أَنَّهُ قَالَ لِلزِّنْدِيقِ حِينَ سَأَلَهُ مَا هُوَ قَالَ هُوَ شَيْ ءٌ بِخِلاَفِ اَلْأَشْيَاءِ اِرْجِعْ بِقَوْلِي إِلَى إِثْبَاتِ مَعْنًى وَ أَنَّهُ شَيْ ءٌ بِحَقِيقَةِ اَلشَّيْئِيَّةِ غَيْرَ أَنَّهُ لاَ جِسْمٌ وَ لاَ صُورَةٌ وَ لاَ يُحَسُّ وَ لاَ يُجَسُّ وَ لاَ يُدْرَكُ بِالْحَوَاسِّ اَلْخَمْسِ لاَ تُدْرِكُهُ اَلْأَوْهَامُ وَ لاَ تَنْقُصُهُ اَلدُّهُورُ وَ لاَ تُغَيِّرُهُ اَلْأَزْمَانُ فَقَالَ لَهُ اَلسَّائِلُ فَتَقُولُ إِنَّهُ سَمِيعٌ بَصِيرٌ قَالَ هُوَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ سَمِيعٌ بِغَيْرِ جَارِحَةٍ وَ بَصِيرٌ بِغَيْرِ آلَةٍ بَلْ يَسْمَعُ بِنَفْسِهِ وَ يُبْصِرُ بِنَفْسِهِ لَيْسَ قَوْلِي إِنَّهُ…
هشام بن حکم گوید: امام صادق علیه السلام بزندیقی که از او پرسید: خدا چیست؟ فرمود: او چیزیست بخلاف همه چیز گفته من برگشتش باثبات معنایی است برای خدا(همین قدر که باو اعتراف کنی و منکرش نشوی و بدانی که)او چیزیست بحقیقت معنی«چیز»جز اینکه جسم نیست، صورت نیست، دیده نشود، لمس نگردد، و بهیچ یک از حواس پنجگانه در نیاید، خاطرها درکش نکنند و گذشت روزگار کاهشش ندهد و سپری شدن زمان دگرگونش نسازد، سایل گفت: میگویید خدا شنوا و بیناست؟ فرمود: او شنوا و بیناست: شنواست بی عضو گوش، بیناست، بی ابزار چشم، بلکه بنفس خود شنود و بنفس خود بیند، اینکه گویم: شنواست و بنفس خود شنود، بیناست و بنفس خود بیند معنیش این نیست که او چیزیست و 114 - 2 نفس چیز دیگری -بلکه خواستم آنچه در دل دارم بلفظ آورم چون از من پرسیده ای و…
إِنَّ اَللَّهَ لاَ يُوصَفُ وَ كَيْفَ يُوصَفُ وَ قَدْ قَالَ فِي كِتَابِهِ وَ ما قَدَرُوا اَللّهَ حَقَّ قَدْرِهِ َلاَ يُوصَفُ بِقَدَرٍ إِلاَّ كَانَ أَعْظَمَ مِنْ ذَلِكَ .
امام صادق علیه السلام فرمود: همانا خدا را توصیف نتوان کرد چگونه توان توصیفش نمود که در کتابش فرماید: (91 سوره 6)خدا را چنان که شان اوست نشناختند، پس خدا با هیچ مقیاسی توصیف نشود جز آنکه بزرگتر از آنست.
اِسْمُ اَللَّهِ اَلْأَعْظَمُ مُقَطَّعٌ فِي أُمِّ اَلْكِتَابِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: اسم اعظم خداوند در سوره «حمد»نهاده شده است
لاَ تَدَعُوا قِرَاءَةَ سُورَةِ طه فَإِنَّ اَللَّهَ يُحِبُّهَا وَ يُحِبُّ مَنْ قَرَأَهَا وَ مَنْ أَدْمَنَ قِرَاءَتَهَا أَعْطَاهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ َ لَمْ يُحَاسِبْهُ بِمَا عَمِلَ فِي اَلْإِسْلاَمِ وَ أُعْطِيَ فِي اَلْآخِرَةِ مِنَ اَلْأَجْرِ حَتَّى يَرْضَى.
