گنجینه احادیث

قَدْ كَثُرَ اَلْقَبِيحُ حَتَّى قَلَّ اَلْحَيَاءُ مِنْه

زشتی بسیار شده، به اندازه ای که شرم از آن، اندک شده است.

قَدْ كَثُرَ اَلْكَذِبُ حَتَّى قَلَّ مَنْ يُوثَقُ بِه

دروغ بسیار شده است، به اندازه ای که اندک شده کسی که بتوان به او اعتماد کرد.

كَأَنَّ اَلْمَعْنِيَّ سِوَاهَا وَ كَأَنَّ اَلْحَظَّ فِي إِحْرَازِ دُنْيَاهَا

گویا این راه از آن غیر آنهاست و نصیب آنها در جمع آوری دنیاست.

مَا لِي أَرَاكُمْ أَشْبَاحا بِلاَ أَرْوَاحٍ وَ أَرْوَاحا بِلاَ فَلاَحٍ وَ نُسَّاكا بِلاَ صَلاَحٍ وَ تُجَّارا بِلاَ أَرْبَاح

مرا چه شده که می بینم شما را صورتهایی بدون روح، و روحهایی بدون رستگاری، و عبادت کنندگانی بدون نیکی، و بازرگانانی بدون سود هستید.

هَدَرَ فَنِيقُ هَدَمَ رَفِيقُ اَلْبَاطِلِ بَعْدَ كُظُومٍ وَ صَالَ اَلدَّهْرُ صِيَالَ اَلسَّبُعِ اَلْعَقُور

به فریاد آمد شتر نر باطل بعد از خاموشی، و روزگار حمله کرده چون حمله کردن درّنده ای گزنده.

اَلدُّنْيَا دَارُ اَلْغُرَبَاءِ وَ مَوْطِنُ اَلْأَشْقِيَاء

دنیا خانه بیگانگان و وطن تیره بختان است.

أَلاَ وَ إِنَّ اَلْيَوْمَ اَلْمِضْمَارَ وَ غَدا اَلسِّبَاقَ وَ اَلسُّبْقَةُ اَلْجَنَّةُ وَ اَلْغَايَةُ اَلنَّار

آگاه باشید:که امروز روز آمادگی و فردا روز مسابقه است و آنچه به آن پیشی گیرند بهشت است و نهایت آتش است.

إنّ الدّنيا دار فجائع من عوجل فجع بنفسه و من أمهل فيها فجع بأحبّته

بدرستی که دنیا خانه مصیبتهاست، هر که در کار او تعجیل شود مصیبت به نفس او می رسد می میرد و به هر که مهلت داده شود به مصیبت دوستانش مبتلا شود.

إِنَّ اَلدُّنْيَا مَعْكُوسَةٌ مَنْكُوسَةٌ لَذَّاتُهَا تَنْغِيصٌ وَ مَوَاهِبُهَا تَغْصِيصٌ وَ عَيْشُهَا عَنَاءٌ وَ بَقَاؤُهَا فَنَاءٌ تَجْمَحُ بِطَالِبِهَا وَ تُرْدِي رَاكِبَهَا وَ تَخُونُ اَلْوَاثِقَ بِهَا وَ تُزْعِجُ اَلْمُطْمَئِنَّ إِلَيْهَا وَ إِنَّ جَمْعَهَا إِلَى اِنْصِدَاعٍ وَ وَصْلَهَا إِلَى اِنْقِطَاع

بدرستی که دنیا واژگون و سرنگون شده است، لذّتهای آن مکدّر کننده و نعمتهای آن باعث غصّه، و زندگانی آن رنج، و عاقبت آن نابودی است؛ به جویندۀ خود سرکشی می کند و سوار خود را هلاک می گرداند و به اعتماد کنندۀ به خود، خیانت می کند آرام گیرندۀ به خود را، از جای می کند.و بدرستی که جمعیّت آن به سوی جدایی است و پیوند آن بریده شدنی است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا كَالْحَيَّةِ لَيِّنٌ مَسُّهَا قَاتِلٌ سَمُّهَا فَأَعْرِضْ عَمَّا يُعْجِبُكَ فِيهَا لِقِلَّةِ مَا يَصْحَبُكَ مِنْهَا وَ كُنْ آنَسَ مَا تَكُونُ بِهَا أَحْذَرَ مَا تَكُونُ مِنْهَا

دنیا مانند مار است، نرم است دست زدن به آن و کشنده است زهر آن، پس روگردان از آنچه تو را خوش آید چون آنچه از آن همراه تو خواهد بود اندک است. پس در حالی که در آن می باشی آرام گیر و از آن روی گردان.

إِنَّ اَلدُّنْيَا كَالْغُولِ تُغْوِي مَنْ أَطَاعَهَا وَ تُهْلِكُ مَنْ أَجَابَهَا وَ إِنَّهَا لَسَرِيعَةُ اَلزَّوَالِ وَشِيكَةُ اَلاِنْتِقَال

دنیا مانند غول است گمراه می کند کسی که او را پیروی کند و هلاک می کند کسی که او را اجابت کند.و بدرستی که دنیا به سرعت زایل شونده و انتقال یابنده است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا لَهِيَ اَلْكَنُودُ اَلْعَنُودُ وَ اَلصَّدُودُ اَلْجَحُودُ وَ اَلْحَيُودُ اَلْمَيُودُ حَالُهَا اِنْتِقَالٌ وَ سُكُونُهَا زِلْزَالٌ وَ عِزُّهَا ذُلٌّ وَ جِدُّهَا هَزْلٌ وَ كَثْرَتُهَا قُلٌّ وَ عُلُوُّهَا سِفْلٌ أَهْلُهَا عَلَى سَاقٍ وَ سِيَاقٍ وَ لَحَاقٍ وَ فِرَاقٍ وَ هِيَ دَارُ حَرْبٍ وَ سَلَبٍ وَ نَهْبٍ وَ عَطَب

بدرستی که دنیا نافرمان و ناسپاس است و اعراض کننده و بسیار تبختر کننده؛ حال آن، انتقال و آرام آن، جنبانیدن و عزّت آن، خواری و تلاش آن، بیهوده و بسیاری آن، اندک و بلندی آن، پستی است.اهل آن بر سختی و جان کندن و بر پیوستن و جدا شدن اند، و خانۀ ربودن و گرفتن و غارت کردن و هلاکت است.