احادیث درباره حب دنیا از امام صادق (ع)

فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ يَا مَعْشَرَ اَلْمُكَذِّبِينَ حَيْثُ أَنْبَأْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّي فِي وَلاَيَةِ عَلِيٍّ ع وَ اَلْأَئِمَّةِ ع مِنْ بَعْدِهِ مَنْ هُوَ فِي ضَلاَلٍ مُبِينٍ كَذَا أُنْزِلَتْ وَ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَقَالَ إِنْ تَلْوُوا اَلْأَمْرَ وَ تُعْرِضُوا عَمَّا أُمِرْتُمْ بِهِ فَإِنَّ اَللّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً وَ فِي قَوْلِهِ فَلَنُذِيقَنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا بِتَرْكِهِمْ وَلاَيَةَ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع عَذاباً شَدِيداً فِي اَلدُّنْيَا وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَسْوَأَ اَلَّذِي…

امام صادق علیه السلام راجع باین قول خدای عز و جل فرمود: «و خواهید دانست کی در گمراهی نمایانست-29 سوره 67-»ای گروه تکذیب کنندگان، زیرا من پیغام پروردگارم را در باره ولایت علی علیه السلام و امامان بعد از او بشما رسانیدم، کی در گمراهی نمایانست، این چنین نازل شده است. و راجع بقول خدای تعالی: «اگر کج کنید یا رو بگردانید 135 سوره 4-»فرمود: امر امامت را (از صاحبش)کج کنید و از آنچه مامور شده اید، روبگردانید«خدا بآنچه میکنید آگاهست». و در باره این قول خدای تعالی فرمود: «هر آینه بچشانیم کسانی را که کافر شدند(بسبب ترک گفتن ولایت امیر المومنین علیه السلام)عذاب سختی(در دنیا)و هر آینه ببدترین کرداری که انجام داده اند مجازاتشان کنیم-27 سوره 41-»

فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَيُّ اَلْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقاماً وَ أَحْسَنُ نَدِيًّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص دَعَا قُرَيْشاً إِلَى وَلاَيَتِنَا فَنَفَرُوا وَ أَنْكَرُوا فَقَالَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قُرَيْشٍ لِلَّذِينَ آمَنُوا اَلَّذِينَ أَقَرُّوا لِأَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ لَنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ أَيُّ اَلْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقاماً وَ أَحْسَنُ نَدِيًّا تَعْيِيراً مِنْهُمْ فَقَالَ اَللَّهُ رَدّاً عَلَيْهِمْ وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ مِنَ اَلْأُمَمِ اَلسَّالِفَةِ هُمْ…

ابو بصیر گوید: امام صادق علیه السلام راجع بقول خدای عز و جل: «و چون آیه های روشن ما را بر آنها بخوانند، کسانی که کافرند بکسانی که مومنند گویند: کدام یک از دو دسته مقام بهتر و مجلس آراسته تری دارند-73 سوره 19-»فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله قریش را بولایت ما دعوت کرد، آنها دوری گزیدند و انکار کردند، پس کفار قریش باهل ایمانی که بامیر المومنین و ما خانواده اقرار کرده بودند از راه سرزنش گفتند: «کدام یک از این دو دسته مقام بهتر و مجلس آراسته تری دارند» خدا برای رد ایشان فرمود: «پیش از ایشان چه نسلهایی را(از امتهای گذشته)هلاک کرده ایم که اثاث و جلوه زندگی بهتری داشتند-74 سوره 19-». عرضکردم: خدا فرماید: «هر که در گمراهی باشد، خدای رحمانش همی کشاند»فرمود: همه آنها در گمراهی بودند -نه بولایت…