تلاوت سوره طه را وانرهانید؛ زیرا خداوند آن سوره را و کسی را که آن را تلاوت کند دوست دارد و هر که بر تلاوت آن سوره پایداری ورزد خداوند در روز رستاخیز نامه کردارش را به دست راستش دهد و او را به آنچه که هنگام مسلمانی اش انجام داده است حسابرسی نکند و در سرای باز پسین به اندازه ای به او پاداش دهند که خرسند گردد
مَنْ قَرَأَ سُورَةَ اَلسَّجْدَةِ فِي كُلِّ لَيْلَةِ جُمُعَةٍ أَعْطَاهُ اَللَّهُ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ َ لَمْ يُحَاسِبْهُ بِمَا كَانَ مِنْهُ وَ كَانَ مِنْ رُفَقَاءِ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ ص .
هر که سوره سجده را هر جمعه تلاوت کند خداوند نامه کردارش را به دست راستش دهد و از آنچه که از او سر زده حسابرسی نکند و از رفیقان و همنشینان حضرت محمد و خاندانش صلی الله علیهم باشد
إِنَّ لِكُلِّ شَيْ ءٍ قَلْباً وَ إِنَّ قَلْبَ اَلْقُرْآنِ يس وَ مَنْ قَرَأَهَا قَبْلَ أَنْ يَنَامَ أَوْ فِي نَهَارِهِ قَبْلَ أَنْ يَمْشِيَ كَانَ فِي نَهَارِهِ مِنَ اَلْمَحْفُوظِينَ وَ اَلْمَرْزُوقِينَ حَتَّى يُمْسِيَ وَ مَنْ قَرَأَهَا فِي لَيْلِهِ قَبْلَ أَنْ يَنَامَ وَكَّلَ اَللَّهُ بِهِ أَلْفَ مَلَكٍ يَحْفَظُونَهُ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ وَ مِنْ كُلِّ آفَةٍ وَ إِنْ مَاتَ فِي يَوْمِهِ أَدْخَلَهُ اَللَّهُ اَلْجَنَّةَ وَ حَضَرَ غُسْلَهُ ثَلاَثُونَ أَلْفَ مَلَكٍ كُلُّهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ لَهُ وَ يُشَيِّعُونَهُ إِلَى قَبْرِهِ بِالاِسْتِغْفَارِ لَهُ فَإِذَا دَخَلَ فِي لَحْدِهِ كَانُوا…
همانا هر چیزی دارای قلبی است و قلب قرآن سوره یس است. هر که آن را شب هنگام پیش از خوابیدن و یا در روز پیش از فرا رسیدن شب تلاوت کند در آن روز از حفظشدگان و روزی یافتگان باشد تا شب فرا رسد و هر که آن را شب هنگام پیش از خوابیدن تلاوت کند خداوند هزار فرشته را بر او بگمارد تا او را از شر هر شیطان رانده شده و هر آفتی نگاه دارند و چون در آن روز جان سپارد خداوند او را به بهشت درآرد و سی هزار فرشته هنگام غسلش حضور یابند که همگان برای او آمرزش جویند و او را تا گورش، با آمرزش خواهی برای او، تشییع نمایند؛ پس چون بر گورش درآید فرشتگان درون گورش خدا را عبادت کنند و پاداش عبادتشان از آن او باشد و به اندازه بلندای نگاهش گورش فراخ گردد و از فشار قبر در امان ماند و پیوسته از گورش تا پهنه آسمان نوری خیزد و…
مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يَقْرَأُ كِتَابَهُ لاَ يَدَعُ قِرَاءَةَ سُورَةِ إِنّا أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَأَيُّ عَبْدٍ قَرَأَهَا مُحْتَسِباً صَابِراً فِي فَرِيضَةٍ أَوْ نَافِلَةٍ أَسْكَنَهُ اَللَّهُ تَعَالَى مَسَاكِنَ اَلْأَبْرَارِ وَ أَعْطَاهُ ثَلاَثَ جِنَانٍ مَعَ جَنَّتِهِ كَرَامَةً مِنَ اَللَّهِ وَ زَوَّجَهُ مِائَتَيْ حَوْرَاءَ وَ أَرْبَعَةَ آلاَفِ ثَيِّبٍ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ.
