قال الإمام الصادق عليه السلام:
لاَ يَصْلُحُ مَنْ لاَ يَعْقِلُ وَ لاَ يَعْقِلُ مَنْ لاَ يَعْلَمُ وَ سَوْفَ يَنْجُبُ مَنْ يَفْهَمُ وَ يَظْفَرُ مَنْ يَحْلُمُ وَ اَلْعِلْمُ جُنَّةٌ وَ اَلصِّدْقُ عِزٌّ وَ اَلْجَهْلُ ذُلٌّ وَ اَلْفَهْمُ مَجْدٌ وَ اَلْجُودُ نُجْحٌ وَ حُسْنُ اَلْخُلُقِ مَجْلَبَةٌ لِلْمَوَدَّةِ وَ اَلْعَالِمُ بِزَمَانِهِ لاَ تَهْجُمُ عَلَيْهِ اَللَّوَابِسُ وَ اَلْحَزْمُ مِشْكَاةُ اَلظَّنِّ وَ اَللَّهُ وَلِيُّ مَنْ عَرَفَهُ وَ عَدُوُّ مَنْ تَكَلَّفَهُ وَ اَلْعَاقِلُ غَفُورٌ وَ اَلْجَاهِلُ خَتُورٌ وَ إِنْ شِئْتَ أَنْ تُكْرَمَ فَلِنْ وَ إِنْ شِئْتَ أَنْ تُهَانَ فَاخْشُنْ وَ مَنْ كَرُمَ أَصْلُهُ لاَنَ قَلْبُهُ وَ مَنْ خَشُنَ عُنْصُرُهُ غَلُظَ كَبِدُهُ وَ مَنْ فَرَّطَ تَوَرَّطَ وَ مَنْ خَافَ اَلْعَاقِبَةَ تَثْبُتُ فِيمَا لاَ يَعْلَمُ وَ مَنْ هَجَمَ عَلَى أَمْرٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ جَدَعَ أَنْفَ نَفْسِهِ وَ مَنْ لَمْ يَعْلَمْ لَمْ يَفْهَمْ وَ مَنْ لَمْ يَفْهَمْ لَمْ يَسْلَمْ وَ مَنْ لَمْ يَسْلَمْ لَمْ يُكْرَمْ وَ مَنْ لَمْ يُكْرَمْ تُهْضَمْ وَ مَنْ تُهْضَمْ كَانَ أَلْوَمَ وَ مَنْ كَانَ كَذَلِكَ كَانَ أَحْرَى أَنْ يَنْدَمَ إِنْ قَدَرْتَ أَنْ لاَ تُعْرَفَ فَافْعَلْ وَ مَا عَلَيْكَ إِذَا لَمْ يُثْنِ اَلنَّاسُ عَلَيْكَ وَ مَا عَلَيْكَ أَنْ تَكُونَ مَذْمُوماً عِنْدَ اَلنَّاسِ إِذَا كُنْتَ عِنْدَ اَللَّهِ مَحْمُوداً إِنَّ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ ع كَانَ يَقُولُ لاَ خَيْرَ فِي اَلْحَيَاةِ إِلاَّ لِأَحَدِ رَجُلَيْنِ رَجُلٍ يَزْدَادُ كُلَّ يَوْمَ فِيهَا إِحْسَاناً وَ رَجُلٍ يَتَدَارَكُ مَنِيَّتَهُ بِالتَّوْبَةِ إِنْ قَدَرْتَ أَنْ لاَ تَخْرُجَ مِنْ بَيْتِكَ فَافْعَلْ وَ إِنَّ عَلَيْكَ فِي خُرُوجِكَ أَنْ لاَ تَغْتَابَ وَ لاَ تَكْذِبَ وَ لاَ تَحْسُدَ وَ لاَ تُرَائِيَ وَ لاَ تَتَصَنَّعَ وَ لاَ تُدَاهِنَ صَوْمَعَةُ اَلْمُسْلِمِ بَيْتُهُ يَحْبِسُ فِيهِ نَفْسَهُ وَ بَصَرَهُ وَ لِسَانَهُ وَ فَرْجَهُ إِنَّ مَنْ عَرَفَ نِعْمَةَ اَللَّهِ بِقَلْبِهِ اِسْتَوْجَبَ اَلْمَزِيدَ مِنَ اَللَّهِ قَبْلَ أَنْ يُظْهِرَ شُكْرَهَا عَلَى لِسَانِهِ ثُمَّ قَالَ ع كَمْ مِنْ مَغْرُورٍ بِمَا أَنْعَمَ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ كَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِسَتْرِ اَللَّهِ عَلَيْهِ وَ كَمْ مِنْ مَفْتُونٍ بِثَنَاءِ اَلنَّاسِ عَلَيْهِ إِنِّي لَأَرْجُو اَلنَّجَاةَ لِمَنْ عَرَفَ حَقَّنَا مِنْ هَذِهِ اَلْأُمَّةِ إِلاَّ لِأَحَدِ ثَلاَثَةٍ صَاحِبِ سُلْطَانٍ جَائِرٍ وَ صَاحِبِ هَوًى وَ اَلْفَاسِقِ اَلْمُعْلِنِ اَلْحُبُّ أَفْضَلُ مِنَ اَلْخَوْفِ وَ اَللَّهِ مَا أَحَبَّ اَللَّهَ مَنْ أَحَبَّ اَلدُّنْيَا وَ وَالَى غَيْرَنَا وَ مَنْ عَرَفَ حَقَّنَا وَ أَحَبَّنَا فَقَدْ أَحَبَّ اَللَّهَ كُنْ ذَنَباً وَ لاَ تَكُنْ رَأْساً قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص مَنْ خَافَ كَلَّ لِسَانُهُ.
