قال الإمام الصادق عليه السلام

احادیث درباره دفع بلا از امام صادق (ع)

امام جعفر صادق (علیه السلام)

۱۷ حدیث · صفحه ۱ از ۲

فِي خُطْبَةٍ لَهُ خَاصَّةً يَذْكُرُ فِيهَا حَالَ اَلنَّبِيِّ وَ اَلْأَئِمَّةِ ع وَ صِفَاتِهِمْ فَلَمْ يَمْنَعْ رَبَّنَا لِحِلْمِهِ وَ أَنَاتِهِ وَ عَطْفِهِ مَا كَانَ مِنْ عَظِيمِ جُرْمِهِمْ وَ قَبِيحِ أَفْعَالِهِمْ أَنِ اِنْتَجَبَ لَهُمْ أَحَبَّ أَنْبِيَائِهِ إِلَيْهِ وَ أَكْرَمَهُمْ عَلَيْهِ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اَللَّهِ ع فِي حَوْمَةِ اَلْعِزِّ مَوْلِدُهُ وَ فِي دَوْمَةِ اَلْكَرَمِ مَحْتِدُهُ غَيْرَ مَشُوبٍ حَسَبُهُ وَ لاَ مَمْزُوجٍ نَسَبُهُ وَ لاَ مَجْهُولٍ عِنْدَ أَهْلِ اَلْعِلْمِ صِفَتُهُ بَشَّرَتْ بِهِ اَلْأَنْبِيَاءُ فِي كُتُبِهَا وَ نَطَقَتْ بِهِ اَلْعُلَمَاءُ بِنَعْتِهَا وَ…

امام صادق علیه السلام در خطبه ای که بذکر حال و صفات پیغمبر و ایمه علیهم السلام اختصاص داده میفرماید: آن بردباری و وقار و مهربانی که خدا داشت، گناهان بزرگ و کارهای زشت مردم، او را مانع نشد که برای آنها برگزیند دوست ترین و شریفترین پیغمبرانش را، یعنی محمد بن عبد الله(ص)را که در حریم عرت تولد یافته، و در خاندان شرافت اقامت گزیده، حسبش ناآمیخته و نسبش آلوده نگشته بود، صفاتش بر دانشمندان نامعلوم نبود، پیغمبران در کتب خود بوجودش مژده داده، و صفاتش را دانشمندان بیان کرده و حکیمان در وصفش اندیشیده بودند، پاکیزه اخلاقی بود بی نظیر، هاشمی نسبی بی مانند، مکی وطنی بی همطراز. حیا صفت او بود و سخاوت طبیعتش، بر متانت ها و اخلاق نبوت سرشته شده و اوصاف و خویشتن داری های رسالت بر او مهر شده بود. تا آنگاه که…

الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 444

أَنَّهُ قَالَ لِلزِّنْدِيقِ حِينَ سَأَلَهُ مَا هُوَ قَالَ هُوَ شَيْ ءٌ بِخِلاَفِ اَلْأَشْيَاءِ اِرْجِعْ بِقَوْلِي إِلَى إِثْبَاتِ مَعْنًى وَ أَنَّهُ شَيْ ءٌ بِحَقِيقَةِ اَلشَّيْئِيَّةِ غَيْرَ أَنَّهُ لاَ جِسْمٌ وَ لاَ صُورَةٌ وَ لاَ يُحَسُّ وَ لاَ يُجَسُّ وَ لاَ يُدْرَكُ بِالْحَوَاسِّ اَلْخَمْسِ لاَ تُدْرِكُهُ اَلْأَوْهَامُ وَ لاَ تَنْقُصُهُ اَلدُّهُورُ وَ لاَ تُغَيِّرُهُ اَلْأَزْمَانُ فَقَالَ لَهُ اَلسَّائِلُ فَتَقُولُ إِنَّهُ سَمِيعٌ بَصِيرٌ قَالَ هُوَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ سَمِيعٌ بِغَيْرِ جَارِحَةٍ وَ بَصِيرٌ بِغَيْرِ آلَةٍ بَلْ يَسْمَعُ بِنَفْسِهِ وَ يُبْصِرُ بِنَفْسِهِ لَيْسَ قَوْلِي إِنَّهُ…

هشام بن حکم گوید: امام صادق علیه السلام بزندیقی که از او پرسید: خدا چیست؟ فرمود: او چیزیست بخلاف همه چیز گفته من برگشتش باثبات معنایی است برای خدا(همین قدر که باو اعتراف کنی و منکرش نشوی و بدانی که)او چیزیست بحقیقت معنی«چیز»جز اینکه جسم نیست، صورت نیست، دیده نشود، لمس نگردد، و بهیچ یک از حواس پنجگانه در نیاید، خاطرها درکش نکنند و گذشت روزگار کاهشش ندهد و سپری شدن زمان دگرگونش نسازد، سایل گفت: میگویید خدا شنوا و بیناست؟ فرمود: او شنوا و بیناست: شنواست بی عضو گوش، بیناست، بی ابزار چشم، بلکه بنفس خود شنود و بنفس خود بیند، اینکه گویم: شنواست و بنفس خود شنود، بیناست و بنفس خود بیند معنیش این نیست که او چیزیست و 114 - 2 نفس چیز دیگری -بلکه خواستم آنچه در دل دارم بلفظ آورم چون از من پرسیده ای و…

الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 83

اَلصَّدَقَةُ بِالْيَدِ تَدْفَعُ مِيتَةَ اَلسَّوْءِ وَ تَدْفَعُ سَبْعِينَ نَوْعاً مِنَ اَلْبَلاَءِ وَ تُفَكُّ عَنْ لُحِيِّ سَبْعِينَ شَيْطَاناً كُلُّهُمْ يَأْمُرُونَ أَنْ لاَ تَفْعَلْ.

