حدیث امام علی (ع) درباره بدبختی و اسباب آن

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ أَخْسَرَ اَلنَّاسِ صَفْقَة وَ أَخْيَبَهُمْ سَعْيا رَجُلٌ أَخْلَقَ بَدَنَهُ فِي طَلَبِ آمَالِهِ وَ لَمْ تُسَاعِدْهُ اَلْمَقَادِيرُ عَلَى إِرَادَتِهِ فَخَرَجَ مِنَ اَلدُّنْيَا بِحَسَرَاتِهِ وَ قَدِمَ عَلَى اَلْآخِرَةِ بِتَبِعَاتِه

همانا زیانکارترین مردم در معامله، و ناامیدترین آنها در تلاش مردی است که بدن خود را در کسب آرزوها، فرسوده کرده، ولی تقدیر خداوند، بر خواست او همراهی ننموده است، پس از دنیا باافسوس بیرون رفته، و بر آخرت با وزر، وارد شده است.