حدیث امام علی (ع) درباره کیفر دشمنی با امیرالمؤمنین

قال الإمام عليّ عليه السلام:

أَصْبَحَ عَدُوُّنَا عَلَى شَفَا حُفْرَةٍ قَدْ تَهَاوَتْ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتَعْساً لِأَهْلِ اَلنَّارِ وَ بِئْسَ مَثْوَاهُمْ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ فَبِئْسَ مَثْوَى اَلْمُتَكَبِّرِين َ مَا مِنْ أَحَدٍ يَقْصُرُ عَنْ حُبِّنَا بِخَيْرٍ إِلاَّ جعل جَعَلَهُ اَللَّهُ عِنْدَهُ.

امام صادق علیه السلام روایت نموده که امیر مومنان علیه السلام فرمود: دشمن ما بر لبه سیاهچالی از آتش است و بی گمان این پرتگاه سرانجام او را به آتش دوزخ فرو افکند. خدا دوزخیان را هلاک گرداند و بد جایگاهی دارند به راستی خدای گرامی و بزرگ می فرماید: «گردنکشان را بد جایگاهی باشد» غافر ، آیه 76 و هیچ کس نباشد که در دوستی ما کوتاهی کند و خداوند خیری در او قرار داده باشد.