امام صادق علیه السلام فرمود: صدقه دادن با دست خویش، مرگ بد و هفتاد گونه بلا را دور بدارد و از دهان هفتاد شیطان در آید که همگی گویند که این کار را مکن.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 142

صَدَقَةُ اَلْعَلاَنِيَةِ تَدْفَعُ سَبْعِينَ نَوْعاً مِنَ اَلْبَلاَءِ وَ صَدَقَةُ اَلسِّرِّ تُطْفِئُ غَضَبَ اَلرَّبِّ.

صدقه آشکارا هفتاد گونه بلا را دور سازد و صدقه پنهانی خشم پروردگار را فرو نشاند

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 143

اَلصَّدَقَةُ بِاللَّيْلِ تَدْفَعُ مِيتَةَ اَلسَّوْءِ وَ تَدْفَعُ سَبْعِينَ نَوْعاً مِنَ اَلْبَلاَءِ.

صدقه شبانه مرگ بد و هفتاد گونه بلا را دور سازد.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 143

مَنْ قَالَ فِي كُلِّ يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ ;لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ; دَفَعَ اَللَّهُ بِهَا عَنْهُ سَبْعِينَ نَوْعاً مِنَ اَلْبَلاَءِ أَيْسَرُهَا اَلْهَمُّ.

امام صادق علیه السلام فرمود: هر که هر روز صد بار«لا حول و لا قوه الا بالله» گوید خدا هفتاد گونه بلا را از او دور سازد که آسان ترین آنها اندوه است.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 162

إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَلاَئِكَةً مُوَكَّلِينَ بِقَبْرِ اَلْحُسَيْنِ ع فَإِذَا هَمَّ اَلرَّجُلُ بِزِيَارَتِهِ أَعْطَاهُمْ ذُنُوبَهُ فَإِذَا أخطأ خَطَا مَحَوْهَا ثُمَّ إِذَا أخطأ خَطَا ضَاعَفُوا لَهُ حَسَنَاتِهِ فَمَا تَزَالُ حَسَنَاتُهُ تُضَاعَفُ حَتَّى تُوجِبَ لَهُ اَلْجَنَّةَ ثُمَّ اِكْتَنَفُوهُ فَقَدَّسُوهُ وَ يُنَادُونَ مَلاَئِكَةَ اَلسَّمَاءِ أَنْ قَدِّسُوا زُوَّارَ قَبْرِ حَبِيبِ حَبِيبِ اَللَّهِ فَإِذَا اِغْتَسَلُوا نَادَاهُمْ مُحَمَّدٌ ص يَا وَفْدَ اَللَّهِ أَبْشِرُوا بِمُرَافَقَتِي فِي اَلْجَنَّةِ ثُمَّ نَادَاهُمْ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلِيٌّ ع أَنَا ضَامِنٌ لِحَوَائِجِكُمْ…

امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی خدای گرامی و بزرگ فرشتگانی را بر مزار امام حسین علیه السلام گمارده که چون مردی آهنگ زیارت امام حسین علیه السلام کند، خداوند گناهان او را به فرشتگان دهد و چون مرد گام بردارد، فرشتگان گناهانش را پاک نمایند و چون دیگر بار گام بردارد، حسناتش را دو چندان کنند و پیوسته بر حسناتش بیفزایند تا بهشت بر او واجب گردد، پس آنگاه گرداگرد او حلقه زنند و او را پاک گردانند و فرشتگان آسمان بر فرشتگان گمارده شده بر مزار امام حسین علیه السلام ندا در دهند که زیارتگران مزار دوست دوست خدا را پاک گردانید و چون زیارتگران غسل کنند، حضرت محمد صلی الله علیه و آله آنان را ندا دهد: ای میهمانان خداوند شما را به همنشینی با من در بهشت مژده باد پس آنگاه امیر مومنان علی علیه السلام آنان را…

