حدیث امام علی (ع) درباره قیامت

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ اَلْغَايَةَ اَلْقِيَامَةُ وَ كَفَى بِذَلِكَ وَاعِظا لِمَنْ عَقَلَ وَ مُعْتَبِرا لِمَنْ جَهِلَ وَ بَعْدَ ذَلِكَ مَا تَعْلَمُونَ مِنْ هَوْلِ اَلْمُطَّلَعِ وَ رَوْعَاتِ اَلْفَزَعِ وَ اِسْتِكَاكِ اَلْأَسْمَاعِ وَ اِخْتِلاَفِ اَلْأَضْلاَعِ وَ ضِيقِ اَلْأَرْمَاسِ وَ شِدَّةِ اَلْإِبْلاَس

همانا سرانجام، قیامت است، و همین برای پند خردمند، و عبرتگاه نادان، کافی است.و بعد از آن چه می دانید از هول مطّلع، و از لرزش دلها از ترس و از کر شدن گوشها، و جابجایی پهلوها، و تنگی قبرها، و سختی نومیدیها؟