حدیث امام علی (ع) درباره دشمنی نفس اماره

قال الإمام عليّ عليه السلام:

اَلنَّفْسُ اَلْأَمَّارَةُ اَلْمُسَوِّلَةُ تَتَمَلَّقُ تَمَلُّقَ اَلْمُنَافِقِ وَ تَتَصَنَّعُ بِشِيمَةِ اَلصَّدِيقِ اَلْمُوَافِقِ حَتَّى إِذَا خَدَعَتْ وَ تَمَكَّنَتْ تَسَلَّطَتْ تَسَلُّطَ اَلْعَدُوِّ وَ تَحَكَّمَتْ تَحَكُّمَ اَلْعُتُوِّ فَأَوْرَدَتْ مَوَارِدَ اَلسَّوْء

نفس فرمان دهندۀ به بدی و آرایش کننده است، همانند دور و چاپلوسی می کند و همانند دوست همراه نیکویی می کند.آنگاه که فریب داد و قدرت گرفت، چیره می شود همانند دشمن و مانند گردنکشان فرمان می دهد تا صاحب خود را به جایگاه بدی فرود آورد.