کتابُ اللّه بَینَ اَظْهُرِکمْ اُمُورُهُ ظاهِرَةٌ وَاَحْکامُهُ زاهِرَةٌ وَاَعْلامُهُ باهِرَةٌ وَزَواجِرُهُ لائحَةٌ وَاَوامِرُهُ واضحَةٌ
کتاب الهی فرا روی شماست، امور مربوط به او ظاهر و احکامش فروزان و نشانه هایش خیره کننده و فرامین بازدارنده اش آشکار و دستورهایش واضح است.
کتابُ اللّه النّاطِقُ وَالْقُرْانُ الصّادِقُ وَالنُّورُ السّاطِعُ وَالضِّیاءُ الّلامِعُ، بَینَةً بَصائِرُهُ، مُنْکشِفَةً سَرائِرُهُ، مُنْجَلِیةً ظَواهِرُهُ، مُغْتَبِطَةً بِهِ اَشْیاعُهُ، قائدا اِلَی الرِّضْوانِ اِتِّباعُهُ، مُؤَدٍّ اِلَی النجاةِ اِستِماعُهُ
کتاب گویای خداوند و قرآن راستگو و نور فروغ بخش و روشنایی درخشان عهد الهی و یادگار پیامبر است که دیدگاههایش روشن و اسرار درونی او بر ملا و ظاهر آن جلوه گر و پیروان او مورد غبطه همگان است. تبعیت از آن راهگشای دستیابی به رضای الهی و گوش سپردن به او موجب نجات است.
فیِ المَائِدَۀِ اِثنَتَا عَشَرَۀَ خَصلَۀً یَجِبُ عَلَی کُلِّ مُسلِمٍ اَن یَعرِفَهَا أربَعٌ فِیها فَرضٌ وَ اَربَعٌ فِیها سُنَّۀٌ وَ اَربَعٌ فیها تَأدیبٌ فَامّا الفَرضُ فَالمَعرِفَۀُ وَ الرِّضا وَ التَّسمِیَۀُ وَ الشُّکرُ فَامَّا السُّنَۀُ فَالوُضُوءُ قَبلَ الطَّعامِ، الجُلُوسُ عَلَی الجَانِبِ الأیسَرَ وَ الأکلُ بِثَلاثِ أصابِعَ فَامَّا التّأدیبُ. فَالأکلُ بِما یَلیِکَ وَ تَصغِیرُ اللُّقمَۀِ وَ المَضغُ الشَّدِیدُ وَ قِلَّۀُ النَّظَرِ فی وُجُوهِ النّاسِ.
در سر سفرۀ غذا، 12 کار نیک وجود دارد که سزاوار است هر مسلمانی آنها را بشناسد. چهار مورد واجب، چهار مورد مستحب و چهار مورد نشانه ادب و بزرگواری است.
اما چهار عمل واجب عبارتند از: 1 ـ معرفت پروردگار 2 ـ راضی به نعمتهای خدا بودن 3 ـ گفتن «بسم الله الرّحمن الرّحیم» در آغاز غذا 4 ـ و شکر خدا
چهار عمل مستحب عبارتند از: 1 ـ وضو گرفتن قبل از غذا 2ـ نشستن به جانب چپ 3 ـ در حال نشسته غذا خوردن 4 ـ غذا خوردن با سه انگشت و آن
چهار عملی که نشانه ادب و بزرگواری است مانند: 1 ـ از غذای پیش روی برداشتن 2 ـ لقمهها را کوچک برداشتن 3 ـ غذا را به خوبی جویدن 4 ـ کمتر در صورت دیگران نگاه کردن.
عن ابن عباس فی حدیث زواج فاطمه و علی علیهما السلام: ثم التزمهما [رسول الله صلی الله علیه وآله] فقال: اللّهُمَّ إنَّهُما مِنّی وَ أنَا مِنْهُما، اللّهُمَّ کما أذْهَبْتَ عنِّی الرِّجْسَ وَطَهَّرْتَنی فَطَهِّرْهُما.
از ابن عباس در ضمن روایت ماجرای ازدواج علی و فاطمه علیهما السلام آمده است:
رسول خدا صلی الله علیه وآله زوجین را در بغل گرفت و فرمود:
بار الها! این دو تن از من هستند و من از ایشان هستم همچنان که رجس و پلیدی را از من زدودی این دو را نیز پاک گردان.
- المعجم الکبیر، 134: 24/ 312، و 412: 22/ 1022؛ المصنف از عبدالرزاق، 479 5/ 9782.
قال أمیر المؤمنین علیه السلام: جَمَعَنا رَسُولُ اللهِ صلی الله علیه وآله فی بَیتِ امِ سَلَمَة، أنَا وَفاطِمَةَ وَحَسَناً وَحُسَیناً، ثُمَّ دَخَلَ رَسُولُ اللهِ صلی الله علیه وآله فی کساءٍ لَهُ، وَأدْخَلْنا مَعَهُ، ثُمَّ ضَمَّنا، ثُمَّ قالَ: اللّهُمَّ هؤُلاءِ أهلُ بَیتی، فَأذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَطَهِّرْهُمْ تَطْهیراً. فَقالَتْ امُّ سَلَمَة: یا رَسُولَ اللهِ، فَأنا؟- وَ دَنَتْ مِنْهُ- فَقالَ: أنْتِ مِمَّنْ أنْتِ منْهُ، وَأنْتِ عَلی خَیرٍ. أعادَ رَسولُ اللهِ، ثَلاثاً یصْنَعُ ذلِک.
امیر مؤمنان علیه السلام فرمود:
رسول خدا صلی الله علیه وآله من و فاطمه و حسن و حسین را در بیت ام سلمه گرد آورد و زیر ردای خود رفت؛ ما را هم به زیر عبا برد و در آغوش خود جای داده آن گاه فرمود: خدایا! اهل بیت من اینها هستند؛ رجس و ناپاکی را از ایشان زائل فرما و طهارت و پاکی را نصیب آنان قرار ده.
ام سلمه گفت: یا نبی الله! پس من چه؟- و او نزدیک رسول اقدس صلی الله علیه وآله واقع شده بود.
پیامبر فرمود: تو از همانی که تو از آنی و تو در مسیر خیر هستی [اما از ما اهل بیت و این جماعت پنج تن نیستی]. رسول خدا این کار را سه بار تکرار نمود.
- شواهد التنزیل، 52: 2/ 672؛ نیز رجوع فرمایید به المناقب ابن مغازلی، 302/ 346؛ المستدرک علی الصحیحین، 188: 3/ 4802؛ المناقب خوارزمی، 63/ 32؛ فضائل الصحابه ابن حنبل، 577: 2/ 978؛ مسند ابن حنبل، 45: 6/ 16985؛ المصنف از ابن ابی شبیه، 501: 7/ 40. سنن ترمذی، 663: 5/ 3787 و غیر آنها. احادیث این باب بسیار و در حد تواتر می باشد و در غیر مصادر یاد شده در مجامع روایی و تفاسیر و کتب تاریخی نقل شده است.