ذَاكِرُ اَللَّهِ مُؤَانِسُه
یاد کنندۀ خداوند، همدم اوست.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
ذَاكِرُ اَللَّهِ مُؤَانِسُه
یاد کنندۀ خداوند، همدم اوست.
ذَاكِرُ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ مُجَالِسُه
یاد کنندۀ خداوند سبحان، همنشین اوست.
ذِكْرُ اَللَّهِ قُوتُ اَلنُّفُوسِ وَ مُجَالَسَةُ اَلْمَحْبُوب
یاد خداوند، خوراک نفسها و همنشینی با محبوب است.
ذِكْرُ اَللَّهِ مَسَرَّةُ كُلِّ مُتَّقٍ وَ لَذَّةُ كُلِّ مُوقِن
یاد خداوند، شادی پارسایان و لذّت اهل یقین است.
اِسْتَدِيمُوا اَلذِّكْرَ فَإِنَّهُ يُنِيرُ اَلْقَلْبَ وَ هُوَ أَفْضَلُ اَلْعِبَادَة
مداومت بر ذکر داشته باشید؛ زیرا دل را روشنایی بخشد و آن برترین عبادت است.
بِدَوَامِ ذِكْرِ اَللَّهِ تَنْجَابُ اَلْغَفْلَة
با مداومت بر یاد خداوند، غفلت زایل می شود.
دَوَامُ اَلذِّكْرِ يُنِيرُ اَلْقَلْبَ وَ اَلْفِكْر
مداومت ذکر، دل و اندیشه را روشن می کند.
لِسَانُ اَلْبَرِّ مُسْتَهْتِرٌ بِدَوَامِ اَلذِّكْر
زبان نیکوکار شیفتۀ، مداومت به ذکر است.
مَنْ عَمَرَ قَلْبَهُ بِدَوَامِ اَلذِّكْرِ حَسُنَتْ أَفْعَالُهُ فِي اَلسِّرِّ وَ اَلْجَهْر
کسی که دل خویش را با مداومت به ذکر آباد ساخت، کردار او در عیان و نهان نیکو گردید.
مَنْ كَثُرَ ذِكْرُهُ اِسْتَنَارَ لُبُّه
کسی که ذکر او بسیار شود، خردش روشنایی گیرد.
مُدَاوَمَةُ اَلذِّكْرِ خُلْصَانُ اَلْأَوْلِيَاء
مداومت به ذکر، مخصوص دوستان ناب است.
مُدَاوَمَةُ اَلذِّكْرِ قُوتُ اَلْأَرْوَاحِ وَ مِفْتَاحُ اَلصَّلاَح
مداومت بر ذکر، غذای روحها و کلید نیکوکار شدن است.