ذُكِرَ أَنَّ سليمان سَلْمَانَ قَالَ إِنَّ رَجُلاً دَخَلَ اَلْجَنَّةَ فِي ذُبَابٍ وَ آخَرَ دَخَلَ اَلنَّارَ فِي ذُبَابٍ وَ قِيلَ لَهُ وَ كَيْفَ ذَا يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ مَرَّ عَلَى قَوْمٍ فِي عِيدٍ لَهُمْ وَ قَدْ وَضَعُوا أَصْنَاماً لَهُمْ لاَ يَجُوزُ بِهِمْ أَحَدٌ حَتَّى يُقَرِّبَ إِلَى أَصْنَامِهِمْ قُرْبَاناً قَلَّ أَمْ كَثُرَ فَقَالُوا لَهُمَا لاَ تَجُوزَا حَتَّى تُقَرِّبَا كَمَا يُقَرِّبُ كُلُّ مَنْ مَرَّ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مَا مَعِي شَيْ ءٌ أُقَرِّبُهُ وَ أَخَذَ أَحَدُهُمَا ذُبَاباً فَقَرَّبَهُ وَ لَمْ يُقَرِّبِ اَلْآخَرُ فَقَالَ لاَ أُقَرِّبُ إِلَى غَيْرِ اَللَّهِ عَزَّ وَ…
گویند که سلمان گفت: همانا مردی به سبب یک مگس به بهشت درآمد و مرد دیگری راهی دوزخ شد. از امام صادق علیه السلام پرسیدند: این کار چگونه شد؟ فرمود: این دو مرد روزی بر قومی گذر کردند که آن روز عیدشان بود و بت های خویش را قرار داده بودند و کسی را اجازه نمی دادند که از آنجا بگذرد مگر اینکه برای بت هایشان قربانی کند؛ خواه قربانی اندک باشد یا بسیار. به این دو مرد نیز گفتند: اجازه عبور نمی دهیم تا این که شما هم همچون دیگران که قربانی کردند قربانی کنید. یکی از آن دو گفت: من چیزی به همراه ندارم که قربانی کنم و مگسی را گرفت و قربانی کرد ولی دیگری قربانی نکرد و گفت: من چیزی را برای غیر خدای گرامی و بزرگ قربانی نمی کنم؛ پس او را کشتند و به بهشت درآمد و دیگری راهی دوزخ شد.
مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَ هُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ كَاذِبٌ فَقَدْ بَارَزَ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ.
هر که آگاهانه به خدا سوگند دروغ بخورد با خدای گرامی و بزرگ به ستیز برخاسته است.
اَلْيَمِينُ اَلْغَمُوسُ يُنْتَظَرُ بِهَا أَرْبَعِينَ يَوْماً.
امام صادق علیه السلام فرمود: کیفر سوگند دروغ پس از چهل روز برسد.
إِنَّ اَلْيَمِينَ اَلْفَاجِرَةَ لَتَنْقُلُ اَلرَّحِمَ قُلْتُ مَا مَعْنَى تَنْقُلُ اَلرَّحِمَ قَالَ تَعْقِرُ وَ أَمَّا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى فَإِنَّهُ رَوَى يُنْقَلُ فِي اَلرَّحِمِ .
طلحه بن زید گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: همانا سوگند دروغ رحم را دگرگون سازد. عرض کردم: دگرگون شدن رحم یعنی چه؟ فرمود: یعنی نازا شود، ولی محمد بن یحیی روایت کرده که: رحم سنگین شود.
اَلْيَمِينُ اَلْغَمُوسُ اَلَّتِي تُوجِبُ اَلنَّارَ اَلرَّجُلُ يَحْلِفُ عَلَى حَقِّ اِمْرِئٍ مُسْلِمٍ عَلَى حَبْسِ مَالِهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: سوگند دروغی که دوزخ را واجب گرداند آن است که انسان برای توقیف دارایی مسلمانی سوگند بخورد.
مَنْ حَلَفَ بِاللَّهِ فَلْيَصْدُقْ وَ مَنْ لَمْ يَصْدُقْ فَلَيْسَ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي شَيْ ءٍ وَ مَنْ حَلَفَ بِاللَّهِ فَلْيَرْضَ وَ مَنْ لَمْ يَرْضَ فَلَيْسَ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي شَيْ ءٍ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که بر خدا سوگند خورد باید راست گوید و هر که راست نگوید خدای گرامی و بزرگ او را به خود وانهد و هر که برای او سوگند خورند باید به سوگند راضی شود و آن را بپذیرد و اگر راضی نشود خدای گرامی و بزرگ او را به خود وانهد.
إِنَّ أَجَلَّ عَذَابِ اَلْقَبْرِ فِي اَلْقَبْرِ مِنَ اَلْبَوْلِ.