إِذَا رَأَيْتُمُ اَلْعَالِمَ مُحِبّاً لِدُنْيَاهُ فَاتَّهِمُوهُ عَلَى دِينِكُمْ فَإِنَّ كُلَّ مُحِبٍّ لِشَيْ ءٍ يَحُوطُ مَا أَحَبَّ وَ قَالَ ص أَوْحَى اَللَّهُ إِلَى دَاوُدَ ع لاَ تَجْعَلْ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ عَالِماً مَفْتُوناً بِالدُّنْيَا فَيَصُدَّكَ عَنْ طَرِيقِ مَحَبَّتِي فَإِنَّ أُولَئِكَ قُطَّاعُ طَرِيقِ عِبَادِيَ اَلْمُرِيدِينَ إِنَّ أَدْنَى مَا أَنَا صَانِعٌ بِهِمْ أَنْ أَنْزِعَ حَلاَوَةَ مُنَاجَاتِي عَنْ قُلُوبِهِمْ .

و فرمود: چون عالم را دنیا دوست دیدید او را نسبت بدینتان متهم دانید(بدانید دینداریش حقیقی نیست)زیرا دوست هر چیزی گرد محبوبش میگردد، و فرمود خدا بداود وحی فرمود که: میان من و خودت عالم فریفته دنیا را واسطه قرار مده که ترا از راه دوستیم بگرداند زیرا که ایشان راهزنان بندگان جویای منند، همانا کمتر کاری که با ایشان کنم اینست که شیرینی مناجاتم را از دلشان برکنم.

كُنْتُ عِنْدَ أَبِي مَنْصُورٍ اَلْمُتَطَبِّبِ فَقَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِي قَالَ كُنْتُ أَنَا وَ اِبْنُ أَبِي اَلْعَوْجَاءِ وَ عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ اَلْمُقَفَّعِ فِي اَلْمَسْجِدِ اَلْحَرَامِ فَقَالَ اِبْنُ اَلْمُقَفَّعِ تَرَوْنَ هَذَا اَلْخَلْقَ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى مَوْضِعِ اَلطَّوَافِ مَا مِنْهُمْ أَحَدٌ أُوجِبُ لَهُ اِسْمَ اَلْإِنْسَانِيَّةِ إِلاَّ ذَلِكَ اَلشَّيْخُ اَلْجَالِسُ يَعْنِي أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ ع فَأَمَّا اَلْبَاقُونَ فَرَعَاعٌ وَ بَهَائِمُ فَقَالَ لَهُ اِبْنُ أَبِي اَلْعَوْجَاءِ وَ كَيْفَ أَوْجَبْتَ هَذَا اَلاِسْمَ لِهَذَا اَلشَّيْخِ…

مردی گوید: من و ابن ابی العوجا و ابن مقفع در مسجد الحرام بودیم، ابن مقفع با دست اشاره بمحل طواف کرد و گفت: این مردم را که میبینی کسی از ایشان را شایسته نام انسانیت نمیدانم مگر آن شیخ نشسته-مقصودش امام صادق(ع)بود-اما دیگران ناکسانند و چهارپایان؛ ابن ابی العوجا گفت: چگونه این نام را تنها شایان این شیخ دانی گفت: برای اینکه آنچه را نزد او دیدم از علم و کیاست نزد آنها نیافتم ابن ابی العوجا گفت: لازمست گفته ات را در باره او بیازمایم، ابن مقفع گفت: این کار مکن که میترسم عقیده ات را فاسد کند -گفت: نظر تو این نیست بلکه میترسی نظرت نسبت بمقام شامخی که برای او توصیف کردی نزد من سست شود، ابن مقفع گفت: چون چنین گمانی بمن بری برخیز و نزد او برو و تا توانی خود را از لغزش نگهدار و مهار از دست مده که ترا در…

مَنْ قَرَأَ سُورَةَ اَلْأَنْبِيَاءِ حُبّاً لَهَا كَانَ كَمَنْ رَافَقَ اَلنَّبِيِّينَ أَجْمَعِينَ فِي جَنّاتِ اَلنَّعِيمِ َ كَانَ مَهِيباً فِي أَعْيُنِ اَلنَّاسِ حَيَاةَ اَلدُّنْيَا.

