حدیث امام باقر (ع) درباره کیفر دشمنی با امیرالمؤمنین

قال الإمام باقر عليه السلام:

قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع إِنَّ لَنَا جَاراً يَنْتَهِكُ اَلْمَحَارِمَ كُلَّهَا حَتَّى إِنَّهُ لَيَدَعُ اَلصَّلاَةَ فَضْلاً فَقَالَ ; سُبْحَانَ اَللَّهِ; وَ أَعْظَمَ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ أَ لاَ أُخْبِرُكَ بِمَنْ هُوَ شَرٌّ مِنْهُ قُلْتُ بَلَى قَالَ اَلنَّاصِبُ لَنَا شَرٌّ مِنْهُ .

عبد الحمید گوید: به امام باقر علیه السلام عرض کردم: مرا همسایه ای است که همه حرام ها را مرتکب شده است تا آنجا که نماز را نیز وارهانده است. امام علیه السلام فرمود: سبحان الله و آن را کاری گران و سنگین شمرد، پس آنگاه فرمود: آیا می خواهی تو را به بدتر از این شخص آگاه کنم؟ عرض کردم: آری. فرمود: دشمن ما بدتر از اوست.