قال الإمام الهادي عليه السلام:
كَتَبْتُ إِلَى أَبِي اَلْحَسَنِ اَلثَّالِثِ ع أَسْأَلُهُ عَنِ اَلرُّؤْيَةِ وَ مَا اِخْتَلَفَ فِيهِ اَلنَّاسُ فَكَتَبَ لاَ تَجُوزُ اَلرُّؤْيَةُ مَا لَمْ يَكُنْ بَيْنَ اَلرَّائِي وَ اَلْمَرْئِيِّ هَوَاءٌ لَمْ يَنْفُذْهُ اَلْبَصَرُ فَإِذَا اِنْقَطَعَ اَلْهَوَاءُ عَنِ اَلرَّائِي وَ اَلْمَرْئِيِّ لَمْ تَصِحَّ اَلرُّؤْيَةُ وَ كَانَ فِي ذَلِكَ اَلاِشْتِبَاهُ لِأَنَّ اَلرَّائِيَ مَتَى سَاوَى اَلْمَرْئِيَّ فِي اَلسَّبَبِ اَلْمُوجِبِ بَيْنَهُمَا فِي اَلرُّؤْيَةِ وَجَبَ اَلاِشْتِبَاهُ وَ كَانَ ذَلِكَ اَلتَّشْبِيهُ لِأَنَّ اَلْأَسْبَابَ لاَ بُدَّ مِنِ اِتِّصَالِهَا بِالْمُسَبَّبَاتِ .
احمد بن اسحاق گوید: بامام حسن عسگری علیه السلام نامه نوشتم و از دیدن خدا و اختلاف مردم در آن سوال کردم. آن حضرت نوشت: تا وقتی که میان بیننده و دیده شده(هدف دید)هوایی که دید در آن نفوذ کند نباشد دیدن صورت نگیرد، پس اگر چنین هوایی از میان بیننده و هدف قطع شود دیدن درست نشود و در صورت درستی هم مانند شدن بیننده بهدف است(در اینکه هر دو جایگزین شده و در جهت مخصوصی هستند)زیرا بیننده چون برابر هدف قرار گرفت از نظر شرط دیدن میان آنها تشبیه واقع شود، و این همان تشبیه ممتنع است(که خدا را مانندی باشد)زیرا اتصال بین اسباب و مسببات حتمی است.