هر که سوره انبیا را علاقه مندانه تلاوت کند همانند آن کس باشد که با همه پیامبران در بهشت پر نعمت همدم و همنشین است و در زندگی خویش به چشم مردم شکوهمند آید

لاَ تَدَعُوا قِرَاءَةَ سُورَةِ اَلرَّحْمَنِ وَ اَلْقِيَامَ بِهَا فَإِنَّهَا لاَ تَقِرُّ فِي قُلُوبِ اَلْمُنَافِقِينَ وَ يَأْتِي بِهَا رَبُّهَا يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ فِي صُورَةِ آدَمِيٍّ فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ وَ أَطْيَبِ رِيحٍ حَتَّى يَقِفَ مِنَ اَللَّهِ مَوْقِفاً لاَ يَكُونُ أَحَدٌ أَقْرَبَ إِلَى اَللَّهِ مِنْهَا فَيَقُولُ لَهَا مَنِ اَلَّذِي كَانَ يَقُومُ بِكِ فِي اَلْحَيَاةِ اَلدُّنْيَا يُدْمِنُ قِرَاءَتَكِ فَتَقُولُ يَا رَبِّ فُلاَنٌ وَ فُلاَنٌ فَتَبْيَضُّ وُجُوهُهُمْ فَيَقُولُ لَهُمُ اِشْفَعُوا فِيمَنْ أَحْبَبْتُمْ فَيَشْفَعُونَ حَتَّى لاَ يَبْقَى لَهُمْ غَايَةٌ وَ لاَ أَحَدٌ يَشْفَعُونَ…

تلاوت سوره «الرحمن»و پایداری بر تلاوتش را وانرهانید؛ زیرا به راستی، این سوره در دل های منافقان قرار نگیرد و پروردگار در 15 - 1 روز رستاخیز این سوره را در نیکوترین چهره و خوشبوترین رایحه آورد تا در پیشگاه خدا در جایگاهی بایستد که هیچ کس نزدیک تر از او به خدا نباشد؛ پس خداوند به آن سوره فرماید: چه کسی در زندگی دنیا بر تلاوت تو پایداری و مداومت ورزید؟ و آن سوره پاسخ گوید: پروردگارا فلانی و فلانی؛ پس آنان روسپید گردند و خداوند آنان را فرماید: هر آن کس را که دوست دارید شفاعت کنید؛ پس آنان بی اندازه شفاعت کنند تا اینکه کسی باقی نماند که شفاعتش نمایند، پس خداوند آنان را فرماید: به بهشت در آیید و در هر جای آن که خواهید سکنی گزینید.

مَنْ قَرَأَ فِي كُلِّ لَيْلَةِ جُمُعَةٍ اَلْوَاقِعَةَ أَحَبَّهُ اَللَّهُ وَ أَحَبَّهُ إِلَى اَلنَّاسِ أَجْمَعِينَ وَ لَمْ يَرَ فِي اَلدُّنْيَا بُؤْساً أَبَداً وَ لاَ فَقْراً وَ لاَ فَاقَةً وَ لاَ آفَةً مِنْ آفَاتِ اَلدُّنْيَا وَ كَانَ مِنْ رُفَقَاءِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع وَ هَذِهِ اَلسُّورَةُ لِأَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع خَاصَّةً لاَ يَشْرَكُهُ فِيهَا أَحَدٌ .

پاداش تلاوت سوره واقعه 1-. . . امام صادق علیه السلام فرمود: هر که سوره واقعه را هر شب جمعه تلاوت کند خداوند او را دوست بدارد و مهر و دوستی او را در دل همه مردم افکند و آن تلاوتگر هرگز در این دنیا به درماندگی و تهیدستی و ناداری و آفتی از آفت های دنیا گرفتار نیاید و از رفیقان و همنشینان امیر مومنان علیه السلام باشد و این سوره تنها از آن امیر مومنان علیه السلام است و هیچ کس با او در این سوره شریک نیست.

