آداب شیعه
شماره ۱۱۲۷۷
امام باقر (ع)
قال الإمام باقر عليه السلام:
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَا ابْنَ آدَمَ لاَ يُنْسِيَنَّكَ ذَنْبُ اَلنَّاسِ عَنْ ذَنْبِكَ وَ لاَ نِعْمَةُ اَلنَّاسِ عَنْ نِعْمَةِ اَللَّهِ عَلَيْكَ وَ لاَ تُقَنِّطِ اَلنَّاسَ مِنْ رَحْمَةِ اَللَّهِ وَ أَنْتَ تَرْجُوهَا لِنَفْسِكَ.
امام کاظم علیه السّلام از پدرش از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کرد که فرمود:ای فرزند آدم بنظر آوردن گناهان مردم تو را از گناهان خودت غافل نکند، و همچنین نعمتهای مردم تو را از نعمتهای خدا بر تو باز ندارد، و مردم را از رحمت خدا مأیوس نکن در حالی که خودت به آن امید داری.