گنجینه احادیث

سَبَبُ صَلاَحِ اَلنَّفْسِ اَلْعُزُوفُ عَنِ اَلدُّنْيَا

تنفّر از دنیا، سبب نیکو شدن نفس است.

اَلْمُوَاسَاةُ أَفْضَلُ اَلْأَعْمَال

یاری کردن به یکدیگر از برترین اعمال است.

عَجِبْتُ لِمَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ كَيْفَ يَأْنَسُ بِدَارِ اَلْفَنَاء

در شگفتم به کسی که خویش را شناخته، چگونه به سرای فانی آرام می گیرد.

نَظَرُ اَلْبَصَرِ لاَ يُجْدِي إِذَا عَمِيَتِ اَلْبَصِيرَة

نگاه چشم مفید نیست آنگاه که خرد کور است.

حُسْنُ اَلْعَقْلِ جَمَالُ اَلظَّوَاهِرِ وَ اَلْبَوَاطِن

خرد نیکو، آرایش بیرونها و درونهاست.

اَلْمُتَعَبِّدُ بِغَيْرِ عِلْمٍ كَحِمَارِ اَلطَّاحُونَةِ يَدُورُ وَ لاَ يَبْرَحُ مِنْ مَكَانِه

عبادت کنندۀ بدون دانش، مانند چهارپای آسیاب است که می گردد و از مکان خود خارج نمی شود.

شَرُّ اَلْإِيمَانِ مَا دَخَلَهُ اَلشَّك

بدترین ایمان آن است که در آن شک وارد شده است.

مَنْ صَحَّتْ مَعْرِفَتُهُ اِنْصَرَفَتْ عَنِ اَلْعَالَمِ اَلْفَانِي نَفْسُهُ وَ هِمَّتُه

کسی که شناخت او از جهان نابود شونده درست باشد، نفس و عزم خویش را باز می دارد.

مَنْ كَمُلَ عَقْلُهُ اِسْتَهَانَ بِالشَّهَوَات

کسی که خردش کامل باشد، شهوتها را خوار شمارد.

فَاسْمَعُوا أَيُّهَا اَلنَّاسُ وَ عُوا وَ أَحْضِرُوا آذَانَ قُلُوبِكُمْ تَفَهَّمُوا

پس بشنوید ای مردم و حفظ کنید و حاضر کنید گوشهای دل خویش را تا آگاه شوید.

صُنْ إِيمَانَكَ مِنَ اَلشَّكِّ فَإِنَّ اَلشَّكَّ يُفْسِدُ اَلْإِيمَانَ كَمَا يُفْسِدُ اَلْمِلْحُ اَلْعَسَل

ایمان خویش را از شک نگاه دار، زیرا شک دین را تباه می سازد، همان گونه که نمک، عسل را تباه می گرداند.

كَمَالُ اَلْمَرْءِ عَقْلُهُ وَ قِيمَتُهُ فَضْلُه

رشد انسان به خرد و ارزشش به آگاهی اوست.