مَنْ أَدْمَنَ قِرَاءَةَ هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ اَلْغاشِيَةِ فِي فَرِيضَةٍ أَوْ نَافِلَةٍ غَشَّاهُ اَللَّهُ بِرَحْمَتِهِ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ آتَاهُ اَللَّهُ اَلْأَمْنَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ مِنْ عَذَابِ اَلنَّارِ .

هر که بر تلاوت سوره «هل اتاک حدیث الغاشیه»(سوره غاشیه)در نماز واجب و مستحب خود مداومت ورزد خداوند جامه رحمتش را در دنیا و آخرت بر تن او پوشاند و در روز رستاخیز آسودگی و امان از عذاب دوزخ را به او ارزانی فرماید

لاَ تَمَلُّوا مِنْ قِرَاءَةِ إِذا زُلْزِلَتِ اَلْأَرْضُ فَإِنَّ مَنْ كَانَتْ قِرَاءَتَهُ فِي نَوَافِلِهِ لَمْ يُصِبْهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِزَلْزَلَةٍ أَبَداً وَ لَمْ يَمُتْ بِهَا وَ لاَ بِصَاعِقَةٍوَ لاَ بِآفَةٍ مِنْ آفَاتِ اَلدُّنْيَا فَإِذَا مَاتَ أُمِرَ بِهِ إِلَى اَلْجَنَّةِ فَيَقُولُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَبْدِي أَبَحْتُكَ جَنَّتِي فَاسْكُنْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتَ وَ هَوِيتَ لاَ مَمْنُوعاً وَ لاَ مَدْفُوعاً.

از تلاوت سوره «اذا زلزلت الارض»(سوره زلزله)دلخسته نگردید؛ زیرا به راستی، هر که در نمازهای مستحب خویش آن را تلاوت کند خدای گرامی و بزرگ هرگز او را گرفتار زلزله نسازد و با زلزله و صاعقه و آفتی از آفات دنیا نمیرد و چون جان سپارد فرمان در آمدن به بهشت را دریافت نماید و خدای گرامی و بزرگ فرماید: بنده من بهشت را بر تو حلال کردم، در هر کجای آن که می خواهی و میل داری-بی هیچ مانع و بازدارنده ای-سکنی گزین

مَنْ قَرَأَ إِذا جاءَ نَصْرُ اَللّهِ وَ اَلْفَتْحُ فِي نَافِلَةٍ أَوْ فَرِيضَةٍ نَصَرَهُ اَللَّهُ عَلَى جَمِيعِ أَعْدَائِهِ وَ جَاءَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ مَعَهُ كِتَابٌ يَنْطِقُ قَدْ أَخْرَجَهُ اَللَّهُ مِنْ جَوْفِ قَبْرِهِ فِيهِ أَمَانٌ مِنْ جِسْرِ جَهَنَّمَ وَ مِنَ اَلنَّارِ وَ مِنْ زَفِيرِ جَهَنَّمَ فَلاَ يَمُرُّ عَلَى شَيْ ءٍ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ إِلاَّ بَشَّرَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِكُلِّ خَيْرٍ حَتَّى يَدْخُلَ اَلْجَنَّةَ وَ يُفْتَحُ لَهُ فِي اَلدُّنْيَا مِنْ أَسْبَابِ اَلْخَيْرِ مَا لَمْ يَتَمَنَّ وَ لَمْ يَخْطُرْ عَلَى قَلْبِهِ.

هر که سوره «اذا جا نصر الله و الفتح»(سوره نصر)را در نمازهای مستحب یا واجب تلاوت کند خداوند او را بر همه دشمنانش پیروز گرداند و در روز رستاخیز با نامه ای گویا آید و خداوند آن را از درون گورش در آورده و آن نامه گویا امان نامه ای برای گذر از پل دوزخ و آتش و بانگ فراز آن است؛ پس در روز رستاخیز بر چیزی گذر نکند مگر آنکه او را مژده دهد و از هر نیکی آگاه سازد تا به بهشت در آید و در این دنیا به اندازه ای درهای خیر به رویش گشوده گردد که آرزویش را ننموده و به ذهنش خطور نکرده است.

سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع يَقُولُ لِلرَّجُلِ أَ تُحِبُّ اَلْبَقَاءَ فِي اَلدُّنْيَا قَالَ نَعَمْ قَالَ وَ لِمَ قَالَ لِقِرَاءَةِ قُلْ هُوَ اَللّهُ فَسَكَتَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ مِنْ بَعْدِ سَاعَةٍ يَا حَفْصُ مَنْ مَاتَ مِنْ أَوْلِيَائِنَا وَ شِيعَتِنَا وَ لَمْ يُحْسِنِ اَلْقُرْآنَ عُلِّمَ فِي قَبْرِهِ لِيَرْفَعَ اَللَّهُ بِهِ دَرَجَتَهُ فَإِنَّ دَرَجَاتِ اَلْجَنَّةِ عَلَى قَدْرِ عَدَدِ آيَاتِ اَلْقُرْآنِ فَيُقَالُ لِقَارِئِ اَلْقُرْآنِ اِقْرَأْ وَ اِرْقَ.

حفص بن غیاث گوید: شنیدم که امام صادق علیه السلام مردی را فرمود: آیا ماندگاری در دنیا را دوست داری؟ آن مرد پاسخ داد: آری. امام علیه السلام دیگر بار پرسید: چرا؟ عرض کرد: برای تلاوت سوره توحید. پس امام علیه السلام اندکی درنگ نمود و فرمود: ای حفص هر که از دوستان و شیعیان ما بمیرد و نتواند قرآن را به درستی بخواند، در گورش قرآن را به او آموزند تا خداوند به سبب آن، درجه او را در بهشت بالا برد؛ پس به راستی، درجه های بهشت به اندازه شماره آیات قرآن است و به تلاوتگر قرآن گفته می شود: بخوان و بالا برو

لاَ يَجْمَعُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ المؤمن لِلْمُؤْمِنِ اَلْوَرَعَ وَ اَلزُّهْدَ وَ اَلْإِقْبَالَ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي اَلصَّلاَةِ فِي اَلدُّنْيَا إِلاَّ رَجَوْتُ لَهُ اَلْجَنَّةَ ثُمَّ قَالَ وَ إِنِّي لَأُحِبُّ اَلرَّجُلَ مِنْكُمُ اَلْمُؤْمِنَ إِذَا قَامَ فِي صَلاَةٍ فَرِيضَةٍ أَنْ يُقْبِلَ بِقَلْبِهِ إِلَى اَللَّهِ وَ لاَ يَشْغَلَ قَلْبَهُ بِأَمْرِ اَلدُّنْيَا فَلَيْسَ مِنْ مُؤْمِنٍ يُقْبِلُ بِقَلْبِهِ فِي صَلاَتِهِ إِلَى اَللَّهِ إِلاَّ أَقْبَلَ اَللَّهُ إِلَيْهِ بِوَجْهِهِ وَ أَقْبَلَ بِقُلُوبِ اَلْمُؤْمِنِينَ إِلَيْهِ بِالْمَحَبَّةِ لَهُ بَعْدَ حُبِّ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ…

ابراهیم کرخی گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود: خداوند، پرهیزگاری و پارسایی و رو نمودن به خدای گرامی و بزرگ را در نماز برای مومنی در دنیا گرد هم نیاورد جز آنکه بر او امید بهشت دارم. سپس امام علیه السلام فرمود: و من دوست دارم که هر مومنی از شما چون به نماز واجبی ایستد، دلش را متوجه خدا سازد و فکر و دلش را مشغول دنیا ننماید؛ زیرا مومنی نباشد که دلش را در نماز متوجه خدا سازد جز آنکه خداوند به او رو کند و مهر او را در دل مومنان اندازد علاوه بر اینکه خود خدا نیز او را دوست دارد