کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
إنَّ أحَقَّ النَّاسِ بِالْوَرَعِ آلُ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آله وَ شِیعَتُهُمْ کی تَقْتَدِی الرَّعِیةُ بِهِمْ.
سزاوارترین مردم به ورع و تقوا، آل پیامبر صلی الله علیه و آله و شیعیان آنها هستند، تا سایر مردم به آنها اقتدا کنند.
... عَنْ مُحَمَّدِ بنِ سُلَیمَان، عَنْ أَبِیهِ قَالَ: کنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِاللَّهِ علیه السلام: إِذَا دَخَلَ عَلَیهِ أَبُوبَصِیرٍ... فَقَالَ: یا أَبَامُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَکرَکمُ اللَّهُ فِی کتَابِهِ فَقَالَ: «انَّ عِبَادِی لَیسَ لَک عَلَیهِمْ سُلْطَانٌ» وَاللَّهِ مَا أرَادَ بِهَذَا إِلَّا الأَئِمَّةَ علیهم السلام وَشِیعَتَهُمْ، فَهَلْ سَرَرْتُک یا أَبَامُحَمَّدٍ؟ قَالَ: قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاک زِدْنِی...
محمّد بن سلیمان از پدرش نقل می کند که گفت: نزد امام صادق علیه السلام بودم که ابوبصیر وارد مجلس شد (در حالی که نفس نفس می زد نشست. امام رو به او کرد و فرمود: ناراحتی؟ عرض کرد پیر و ناتوان شده ام و تنفّس برای من سخت شده و در آستانه رفتن هستم، ولی از همه بدتر نگران بعد از مرگ هستم و نمی دانم سرنوشت من چیست؟ امام فرمود: چرا این حرف را می زنی که افتخار تشیع هستی، سپس امام فضایل و افتخارات شیعه را بیان کردند و هر فصلی را که امام می فرمود، می گفت: آیا این مطلب تو را خوشحال کرد و ابوبصیر می گفت: بله قربانت گردم بازهم برایم بگو...) حضرت فرمود: ای ابوبصیر خداوند در قرآن به شما شیعیان اشاره کرده و فرموده «شیطان نمی تواند سلطه ای بر بندگان من پیدا کند»، به خدا قسم که خداوند اراده نکرده از بندگان مگر…
...عَنْ سُلَیمانِ بنِ مَهْرانَ قالَ: دَخَلْتُ عَلَی الصادِقِ جَعْفَرِبْنِ مُحَمَّدٍ علیه السلام وَ عِنْدَهُ نَفَرٌ مِنَ الشِّیعَةِ وَ هُوَ یقُولُ: مَعَاشِرَ الشِّیعَةِ کونُوا لَنَا زَیناً وَلَا تَکونُوا عَلَینَا شَیناً قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً وَ احْفَظُوا أَلْسِنَتَکمْ وَ کفُّوهَا عَنِ الفُضُولِ وَ قُبْحِ القُولِ
سلیمان بن مهران می گوید: بر امام صادق علیه السلام وارد شدم و عدّه ای از شیعیان نزد او بودند و او در حال گفتن این مطلب بود: ای شیعیان ما آبرو و زینت ما باشید و باعث ننگ و بی آبرویی ما نباشید، با مردم خوب صحبت کنید، زبانتان را حفظ کنید و از حرف های اضافی و زشت بپرهیزید.
إِمْتَحِنُوا شِیعَتَنَا عِنْدَ مَوَاقِیتِ الصَّلاةِ کیفَ مُحَافَظَتُهُمْ عَلَیهَا و إِلَی أَسْرَارِنا کیفَ حِفْظُهُمْ لَهَا عِنْدَ عَدُوِّنَا وَإِلَی أَمْوَالِهِمْ کیفَ مُوَاسَاتُهُمْ لِإِخْوَانِهِمْ فِیها
شیعیانِ ما را به اوقات نماز امتحان کنید که چگونه به آن اهمیت می دهند، و این که چگونه اسرار و مقامات ما را در نزد دشمنان بازگو نمی کنند و همچنین با اموالشان امتحان کنید که چگونه به دیگر برادرانشان کمک می کنند. [i]
یا مُیسِّرُ أَلَا اخْبِرُک بِشِیعَتِنَا؟ قُلْتُ: بَلی جُعِلْتُ فِداک قَالَ: إِنَّهُمْ حُصُونٌ حَصِینَةٌ و صُدُورٌ أمِینَةٌ وَ أَحْلَامٌ وَزِینَةٌ لَیسُوا بالمَذِیعِ البَذِرِ وَلَا بِالجُفَاتِ المُرَاعِینَ رُهْبَانٌ بِالْلَیلِ اسُدٌ بِالْنَهارِ
ای میسّر [i]، آیا شیعیانمان را به تو معرّفی کنم؟ عرض کردم: فدایت شوم بفرمایید. حضرت فرمود: آنها دژهای محکم و سینه های امانتدار و صاحبان عقل های وزین و متین هستند، شایعه پراکنی نمی کنند و اسرار را فاش نمی کنند و آدم های خشک و خشن و ریاکار هم نیستند، راهبان شب و شب زنده داران و شیران روزند. [ii]
عَالِمٌ ینْتَفَعُ بِعِلْمِهِ خَیرٌ مِنْ سَبْعِینَ الْفَ عَابِدٍ
عالمی که مردم از علم او بهره بگیرند از هفتاد هزار عابد بهتر است.
