حدیث امام باقر (ع) درباره آداب شیعه

قال الإمام باقر عليه السلام:

عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ يَزَالُ اَلْمُؤْمِنُ بِخَيْرٍ وَ رَجَاءٍ وَ رَحْمَةٍ مِنَ اَللَّهِ مَا لَمْ يَسْتَعْجِلْ فَيَقْنُطَ فَيَتْرُكَ اَلدُّعَاءَ فَقِيلَ لَهُ كَيْفَ يَسْتَعْجِلُ قَالَ يَقُولُ قَدْ دَعَوْتُ مُنْذُ كَذَا وَ كَذَا وَ لاَ أَرَى اَلْإِجَابَةَ .

امام باقر علیه السّلام فرمود:پیوسته مؤمن در حال خیر و امیدواری از مهر و رحمت خداوند است تا زمانی که شتاب نکند و نومید نشود، و دست از دعا بر ندارد.از امام پرسیدند: چگونه شتاب می کند؟فرمود:می گوید از فلان سال تا فلان سال دعا کردم و اجابت را ندیدم.