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 91

عَنْهُ قَالَ : بَيْنَا مُوسَى صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ يَمْشِي عَلَى سَاحِلِ اَلْبَحْرِ إِذْ جَاءَ صَيَّادٌ فَخَرَّ لِلشَّمْسِ سَاجِدا وَ تَكَلَّمَ بِالشِّرْكِ ثُمَّ أَلْقَى شَبَكَتَهُ فَأَخْرَجَهَا مَمْلُوَّة ثُمَّ عَادَ فَأَخْرَجَ مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى اِكْتَفَى ثُمَّ مَضَى فَجَاءَ آخَرُ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى وَ حَمِدَ اَللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ أَلْقَى شَبَكَتَهُ فَلَمْ يَخْرُجْ لَهُ شَيْءٌ ثُمَّ أَعَادَ فَخَرَجَتْ إِلَيْهِ سَمَكَةٌ صَغِيرَةٌ فَحَمِدَ اَللَّهَ وَ اِنْصَرَفَ فَقَالَ مُوسَى يَا رَبِّ جَاءَ عَبْدُكَ اَلْكَافِرُ فَأَلْقَى شَبَكَتَهُ ثَلاَثا فَخَرَجَتْ لَهُ…

امام صادق علیه السّلام فرمود:روزی موسی صلوات اللّٰه علیه در کنار دریا قدم می زد، ناگهان صیّادی آمد و جلوی خورشید سجده کرد و کلمات شرک آمیز به زبان آورد، سپس دام خود را به دریا انداخت و آن را پر از ماهی بیرون کشید، دوباره برگشت و مثل دفعه اول مقدار زیادی ماهی صید کرد و رفت. بعد شخص دیگری آمد، وضو گرفت و به نماز ایستاد، و حمد و ستایش خداوند را بجا آورد، سپس دام خود را به دریا انداخت، ولی چیزی به دامش نیافتاد، بار دیگر دام را در آب افکند و فقط یک ماهی کوچک صید کرد، خداوند را سپاس گفت و رفت. در این هنگام موسی گفت:پروردگارا بندۀ کافرت آمد و دامش را سه مرتبه انداخت و لبریز از ماهی بیرون آورد، سپس بندۀ مؤمنت وضوی کاملی گرفت و نماز خواند و سپاس تو را گفت و تو را خواند، و دامش را سه مرتبه به آب…

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 617

عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنْ قَالَ بَعْدَ صَلاَةِ اَلصُّبْحِ قَبْلَ أَنْ يَتَكَلَّمَ بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ : لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ يُعِيدُهَا سَبْعَ مَرَّاتٍ دَفَعَ اَللَّهُ عَنْهُ سَبْعِينَ نَوْعا مِنْ أَنْوَاعِ اَلْبَلاَءِ وَ مَنْ قَالَهَا إِذَا صَلَّى اَلْمَغْرِبَ قَبْلَ أَنْ يَتَكَلَّمَ دَفَعَ اَللَّهُ عَنْهُ سَبْعِينَ نَوْعا مِنْ أَنْوَاعِ اَلْبَلاَءِ أَهْوَنُهَا اَلْجُذَامُ وَ اَلْبَرَصُ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس بعد از نماز صبح و قبل از آغاز سخن هفت مرتبه بگوید: « بسم اللّٰه الرحمن الرحیم، لا حول و لا قوّة الاّ باللّٰه العلیّ العظیم. »خداوند هفتاد نوع بلا از انواع بلاها را از وی دفع می کند، و هر کس آن را بعد از نماز مغرب قبل از سخن گفتن بگوید، خداوند هفتاد نوع بلا از انواع بلاها را از وی بگرداند، که آسانترین آن بلاها جذام و پیسی است.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 637

عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُمَرَ اَلْيَمَانِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ أَكْرَمَ مُؤْمِنا فَإِنَّمَا يُكْرِمُ اَللَّهَ وَ مَنْ دَعَا لِأَخِيهِ اَلْمُؤْمِنِ دَفَعَ اَللَّهُ عَنْهُ اَلْبَلاَءَ وَ دَرَّ عَلَيْهِ اَلرِّزْقُ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس مؤمنی را گرامی بدارد خدا را گرامی داشته، و هر کس برادر مؤمنش را دعا کند خداوند بلا را از او بر طرف کند و روزیش را زیاد گرداند.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 707

وَ عَنْهُ قَالَ : مَنْ أَكْرَمَ مُؤْمِنا فَكَأَنَّمَا يُكْرِمُ اَللَّهَ وَ مَنْ دَعَا لِأَخِيهِ اَلْمُؤْمِنِ دَفَعَ اَللَّهُ عَنْهُ اَلْبَلاَءَ وَ دَرَّ عَلَيْهِ اَلرِّزْقُ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:هر که مؤمنی را اکرام کند گویا خدا را اکرام نموده، و هر که برای برادر مؤمنش دعا کند، خداوند بلا را از او دفع و روزیش را زیاد گرداند.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 389

إِنَّ صِلَةَ الرَّحِمِ تُزَكِّي الْأَعْمَالَ، وَ تُنْمِي الْأَمْوَالَ، وَ تُيَسِّرُ الْحِسَابَ، وَ تَدْفَعُ الْبَلْوَى، وَ تَزِيدُ فِي الْعُمْر

همانا صله رحم اعمال را تزکیه می ‏کند، اموال را رشد می‏ دهد، محاسبه را آسان، بلاها را بر طرف می‏ نماید و سبب افزایش عمر می‏ گردد.

متن و ترجمه کتاب شریف «الزهد»، ص: 86
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه