حدیث امام باقر (ع) درباره قرآن و سنت

قال الإمام باقر عليه السلام:

عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَلْقَلْبَ يَتَقَلَّبُ مِنْ لَدُنْ مَوْضِعِهِ إِلَى حَنْجَرَتِهِ مَا لَمْ يُصِبِ اَلْحَقَّ فَإِذَا أَصَابَ اَلْحَقَّ قَرَّ ثُمَّ ضَمَّ أَصَابِعَهُ وَ قَرَأَ هَذِهِ اَلْآيَةَ فَمَنْ يُرِدِ اَللّٰهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلاٰمِ وَ مَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقا حَرَجا : .

امام باقر علیه السّلام فرمود:قلب از جای خودش حرکت می کند و تا به حق نرسیده به حنجره می رسد، هر گاه به حق رسید آرام می گیرد، سپس حضرت انگشتانش را جمع کرده و این آیه را تلاوت فرمود: هر که را خداوند اراده کند که هدایتش کند سینه اش را برای اسلام وسعت دهد، و هر که را اراده کند که گمراهش سازد سینه اش را تنگ و سخت می کند .