گنجینه احادیث

أَشْقَاكُمْ أَحْرَصُكُم

بدبخت ترین شما، آزمندترین شماست.

أَشْقَى اَلنَّاسِ مَنْ بَاعَ دِينَهُ بِدُنْيَا غَيْرِه

بدبخت ترین مردم کسی است که:دین خود را به دنیای دیگری بفروشد.

أَشْقَى اَلنَّاسِ مَنْ غَلَبَهُ هَوَاهُ فَمَلَكَتْهُ دُنْيَاهُ وَ أَفْسَد

بدبخت ترین مردم کسی است که:هوای نفس، بر او چیره شود پس دنیا او را صاحب گردد، و آخرت او تباه گردد.

إِنَّ مِنَ اَلشَّقَاءِ إِفْسَادَ اَلْمَعَاد

همانا از بدبختی، تباه نمودن روز بازگشت است.

إِنَّ أَخْسَرَ اَلنَّاسِ صَفْقَة وَ أَخْيَبَهُمْ سَعْيا رَجُلٌ أَخْلَقَ بَدَنَهُ فِي طَلَبِ آمَالِهِ وَ لَمْ تُسَاعِدْهُ اَلْمَقَادِيرُ عَلَى إِرَادَتِهِ فَخَرَجَ مِنَ اَلدُّنْيَا بِحَسَرَاتِهِ وَ قَدِمَ عَلَى اَلْآخِرَةِ بِتَبِعَاتِه

همانا زیانکارترین مردم در معامله، و ناامیدترین آنها در تلاش مردی است که بدن خود را در کسب آرزوها، فرسوده کرده، ولی تقدیر خداوند، بر خواست او همراهی ننموده است، پس از دنیا باافسوس بیرون رفته، و بر آخرت با وزر، وارد شده است.

لَنْ يُدْرِكَ اَلنَّجَاةَ مَنْ لَمْ يَعْمَلْ بِالْحَق

رهایی را در نمی یابد، کسی که به حق عمل نمی کند.

مِنْ أَعْظَمِ اَلشَّقَاوَةِ اَلْقَسَاوَة

سنگدلی، از بزرگترین بدبختیها است.

لاَ يَسْعَدُ أَحَدٌ إِلاَّ بِإِقَامَةِ حُدُودِ اَللَّهِ وَ لاَ يَشْقَى أَحَدٌ إِلاَّ بِإِضَاعَتِهَا

فردی نیکبخت نمی گردد، مگر با به پای داری حدود خداوند، و بدبخت نمی گردد فردی، مگر با ضایع نمودن آن.

إِنَّ اَلْغَايَةَ اَلْقِيَامَةُ وَ كَفَى بِذَلِكَ وَاعِظا لِمَنْ عَقَلَ وَ مُعْتَبِرا لِمَنْ جَهِلَ وَ بَعْدَ ذَلِكَ مَا تَعْلَمُونَ مِنْ هَوْلِ اَلْمُطَّلَعِ وَ رَوْعَاتِ اَلْفَزَعِ وَ اِسْتِكَاكِ اَلْأَسْمَاعِ وَ اِخْتِلاَفِ اَلْأَضْلاَعِ وَ ضِيقِ اَلْأَرْمَاسِ وَ شِدَّةِ اَلْإِبْلاَس

همانا سرانجام، قیامت است، و همین برای پند خردمند، و عبرتگاه نادان، کافی است.و بعد از آن چه می دانید از هول مطّلع، و از لرزش دلها از ترس و از کر شدن گوشها، و جابجایی پهلوها، و تنگی قبرها، و سختی نومیدیها؟

عَجِبْتُ لِمَنْ أَنْكَرَ اَلنَّشْأَةَ اَلْأُخْرَى وَ هُوَ يَرَى اَلنَّشْأَةَ اَلْأُولَى

در شگفتم برای کسی که، منکر زندگی دیگر آخرت است در حالی که زندگی اوّل دنیا را دیده است.

قَدْ اسْفَرَّتِ اَلسَّاعَةُ عَنْ وَجْهِهَا وَ ظَهَرَتِ اَلْعَلاَمَةُ لِمُتَوَسِّمِهَا

قیامت، نقاب از چهرۀ خود گشوده است، و نشانۀ آن برای کسی که به فراست دریابد، آشکار گردیده است.

قَدْ أَشْرَفَتِ قَدْ أَشْرَقَتِ اَلسَّاعَةُ بِزَلاَزِلِهَا بِزِلْزَالِهَا وَ أَنَاخَتْ بِكَلاَكِلِهَا

هر آینه، قیامت با جنبشهای خود نزدیک شده است و سینه های خود را همچون شتران خوابانیده است.