قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
سَأَلْتُ رَسُولَ اَللَّهِ ص عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ اَلطُّورِ إِذْ نادَيْنا َالَ كَتَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ كِتَاباً قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ اَلْخَلْقَ بِأَلْفَيْ عَامٍ فِي وَرَقِ آسٍ أَنْبَتَهُ ثُمَّ وَضَعَهَا عَلَى اَلْعَرْشِ ثُمَّ نَادَى يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ إِنَّ رَحْمَتِي سَبَقَتْ غَضَبِي أَعْطَيْتُكُمْ قَبْلَ أَنْ تَسْأَلُونِي وَ غَفَرْتُ لَكُمْ قَبْلَ أَنْ تَسْتَغْفِرُونِي فَمَنْ لَقِيَنِي مِنْكُمْ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدِي وَ رَسُولِي أَدْخَلْتُهُ اَلْجَنَّةَ بِرَحْمَتِي .
سعد بن سهل انصاری گوید که از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در باره این سخن خداوند گرامی و بزرگ پرسیدم که«و آن دم که موسی را ندا در دادیم، تو در جانب طور نبودی» قصص، آیه 46 پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: خدای گرامی و بزرگ دو هزار سال پیش از آفرینش آفریدگان، بر روی برگ درخت«مورد»که آن را رویانیده بود نوشته ای را نوشت. آنگاه آن را بر روی عرش نهاد و پس آنگاه ندا در داد: ای امت محمد به درستی که مهر و رحمت من، بر خشمم پیشی گرفت؛ پیش از آنکه از من درخواستی کنید بر شما ببخشایم و پیش از آنکه آمرزش جویید از شما درگذرم؛ پس هر که مرا دیدار کند. در حالی که گواهی دهد که معبودی جز من نیست 03 - 1 و محمد بنده و فرستاده من است، او را با مهر و رحمت خویش به بهشت در آورم