گنجینه احادیث

تُعْرَضُ اَلْأَعْمَالُ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ ص أَعْمَالُ اَلْعِبَادِ كُلَّ صَبَاحٍ أَبْرَارُهَا وَ فُجَّارُهَا فَاحْذَرُوهَا وَ هُوَ قَوْلُ اَللَّهِ تَعَالَى اِعْمَلُوا فَسَيَرَى اَللّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ َ سَكَتَ.

ابو بصیر گوید امام صادق علیه السلام فرمود: در هر بامداد کردار بندگان نیکوکار و فاسق بر رسول خدا صلی الله علیه و آله عرضه می شود، پس بر حذر باشید(از کردار ناشایست)و همین است معنی قول خدای تعالی(105-سوره 9)«در عمل کوشید که خدا و رسولش کردار شما را میبینند»و ساکت شد.

سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اِعْمَلُوا فَسَيَرَى اَللّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ اَلْمُؤْمِنُون قَالَ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ .

یعقوب بن شعیب گوید: از امام صادق علیه السلام راجع بقول خدای عز و جل(105-سوره 9) «در کار باشید که خدا و پیغمبر و مومنین کردار شما را می بینند»پرسیدم، فرمود: مومنین ایمه هستند.

مَا لَكُمْ تَسُوءُونَ رَسُولَ اَللَّهِ ص فَقَالَ رَجُلٌ كَيْفَ نَسُوؤُهُ فَقَالَ أَ مَا تَعْلَمُونَ أَنَّ أَعْمَالَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَى فِيهَا مَعْصِيَةً سَاءَهُ ذَلِكَ فَلاَ تَسُوءُوا رَسُولَ اَللَّهِ وَ سُرُّوهُ .

سماعه گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که میفرمود: شما را چه می شود که پیغمبر صلی الله علیه و آله را ناخوش و اندوهگین میکنید؟ مردی گفت: ما او را ناخوش میکنیم؟ فرمود: مگر نمیدانید که اعمال شما بر آن حضرت عرضه می شود و چون گناهی در آن بیند، اندوهگینش میکند؟ پس نسبت بپیغمبر بدی نکنید و او را(با عبادات و طاعات خویش)مسرور سازید.

قُلْتُ لِلرِّضَا ع اُدْعُ اَللَّهَ لِي وَ لِأَهْلِ بَيْتِي فَقَالَ أَ وَ لَسْتُ أَفْعَلُ وَ اَللَّهِ إِنَّ أَعْمَالَكُمْ لَتُعْرَضُ عَلَيَّ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ قَالَ فَاسْتَعْظَمْتُ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَ مَا تَقْرَأُ كِتَابَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قُلِ اِعْمَلُوا فَسَيَرَى اَللّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ اَلْمُؤْمِنُون َالَ هُوَ وَ اَللَّهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع .

عبد الله بن ابان زیات که نزد حضرت رضا علیه السلام منزلتی داشت، گوید بآن حضرت عرضکردم: برای من و خانواده ام بدرگاه خدا دعا بفرما. فرمود: مگر من دعا نمیکنم؟ بخدا که اعمال شما در هر صبح و شام بر من عرضه می شود، عبد الله گوید: من این مطلب را بزرگ شمردم، بمن فرمود: مگر تو کتاب خدای عز و جل را نمیخوانی که فرماید؟ «بگو(ای محمد)در عمل کوشید که خدا و رسولش و مومنان کردار شما را مبینند»بخدا که آن مومن علی بن ابی طالب است.

أَنَّهُ ذَكَرَ هَذِهِ اَلْآيَةَ فَسَيَرَى اَللّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ اَلْمُؤْمِنُون َالَ هُوَ وَ اَللَّهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع .

امام باقر(ع)این آیه(105-سوره 9)را یاد نمود و فرمود: بخدا که آن مومن علی بن ابی طالب علیه السلام است.

إِنَّ اَلْأَعْمَالَ تُعْرَضُ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ ص أَبْرَارَهَا وَ فُجَّارَهَا.

امام رضا علیه السلام میفرمود. همانا کردار نیک و بد بندگان بر رسول خدا صلی الله علیه و آله عرضه می شود

فِي قَوْلِهِ تَعَالَى وَ أَنْ لَوِ اِسْتَقامُوا عَلَى اَلطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً َالَ يَعْنِي لَوِ اِسْتَقَامُوا عَلَى وَلاَيَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْأَوْصِيَاءِ مِنْ وُلْدِهِ ع وَ قَبِلُوا طَاعَتَهُمْ فِي أَمْرِهِمْ وَ نَهْيِهِمْ لَأَسْقَيْنَاهُمْ مَاءً غَدَقاً يَقُولُ لَأَشْرَبْنَا قُلُوبَهُمُ اَلْإِيمَانَ وَ اَلطَّرِيقَةُ هِيَ اَلْإِيمَانُ بِوَلاَيَةِ عَلِيٍّ وَ اَلْأَوْصِيَاءِ.

حضرت ابی جعفر علیه السلام در باره قول خدای تعالی(16-سوره 82)«و اگر بر آن روش استوار شوند، آبی فراوانشان نوشانیم»فرمود: یعنی اگر بر ولایت علی بن ابی طالب امیر مومنان و اوصیا از فرزندان او استوار شوند و اطاعت آنها را در امر و نهیشان بپذیرند«آب فراوانی بآنها نوشانیم»یعنی ایمان را در دلشان جایگزین کنیم و مقصود از«طریقه روش»ایمان بولایت علی و جانشینان اوست.

سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اَلَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اَللّهُ ثُمَّ اِسْتَقامُوا فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع اِسْتَقَامُوا عَلَى اَلْأَئِمَّةِ وَاحِدٍ بَعْدَ وَاحِدٍ تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ اَلْمَلائِكَةُ أَلاّ تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ اَلَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ .

محمد بن مسلم گوید: از امام صادق علیه السلام در باره قول خدای عز و جل پرسیدم(30 سوره 41) «کسانی که گفتند: پروردگار ما خداست و سپس استوار شدند»فرمود: یعنی بر امامان یکی پس از دیگری استوار بماندند«فرشتگان بر ایشان نازل شوند که بیم مدارید و اندوهگین مباشید و ببهشتی که بآن وعده مییافتید، شادمان باشید».

مَا يَنْقِمُ اَلنَّاسُ مِنَّا فَنَحْنُ وَ اَللَّهِ شَجَرَةُ اَلنُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ اَلرَّحْمَةِ وَ مَعْدِنُ اَلْعِلْمِ وَ مُخْتَلَفُ اَلْمَلاَئِكَةِ .

علی بن الحسین علیهما السلام فرمود: مردم چه خرده گیری بر ما دارند؟ بخدا که ما درخت نبوت 135 - 2 و خانه رحمت و کانون علم و آمد و شدگاه فرشتگانیم.

إِنَّا أَهْلَ اَلْبَيْتِ شَجَرَةُ اَلنُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعُ اَلرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ بَيْتُ اَلرَّحْمَةِ وَ مَعْدِنُ اَلْعِلْمِ.

امیر المومنین علیه السلام فرمود: ما خانواده درخت نبوت و محل رسالت و آمد و شدگاه فرشتگان و خانه رحمت و کانون دانشیم.

يَا خَيْثَمَةُ نَحْنُ شَجَرَةُ اَلنُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ اَلرَّحْمَةِ وَ مَفَاتِيحُ اَلْحِكْمَةِ وَ مَعْدِنُ اَلْعِلْمِ وَ مَوْضِعُ اَلرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ مَوْضِعُ سِرِّ اَللَّهِ وَ نَحْنُ وَدِيعَةُ اَللَّهِ فِي عِبَادِهِ وَ نَحْنُ حَرَمُ اَللَّهِ اَلْأَكْبَرُ وَ نَحْنُ ذِمَّةُ اَللَّهِ وَ نَحْنُ عَهْدُ اَللَّهِ فَمَنْ وَفَى بِعَهْدِنَا فَقَدْ وَفَى بِعَهْدِ اَللَّهِ وَ مَنْ خَفَرَهَا فَقَدْ خَفَرَ ذِمَّةَ اَللَّهِ وَ عَهْدَهُ .

خیثمه گوید: امام صادق علیه السلام بمن فرمود: ای خیثمه، ما درخت نبوت و خانه رحمت و کلید حکمت و کانون دانش و محل رسالت و آمد و شدگاه فرشتگان و محل راز خداییم، ما هستیم امانت خدا در میان بندگانش و ما هستیم حرم بزرگ خدا(پس رعایت و احترام ما از کعبه بیشتر است)ما هستیم امان خدا، ما هستیم پیمان خدا، هر که بپیمان ما وفا کند بپیمان خدا وفا کرده و هر که با ما پیمان شکنی کند پیمان و عهد خدا را شکسته است.

إِنَّ عَلِيّاً ع كَانَ عَالِماً وَ اَلْعِلْمُ يُتَوَارَثُ وَ لَنْ يَهْلِكَ عَالِمٌ إِلاَّ بَقِيَ مِنْ بَعْدِهِ مَنْ يَعْلَمُ عِلْمَهُ أَوْ مَا شَاءَ اَللَّهُ .

امام صادق علیه السلام فرمود: علی علیه السلام عالم بود و علم بارث منتقل می شود و هرگز عالمی نمیرد جز اینکه پس از او کسی باشد که علم او را بداند یا آنچه را خدا خواهد(کمتر یا بیشتر از علم عالم سابق بداند).