أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ فِي نُورِ اَللَّهِ اَلْأَعْظَمِ مَنْ كَانَ فِي عِصْمَةِ أَمْرِهِ شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنِّي رَسُولُ اَللَّهِ وَ مَنْ إِذَا أَصَابَتْهُ مُصِيبَةٌ قَالَ إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَيْهِ راجِعُون َ مَنْ إِذَا أَصَابَ خَيْراً قَالَ ;اَلْحَمْدُ لِلَّهِ; وَ مَنْ إِذَا أَصَابَ خَطِيئَةً قَالَ ;أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ; .
امام صادق از پدرش و او از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که دارای چهار چیز باشد در نور اعظم الهی خواهد بود. آن کس که نگهدار کار او، گواهی به این باشد که خدایی جز خدای یکتا نیست و من فرستاده خدایم و آن کس که چون به مصیبتی گرفتار آید بگوید: «انا لله و انا الیه راجعون»و آن کس که چون به خیری دست یابد بگوید: «الحمد لله»و آن کس که چون گناهی مرتکب شود بگوید: «استغفر الله و اتوب الیه».
مَنْ قَالَ فِي يَوْمِهِ ; أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ إِلَهاً وَاحِداً أَحَداً صَمَداً لَمْ يَتَّخِذْ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ خَمْساً وَ أَرْبَعِينَ أَلْفَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْهُ خَمْساً وَ أَرْبَعِينَ أَلْفَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ خَمْساً وَ أَرْبَعِينَ أَلْفَ أَلْفِ دَرَجَةٍ وَ كَانَ كَمَنْ قَرَأَ اَلْقُرْآنَ فِي يَوْمٍ اِثْنَتَيْ عَشْرَةَ مَرَّةً وَ بَنَى لَهُ بَيْتاً فِي اَلْجَنَّةِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که هر روز به«لا اله الا الله وحده لا شریک له الها واحدا احدا صمدا لم یتخذ صاحبه و لا ولدا»گواهی دهد، خداوند چهل پنج هزار هزار حسنه برای او بنویسد و چهل پنج هزار هزار گناهش را پاک گرداند و او را چهل پنج هزار هزار رتبه فراز دهد و همچون کسی باشد که در آن روز دوازده بار تمام قرآن را تلاوت نموده است و خداوند خانه ای برای او در بهشت بنا کند
مَنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ لَمْ يَشْهَدْ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ ص كُتِبَ لَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ فَإِنْ شَهِدَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ كُتِبَ لَهُ ألفي أَلْفَا أَلْفِ حَسَنَةٍ.
امام صادق علیه السلام از پدرش علیه السلام روایت نموده که فرمود: هر که گواهی دهد که معبودی جز خداوند نیست، در حالی که همراه آن گواهی ندهد که محمد صلی الله علیه و آله فرستاده خداست، خداوند برای او ده حسنه بنویسد و چنانچه همراه با گواهی به یگانگی خداوند ، گواهی دهد که محمد صلی الله علیه و آله فرستاده خداست خداوند برای او دو هزار هزار حسنه بنویسد.
سَأَلْتُ رَسُولَ اَللَّهِ ص عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ اَلطُّورِ إِذْ نادَيْنا َالَ كَتَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ كِتَاباً قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ اَلْخَلْقَ بِأَلْفَيْ عَامٍ فِي وَرَقِ آسٍ أَنْبَتَهُ ثُمَّ وَضَعَهَا عَلَى اَلْعَرْشِ ثُمَّ نَادَى يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ إِنَّ رَحْمَتِي سَبَقَتْ غَضَبِي أَعْطَيْتُكُمْ قَبْلَ أَنْ تَسْأَلُونِي وَ غَفَرْتُ لَكُمْ قَبْلَ أَنْ تَسْتَغْفِرُونِي فَمَنْ لَقِيَنِي مِنْكُمْ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدِي وَ رَسُولِي أَدْخَلْتُهُ اَلْجَنَّةَ بِرَحْمَتِي .
سعد بن سهل انصاری گوید که از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در باره این سخن خداوند گرامی و بزرگ پرسیدم که«و آن دم که موسی را ندا در دادیم، تو در جانب طور نبودی» قصص، آیه 46 پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: خدای گرامی و بزرگ دو هزار سال پیش از آفرینش آفریدگان، بر روی برگ درخت«مورد»که آن را رویانیده بود نوشته ای را نوشت. آنگاه آن را بر روی عرش نهاد و پس آنگاه ندا در داد: ای امت محمد به درستی که مهر و رحمت من، بر خشمم پیشی گرفت؛ پیش از آنکه از من درخواستی کنید بر شما ببخشایم و پیش از آنکه آمرزش جویید از شما درگذرم؛ پس هر که مرا دیدار کند. در حالی که گواهی دهد که معبودی جز من نیست 03 - 1 و محمد بنده و فرستاده من است، او را با مهر و رحمت خویش به بهشت در آورم
كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص ذَاتَ يَوْمٍ جَالِساً وَ عِنْدَهُ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فِيهِمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع إِذْ قَالَ مَنْ قَالَ ; لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ; دَخَلَ اَلْجَنَّةَ فَقَالَ رَجُلاَنِ مِنْ أَصْحَابِهِ فَنَحْنُ نَقُولُ ; لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ; فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص إِنَّمَا تُقْبَلُ شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ مِنْ هَذَا وَ مِنْ شِيعَتِهِ اَلَّذِينَ أَخَذَ رَبُّنَا مِيثَاقَهُمْ فَقَالَ اَلرَّجُلاَنِ فَنَحْنُ نَقُولُ ;لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهِ; فَوَضَعَ رَسُولُ اَللَّهِ ص يَدَهُ عَلَى رَأْسِ عَلِيٍّ ع ثُمَّ قَالَ عَلاَمَةُ ذَلِكَ أَنْ لاَ…
ابو سعید خدری گوید: روزی پیامبر خدا صلی الله علیه و آله نشسته بودند و تنی چند از یاران ایشان که علی بن ابی طالب علیه السلام نیز در میان آنان بود، در محضر پیامبر صلی الله علیه و آله گرد آمده بودند. در آن هنگام پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: هر که«لا اله الا الله»گوید به بهشت در آید. دو تن از یاران ایشان گفتند: پس ما نیز«لا اله الا الله»می گوییم. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: جز این نباشد که لا اله الا الله از این شخص(اشاره به امام علی علیه السلام)و از پیروانش که پروردگار ما از آنان پیمان گرفته پذیرفته آید. آن دو تن، دیگر بار گفتند: ما نیز می گوییم«لا اله الا الله». پس پیامبر خدا صلی الله علیه و آله دستش را بر سر علی علیه السلام نهاده و آنگاه فرمود: نشانه پیروی از علی بن ابی طالب…
