ذُكِرَ أَنَّ سليمان سَلْمَانَ قَالَ إِنَّ رَجُلاً دَخَلَ اَلْجَنَّةَ فِي ذُبَابٍ وَ آخَرَ دَخَلَ اَلنَّارَ فِي ذُبَابٍ وَ قِيلَ لَهُ وَ كَيْفَ ذَا يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ مَرَّ عَلَى قَوْمٍ فِي عِيدٍ لَهُمْ وَ قَدْ وَضَعُوا أَصْنَاماً لَهُمْ لاَ يَجُوزُ بِهِمْ أَحَدٌ حَتَّى يُقَرِّبَ إِلَى أَصْنَامِهِمْ قُرْبَاناً قَلَّ أَمْ كَثُرَ فَقَالُوا لَهُمَا لاَ تَجُوزَا حَتَّى تُقَرِّبَا كَمَا يُقَرِّبُ كُلُّ مَنْ مَرَّ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مَا مَعِي شَيْ ءٌ أُقَرِّبُهُ وَ أَخَذَ أَحَدُهُمَا ذُبَاباً فَقَرَّبَهُ وَ لَمْ يُقَرِّبِ اَلْآخَرُ فَقَالَ لاَ أُقَرِّبُ إِلَى غَيْرِ اَللَّهِ عَزَّ وَ…
گویند که سلمان گفت: همانا مردی به سبب یک مگس به بهشت درآمد و مرد دیگری راهی دوزخ شد. از امام صادق علیه السلام پرسیدند: این کار چگونه شد؟ فرمود: این دو مرد روزی بر قومی گذر کردند که آن روز عیدشان بود و بت های خویش را قرار داده بودند و کسی را اجازه نمی دادند که از آنجا بگذرد مگر اینکه برای بت هایشان قربانی کند؛ خواه قربانی اندک باشد یا بسیار. به این دو مرد نیز گفتند: اجازه عبور نمی دهیم تا این که شما هم همچون دیگران که قربانی کردند قربانی کنید. یکی از آن دو گفت: من چیزی به همراه ندارم که قربانی کنم و مگسی را گرفت و قربانی کرد ولی دیگری قربانی نکرد و گفت: من چیزی را برای غیر خدای گرامی و بزرگ قربانی نمی کنم؛ پس او را کشتند و به بهشت درآمد و دیگری راهی دوزخ شد.