سَلْ عَمَّا لاَ بُدَّ لَكَ مِنْ عِلْمِهِ وَ لاَ تُعْذِرُ فِي جَهْلِه
بپرس، آنچه را که ناگزیر از دانستن آن هستی و در نادانی آن معذور نیستی.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
سَلْ عَمَّا لاَ بُدَّ لَكَ مِنْ عِلْمِهِ وَ لاَ تُعْذِرُ فِي جَهْلِه
بپرس، آنچه را که ناگزیر از دانستن آن هستی و در نادانی آن معذور نیستی.
مَنْ عَلِمَ أَحْسَنَ اَلسُّؤَال
کسی که داناست، نیکو می پرسد.
مَنْ سَأَلَ فِي صِغَرِهِ أَجَابَ فِي كِبَرِه
کسی که در کودکی پرسش می کند، در بزرگی پاسخ می گوید.
لاَ يُؤْخَذُ اَلْعِلْمُ إِلاَّ مِنْ أَرْبَابِه
دانش جز از پرورش دهندگان آن، فرا گرفته نمی شود.
لاَ تَسْئَلَنَّ عَمَّا لَمْ يَكُنْ فَفِي اَلَّذِي قَدْ كَانَ عِلْمٌ كَاف
از آنچه نیست پرسش منما، آنچه هست دانشی کافی است.
إِذَا سَأَلْتَ فَاسْأَلْ تَفَقُّها وَ لاَ تَسْأَلْ تَعَنُّتا فَإِنَّ اَلْجَاهِلَ اَلْمُتَعَلِّمَ شَبِيهٌ بِالْعَالِمِ وَ إِنَّ اَلْعَالِمَ اَلْمُتَعَسِّفَ شَبِيهٌ بِالْجَاهِل
برای فهمیدن بپرس، و برای لغزاندن مپرس.البته نادانی که آموزش بیند، شبیه داناست و دانشمندی که بیراهه رود شبیه نادان است.
عِبَادٌ مَخْلُوقُونَ اِقْتِدَارا وَ مَرْبُوبُونَ اِقْتِسَارا وَ مَقْبُوضُونَ اِحْتِضَارا
آنها«که شاید مراد ائمه علیهم السّلام یا ملائکه یا مطلق بندگان خداوند باشند»بندگانی هستند که با قدرت آفریده شده اند، و به اجبار تربیت گردیده اند و قبض روح می گردند برای این که حاضر گردند.
أَلاَ لاَ يَسْتَقْبِحَنَّ مَنْ سُئِلَ مَنْ يَعْلَمُ إِنْ سُئِلَ عَمَّا لاَ يَعْلَمُ أَنْ يَقُولَ لاَ أَعْلَم
آگاه باشید زشت نشمارد کسی که از او پرسشی شده آنچه را نمی داند، از این که بگوید«نمی دانم».
لَوْ كُنَّا نَأْتِي مَا تَأْتُونَ لَمَا قَامَ لِلدِّينِ عَمُودٌ وَ لاَ اِخْضَرَّ لِلْإِيمَانِ عُود
اگر ما مانند شما عمل می کردیم، قطعا برای دین ستونی استوار نمی گردید و در بوستان ایمان گیاهی سبز نمی شد.
نَحْنُ دُعَاةُ اَلْحَقِّ وَ أَئِمَّةُ اَلْخَلْقِ وَ أَلْسِنَةُ اَلصِّدْقِ مَنْ أَطَاعَنَا مَلَكَ وَ مَنْ عَصَانَا هَلَك
ما دعوتگران به حق و پیشوای مردم و زبان راستی هستیم.هر که از ما پیروی کند، دریابد و هر که از پیروی ما سرباز زند، هلاک شود.
اَلْعَيْنُ بَرِيدُ اَلْقَلْب
چشم قاصد دل است.
نَحْنُ اَلنَّمْرِقَةُ اَلْوُسْطَى بِهَا يُلْحَقُ اَلتَّالِي وَ إِلَيْهَا يَرْجِعُ اَلْغَالِي
ما تکیه گاه میانه ایم.بازمانده به آن ملحق می شود و پیش رونده به آن باز می گردد.