قال الإمام باقر عليه السلام:
فِي قَوْلِهِ تَعَالَى وَ أَنْ لَوِ اِسْتَقامُوا عَلَى اَلطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً َالَ يَعْنِي لَوِ اِسْتَقَامُوا عَلَى وَلاَيَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْأَوْصِيَاءِ مِنْ وُلْدِهِ ع وَ قَبِلُوا طَاعَتَهُمْ فِي أَمْرِهِمْ وَ نَهْيِهِمْ لَأَسْقَيْنَاهُمْ مَاءً غَدَقاً يَقُولُ لَأَشْرَبْنَا قُلُوبَهُمُ اَلْإِيمَانَ وَ اَلطَّرِيقَةُ هِيَ اَلْإِيمَانُ بِوَلاَيَةِ عَلِيٍّ وَ اَلْأَوْصِيَاءِ.
حضرت ابی جعفر علیه السلام در باره قول خدای تعالی(16-سوره 82)«و اگر بر آن روش استوار شوند، آبی فراوانشان نوشانیم»فرمود: یعنی اگر بر ولایت علی بن ابی طالب امیر مومنان و اوصیا از فرزندان او استوار شوند و اطاعت آنها را در امر و نهیشان بپذیرند«آب فراوانی بآنها نوشانیم»یعنی ایمان را در دلشان جایگزین کنیم و مقصود از«طریقه روش»ایمان بولایت علی و جانشینان اوست.