احادیث امام علی (ع)

مَا أَوْقَحَ اَلْجَاهِل

نادان، چه بی شرم است

لاَ يُرَى اَلْجَاهِلُ إِلاَّ مُفْرِطا

نادان دیده نمی شود مگر این که کوتاهی کننده است.

اَلْجَهْلُ مَوْت

نادانی مرگ است.

اَلْجَاهِلُ مَيِّتٌ وَ إِنْ كَانَ حَيّا

نادان، مرده است، گرچه زنده باشد.

اَلْجَهْلُ مُمِيتُ اَلْأَحْيَاءِ وَ مُخَلِّدُ اَلشِّقَاء

نادان، میرانندۀ زندگان است و پایدار کنندۀ بدبختی.

اَلْجَاهِلُ مَيِّتٌ بَيْنَ اَلْأَحْيَاء

نادان، مرده ای در میان زندگان است.

اَلْعِلْمُ اَلْحِلْمُ جَلاَلَةٌ وَ اَلْجَهَالَةُ ضَلاَلَة

دانش، بلند مرتبگی است و نادانی، گمراهی.

اَلْعِلْمُ مُجِلَّةٌ وَ اَلْجَهْلُ مُضِلَّة

دانش، بزرگ کننده است و نادانی، گمراه کننده.

فِكْرُ اَلْجَاهِلِ غِوَايَة

اندیشۀ نادان سبب گمراهی است.

اَلْغَبَاوَةُ غِوَايَة

کودنی سبب گمراهی است.

الجهل يزلّ القدم

نادانی، قدم را می لغزاند.

اَلْجَهْلُ يُزِلُّ اَلْقَدَمَ وَ يُورِثُ اَلنَّدَم

نادانی، قدم را می لغزاند و پشیمانی را به ارث می گذارد.