قال الإمام الصادق عليه السلام:
لاَ تَمَلُّوا مِنْ قِرَاءَةِ إِذا زُلْزِلَتِ اَلْأَرْضُ فَإِنَّ مَنْ كَانَتْ قِرَاءَتَهُ فِي نَوَافِلِهِ لَمْ يُصِبْهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِزَلْزَلَةٍ أَبَداً وَ لَمْ يَمُتْ بِهَا وَ لاَ بِصَاعِقَةٍوَ لاَ بِآفَةٍ مِنْ آفَاتِ اَلدُّنْيَا فَإِذَا مَاتَ أُمِرَ بِهِ إِلَى اَلْجَنَّةِ فَيَقُولُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَبْدِي أَبَحْتُكَ جَنَّتِي فَاسْكُنْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتَ وَ هَوِيتَ لاَ مَمْنُوعاً وَ لاَ مَدْفُوعاً.
از تلاوت سوره «اذا زلزلت الارض»(سوره زلزله)دلخسته نگردید؛ زیرا به راستی، هر که در نمازهای مستحب خویش آن را تلاوت کند خدای گرامی و بزرگ هرگز او را گرفتار زلزله نسازد و با زلزله و صاعقه و آفتی از آفات دنیا نمیرد و چون جان سپارد فرمان در آمدن به بهشت را دریافت نماید و خدای گرامی و بزرگ فرماید: بنده من بهشت را بر تو حلال کردم، در هر کجای آن که می خواهی و میل داری-بی هیچ مانع و بازدارنده ای-سکنی گزین