قال الإمام الصادق عليه السلام:
... عَنْ مُحَمَّدِ بنِ سُلَیمَان، عَنْ أَبِیهِ قَالَ: کنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِاللَّهِ علیه السلام: إِذَا دَخَلَ عَلَیهِ أَبُوبَصِیرٍ... فَقَالَ: یا أَبَامُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَکرَکمُ اللَّهُ فِی کتَابِهِ فَقَالَ: «انَّ عِبَادِی لَیسَ لَک عَلَیهِمْ سُلْطَانٌ» وَاللَّهِ مَا أرَادَ بِهَذَا إِلَّا الأَئِمَّةَ علیهم السلام وَشِیعَتَهُمْ، فَهَلْ سَرَرْتُک یا أَبَامُحَمَّدٍ؟ قَالَ: قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاک زِدْنِی...
محمّد بن سلیمان از پدرش نقل می کند که گفت: نزد امام صادق علیه السلام بودم که ابوبصیر وارد مجلس شد (در حالی که نفس نفس می زد نشست. امام رو به او کرد و فرمود: ناراحتی؟ عرض کرد پیر و ناتوان شده ام و تنفّس برای من سخت شده و در آستانه رفتن هستم، ولی از همه بدتر نگران بعد از مرگ هستم و نمی دانم سرنوشت من چیست؟ امام فرمود: چرا این حرف را می زنی که افتخار تشیع هستی، سپس امام فضایل و افتخارات شیعه را بیان کردند و هر فصلی را که امام می فرمود، می گفت: آیا این مطلب تو را خوشحال کرد و ابوبصیر می گفت: بله قربانت گردم بازهم برایم بگو...) حضرت فرمود: ای ابوبصیر خداوند در قرآن به شما شیعیان اشاره کرده و فرموده «شیطان نمی تواند سلطه ای بر بندگان من پیدا کند»، به خدا قسم که خداوند اراده نکرده از بندگان مگر ائمّه و شیعیان آنها را، آیا تو را خوشحال کرد، ای ابا محمّد؟ ابوبصیر گفت: فدایت شوم بیشتر بفرما...
- سوره حجر، آیه 42.
- بحارالأنوار، ج 65، ص 51.