قال رسول الله صلى الله عليه و آله

گنجینه احادیث

کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.

۱۳٬۵۱۱ حدیث · صفحه ۲۶۲ از ۱٬۱۲۶

اَلنَّفْسُ اَلْأَمَّارَةُ اَلْمُسَوِّلَةُ تَتَمَلَّقُ تَمَلُّقَ اَلْمُنَافِقِ وَ تَتَصَنَّعُ بِشِيمَةِ اَلصَّدِيقِ اَلْمُوَافِقِ حَتَّى إِذَا خَدَعَتْ وَ تَمَكَّنَتْ تَسَلَّطَتْ تَسَلُّطَ اَلْعَدُوِّ وَ تَحَكَّمَتْ تَحَكُّمَ اَلْعُتُوِّ فَأَوْرَدَتْ مَوَارِدَ اَلسَّوْء

نفس فرمان دهندۀ به بدی و آرایش کننده است، همانند دور و چاپلوسی می کند و همانند دوست همراه نیکویی می کند.آنگاه که فریب داد و قدرت گرفت، چیره می شود همانند دشمن و مانند گردنکشان فرمان می دهد تا صاحب خود را به جایگاه بدی فرود آورد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 297

لاَ عَدُوَّ أَعْدَى عَلَى اَلْمَرْءِ مِنْ نَفْسِه

برای مرد دشمنی سرسخت تر از نفس خودش نیست.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 297

نَفْسُكَ عَدُوٌّ مُحَارِبٌ وَ ضِدٌّ مُوَاثِبٌ إِنْ غَفَلْتَ عَنْهَا قَتَلَتْك

نفس تو دشمنی جنگجو و جهنده است، اگر از آن غافل شوی تو را خواهد کشت.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 297

اَلْمَنْقُوصُ مَسْتُورٌ عَنْهُ مِنْهُ عَيْبُه

انسان ناقص، بدیهایش بر او پوشیده است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 297

اِشْتِغَالُكَ بِمَعَايِبِ نَفْسِكَ يَكْفِيكَ اَلْعَار

اگر به بدیهای نفس خود مشغول شوی برای شرمندگی تو کافی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 297

إِيَّاكَ أَنْ تَسْتَكْبِرَ مِنْ مَعْصِيَةِ غَيْرِكَ مَا تَسْتَصْغِرُهُ مِنْ نَفْسِكَ أَوْ تَسْتَكْثِرَ مِنْ طَاعَتِكَ مَا تَسْتَقِلُّهُ مِنْ غَيْرِك

بپرهیز از این که گناه دیگران را بزرگ شماری آنچه را که برای نفس خود کوچک می دانی، یا اطاعت خود را بزرگ شماری آنچه را که نسبت به دیگران کوچک می دانی.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 297

أَبْصَرُ اَلنَّاسِ مَنْ أَبْصَرَ عُيُوبَهُ وَ أَقْلَعَ عَنْ ذُنُوبِه

بیناترین مردم کسی است که بدیهای خود را ببیند و از گناهان خود باز ایستد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 297

أَفْضَلُ اَلنَّاسِ مَنْ شَغَلَتْهُ مَعَايِبُهُ عَنْ عُيُوبِ اَلنَّاس

برترین مردم کسی است که بدیهایش او را از پرداختن به بدیهای مردم باز دارد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 297

عجبت لمن ينكر عيوب النّاس و نفسه أكثر شييء معابا و لا يبصرها

در شگفتم از کسی که بدیهای مردم را بد می شمارد و نفس خود او دارای بدیهای بسیار است ولی آن را نمی بیند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 297

عَجِبْتُ لِمَنْ يُوصَفُ بِالْخَيْرِ اَلَّذِي يَعْلَمُ أَنَّهُ لَيْسَ فِيهِ كَيْفَ يَرْضَى

در شگفتم از کسی که به نیکویی ای تعریف می شود که می داند در او نیست و چگونه خشنود می شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 297

كَيْفَ يُصْلِحُ غَيْرَهُ مَنْ لاَ يُصْلِحُ نَفْسَه

چگونه دیگری را اصلاح می کند کسی که نفس خود را اصلاح نکرده است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 298

كَفَى بِالْمَرْءِ كَيْسا أَنْ يَعْرِفَ مَعَايِبَه

برای زیرکی مرد کافی است این که بدیهای خود را بشناسد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 298
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه