حدیث امام صادق (ع) درباره احترام به پیران

قال الإمام الصادق عليه السلام:

عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : يَا صَاحِبَ اَلشَّعْرِ اَلْأَبْيَضِ وَ اَلْقَلْبِ اَلْأَسْوَدِ أَمَامَكَ اَلنَّارُ وَ خَلْفَكَ مَلَكُ اَلْمَوْتِ فَمَا ذَا تُرِيدُ أَنْ تَعْمَلَ كُنْتَ صَبِيّا وَ كُنْتَ جَاهِلا وَ كُنْتَ شَابّا وَ كُنْتَ فَاسِقا وَ كُنْتَ شَيْخا وَ كُنْتَ مُرَائِيا فَأَيْنَ أَنْتَ وَ أَيْنَ عَمَلُكَ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:ای سفید موی سیاه قلب، پیش رویت آتش و پشت سرت قابض الارواح است، می خواهی چه کنی؟کودک بودی و نادان، جوان بودی و فاسق، پیرمرد بودی و ریاکننده، کجائی و عملت کجاست؟