از فرمایشات حکمت بار امام صادق علیه السلام -کسی که اندیشه ننماید اصلاح نگردد و کسی که نداند اهل اندیشه نباشد. کسی که بفهمد نجیب می شود. کسی که بردباری پیشه نماید پیروز گردد. دانش سپر است. راستی عزت است و نادانی ذلت. فهمیدن بزرگواری است. سخاوت کامیابی است. خوش اخلاقی وسیله دوستیابی است. کسی که به زمانه آگاه باشد اشتباهات بر او هجوم نیارد. دور اندیشی چراغدان گمان است. خداوند دوستدار کسی است که او را بشناسد و دشمن آن کس است که خودسرانه خویش را در زحمت شناسایی اش اندازد. خردمند اهل گذشت است و نادان اهل فریب. اگر خواهی بزرگوار شوی نرمخو باش و اگر خواهی خوارت دارند خشن باش. هر کس اصلش کریم باشد نرم دل است و هر کس عنصرش سخت باشد سخت دل است. هر کس کوتاهی کند به پرتگاه افتد و هر کس از عاقبت کار بترسد از نسنجیده کاری بازایستد و هر کس بدون آگاهی عجولانه به کاری پردازد بینی خود را بریده است یعنی خود را به نهایت خواری انداخته است . هر که نداند نفهمد و هر که نفهمد سالم نماند و هر که سالم نماند گرامی نگردد و هر که گرامی نگردد خرد شود و آن که خرد شود نکوهش شود و هر کس چنین باشد سزاوارتر به پشیمانی است. اگر بتوانی که ناشناخته مانی همان کن و ایرادی بر تو نباشد که مردم تو را نستایند. تو را ایرادی نباشد که چون نزد خدا ستوده ای، نزد مردم نکوهیده باشی. به راستی، امیر مومنان علیه السلام بارها می فرمود: «در زندگی جز برای این دو مرد خیری نباشد: مردی که هر روز بر نیکوکاری افزاید و مردی که با توبه، برای مرگش آماده شود». چنانچه توانستی که از خانه ات بیرون نیایی، همان کن و چون خارج شدی بر توست که غیبت نکنی و دروغ نگویی و حسد نورزی و دورویی نکنی و ظاهر سازی ننمایی و از تملق گویی دوری کنی. عبادتگاه مومن خانه اوست که در آن جان و چشم و زبان و عورتش را دربند می کشد. همانا، هر که با دلش، بر نعمت خدا شناخت یابد پیش از آن که سپاسگزاری از آن را بر زبان آورد مستوجب فزونی نعمت از خدا باشد. سپس امام علیه السلام فرمود: چه بسا کسی که فریفته نعمتی است که خدا به او بخشیده است و چه بسا کسی که از پرده پوشی خداوند به دام پنهان افتاده و چه بسا کسی که فریفته ستایش مردم شده است. بی گمان من به آن کس از این امت که به حق ما آگاهی داشته باشد امید نجات دارم مگر برای سه کس: همنشین فرمانروای ستم پیشه، هوسباز و فاسق آشکارکننده فسق. دوستی برتر از ترس است. به خدا سوگند کسی که دوستدار دنیا و غیر ما باشد، دوستدار خدا نیست و هر آن کس که به حق ما آگاهی یابد و ما را دوست داشته باشد بی گمان دوستدار خداست. دنباله رو باش و سرکرده نشو. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که بیمناک باشد زبانش فروبسته باشد.