حدیث امام صادق (ع) درباره احترام به پیران

قال الإمام الصادق عليه السلام:

وَ عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : وَ إِذَا بَلَغَ اَلْعَبْدُ ثَلاَثا وَ ثَلاَثِينَ سَنَة فَقَدْ بَلَغَ أَشُدَّهُ : وَ إِذَا بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَة : فَقَدْ بَلَغَ مُنْتَهَاهُ وَ إِذَا طَعَنَ فِي إِحْدَى وَ أَرْبَعِينَ فَهُوَ فِي اَلنُّقْصَانِ وَ يَنْبَغِي لِصَاحِبِ اَلْخَمْسِينَ أَنْ يَكُونَ كَمَنْ كَانَ فِي اَلنَّزْعِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:چون بنده ای به سی و سه سالگی رسید به کمال نیرو رسیده، و چون به چهل سال رسید به آخرین حدّ نیرو رسیده، و چون قدم به چهل سالگی نهاد احساس کمبود کند، و پنجاه ساله را شایسته است که مانند کسی باشد که در حال جان کندن است.