إِنَّ اَلْغَايَةَ اَلْقِيَامَةُ وَ كَفَى بِذَلِكَ وَاعِظا لِمَنْ عَقَلَ وَ مُعْتَبِرا لِمَنْ جَهِلَ وَ بَعْدَ ذَلِكَ مَا تَعْلَمُونَ مِنْ هَوْلِ اَلْمُطَّلَعِ وَ رَوْعَاتِ اَلْفَزَعِ وَ اِسْتِكَاكِ اَلْأَسْمَاعِ وَ اِخْتِلاَفِ اَلْأَضْلاَعِ وَ ضِيقِ اَلْأَرْمَاسِ وَ شِدَّةِ اَلْإِبْلاَس
همانا سرانجام، قیامت است، و همین برای پند خردمند، و عبرتگاه نادان، کافی است.و بعد از آن چه می دانید از هول مطّلع، و از لرزش دلها از ترس و از کر شدن گوشها، و جابجایی پهلوها، و تنگی قبرها، و سختی نومیدیها؟
عَجِبْتُ لِمَنْ أَنْكَرَ اَلنَّشْأَةَ اَلْأُخْرَى وَ هُوَ يَرَى اَلنَّشْأَةَ اَلْأُولَى
در شگفتم برای کسی که، منکر زندگی دیگر آخرت است در حالی که زندگی اوّل دنیا را دیده است.
قَدْ اسْفَرَّتِ اَلسَّاعَةُ عَنْ وَجْهِهَا وَ ظَهَرَتِ اَلْعَلاَمَةُ لِمُتَوَسِّمِهَا
قیامت، نقاب از چهرۀ خود گشوده است، و نشانۀ آن برای کسی که به فراست دریابد، آشکار گردیده است.
قَدْ أَشْرَفَتِ قَدْ أَشْرَقَتِ اَلسَّاعَةُ بِزَلاَزِلِهَا بِزِلْزَالِهَا وَ أَنَاخَتْ بِكَلاَكِلِهَا
هر آینه، قیامت با جنبشهای خود نزدیک شده است و سینه های خود را همچون شتران خوابانیده است.