به راستی، بیشتر عذاب قبر به سبب دوری نکردن از بول است.
دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَمِيدَةَ أُعَزِّيهَا بِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَبَكَتْ وَ بَكَيْتُ لِبُكَائِهَا ثُمَّ قَالَتْ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَوْ رَأَيْتَ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عِنْدَ اَلْمَوْتِ لَرَأَيْتَ عَجَباً فَتَحَ عَيْنَهُ ثُمَّ قَالَ اِجْمَعُوا لِي كُلَّ مَنْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَرَابَةٌ قَالَتْ فَلَمْ نَتْرُكْ أَحَداً إِلاَّ جَمَعْنَاهُ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ شَفَاعَتَنَا لاَ تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلاَةِ .
ابو بصیر گوید: نزد ام حمیده(همسر امام صادق علیه السلام)رفته و به خاطر وفات امام صادق علیه السلام به او تسلیت گفتم. او گریست و من نیز از گریه اش گریستم، سپس گفت: ای ابو محمد اگر هنگام مرگ آن حضرت علیه السلام بر سر بالینش می آمدی چیز شگفتی می دیدی، آن حضرت علیه السلام چشمانش را گشود و فرمود: همه خویشان را گرد آورید، همه خویشان را گرد هم آوردیم، پس بر آنان نگریست و پس آنگاه فرمود: به راستی، شفاعت ما به آنکه نماز را سبک شمارد نرسد.
مَنْ تَرَكَ شَعْرَةً مِنَ اَلْجَنَابَةِ مُتَعَمِّداً فَهُوَ فِي اَلنَّارِ .
هر که در غسل جنابت یک تار مو را به عمد نشوید در دوزخ خواهد بود.
اَلصَّلاَةُ وُكِّلَ بِهَا مَلَكٌ لَيْسَ لَهُ عَمَلٌ غَيْرُهَا فَإِذَا فَرَغَ مِنْهَا قَبَضَهَا ثُمَّ صَعِدَ بِهَا فَإِنْ كَانَتْ مِمَّا تُقْبَلُ قُبِلَتْ وَ إِنْ كَانَتْ مِمَّا لاَ تُقْبَلُ قِيلَ لَهُ رُدَّهَا عَلَى عَبْدِي فَيَنْزِلُ بِهَا حَتَّى يَضْرِبَ بِهَا وَجْهَهُ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ أُفٍّ لَكَ لاَ يَزَالُ لَكَ عَمَلٌ يغنيني يُعْنِتُنِي .
امام صادق علیه السلام فرمود: فرشته ای بر نماز گمارده شده که کار دیگری ندارد، پس چون بنده نمازش را به پایان برد آن فرشته نماز را بگیرد و به بالا برد. اگر از نمازهای قبول شده باشد قبول شود و چنانچه از قبول شده ها نباشد خدا به آن فرشته فرماید: آن را بر بنده ام باز گردان و او نماز را فرود آورده و به روی آن بنده زند و گوید: اف بر تو باد پیوسته کاری می کنی که مرا به سختی می افکنی.
مَنْ تَرَكَ صَلاَةَ اَلْعَصْرِ غَيْرَ نَاسٍ لَهَا حَتَّى تَفُوتَهُ وَتَرَهُ اَللَّهُ أَهْلَهُ وَ مَالَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .
هر که نماز عصر را بی آنکه فراموش کند واپس اندازد تا آنکه از دست بدهد خداوند او را در روز رستاخیز بی زن و فرزند و بی مال وانهد.
دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقُلْتُ مَا تَقُولُ فِي رَجُلٍ يُؤَخِّرُ صَلاَةَ اَلْعَصْرِ مُتَعَمِّداً قَالَ يَأْتِي يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ موترا مَوْتُوراً أَهْلَهُ وَ مَالَهُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ قَالَ وَ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ وَ مَا مَنْزِلُهُ فِي اَلْجَنَّةِ قَالَ موترا مَوْتُوراً أَهْلَهُ وَ مَالَهُ يَتَضَيَّفُ أَهْلَهَا لَيْسَ لَهُ فِيهَا مَنْزِلٌ .
ابو سلام عبدی گوید: نزد امام صادق علیه السلام رفته و عرض کردم: در باره مردی که نماز عصر را به عمد واپس انداخته است چه می فرمایید؟ فرمود: در روز رستاخیز بی زن و فرزند و بی مال محشور شود. عرض کردم: فدایت شوم هر چند از بهشتیان باشد؟ فرمود: هر چند از بهشتیان باشد. عرض کردم: در بهشت چه جایگاهی خواهد داشت؟ فرمود: بی زن و فرزند و بی مال باشد و چون خانه ای ندارد مهمان بهشتیان باشد.