هر که به خدا ایمان دارد و کتابش را تلاوت می کند سوره «انا ارسلنا نوحا الی قومه»(سوره نوح)را رها نمی کند و هر بنده ای که آن را حسابگرانه(خالصانه)و با شکیبایی در نماز واجب و مستحب خویش تلاوت کند خدای فرازمند او را در منزلگاه نیکان جای دهد و علاوه بر بهشتی که در آن جای دارد او را سه بستان دیگر برای بزرگداشت او ارزانی فرماید و دویست حوری باکره و چهار هزار حوری شوهر دیده را به همسری او درآورد-اگر خدا خواهد-
مَنْ أَكْثَرَ قِرَاءَةَ لِإِيلافِ قُرَيْشٍ بَعَثَهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَرْكَبٍ مِنْ مَرَاكِبِ اَلْجَنَّةِ حَتَّى يَقْعُدَ عَلَى مَوَائِدِ اَلنُّورِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که سوره «لایلاف قریش»(سوره قریش)را بسیار تلاوت کند خداوند او را در روز رستاخیز سوار بر مرکبی از مرکب های بهشت برانگیزاند تا در آن روز بر سفره های نور نشیند. گردآورنده این کتاب رضی الله عنه گوید: هر که سوره فیل لایلاف قریش را در رکعتی از نماز واجب بخواند می بایست سوره فیل را نیز به همراه آن تلاوت کند؛ زیرا آن دو سوره با هم 16 - 1 یک سوره به شمار می آید و جایز نیست که در رکعتی از نماز واجب یکی از آن دو را به تنهایی تلاوت نمود
مَنْ قَرَأَ إِذا جاءَ نَصْرُ اَللّهِ وَ اَلْفَتْحُ فِي نَافِلَةٍ أَوْ فَرِيضَةٍ نَصَرَهُ اَللَّهُ عَلَى جَمِيعِ أَعْدَائِهِ وَ جَاءَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ مَعَهُ كِتَابٌ يَنْطِقُ قَدْ أَخْرَجَهُ اَللَّهُ مِنْ جَوْفِ قَبْرِهِ فِيهِ أَمَانٌ مِنْ جِسْرِ جَهَنَّمَ وَ مِنَ اَلنَّارِ وَ مِنْ زَفِيرِ جَهَنَّمَ فَلاَ يَمُرُّ عَلَى شَيْ ءٍ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ إِلاَّ بَشَّرَهُ وَ أَخْبَرَهُ بِكُلِّ خَيْرٍ حَتَّى يَدْخُلَ اَلْجَنَّةَ وَ يُفْتَحُ لَهُ فِي اَلدُّنْيَا مِنْ أَسْبَابِ اَلْخَيْرِ مَا لَمْ يَتَمَنَّ وَ لَمْ يَخْطُرْ عَلَى قَلْبِهِ.
هر که سوره «اذا جا نصر الله و الفتح»(سوره نصر)را در نمازهای مستحب یا واجب تلاوت کند خداوند او را بر همه دشمنانش پیروز گرداند و در روز رستاخیز با نامه ای گویا آید و خداوند آن را از درون گورش در آورده و آن نامه گویا امان نامه ای برای گذر از پل دوزخ و آتش و بانگ فراز آن است؛ پس در روز رستاخیز بر چیزی گذر نکند مگر آنکه او را مژده دهد و از هر نیکی آگاه سازد تا به بهشت در آید و در این دنیا به اندازه ای درهای خیر به رویش گشوده گردد که آرزویش را ننموده و به ذهنش خطور نکرده است.
وَجَدْتُ فِي بَعْضِ اَلْكُتُبِ مَنْ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ مِائَةَ حَسَنَةٍ وَ مَنْ قَالَ ;صَلَّى اَللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ ; كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ أَلْفَ حَسَنَةٍ.
در برخی از کتاب ها یافتم که هر کس بر محمد و آل او درود فرستد خداوند برای او صد حسنه نویسد و هر که گوید: «صلی الله علی محمد و اهل بیته»خداوند برای او هزار حسنه نویسد.
مَنْ قَالَ ;اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ; شَغَلَ اَللَّهُ كُتَّابَ اَلسَّمَاءِ قِيلَ وَ كَيْفَ يَشْغَلُ كُتَّابَ اَلسَّمَاءِ قَالَ يَقُولُونَ اَللَّهُمَّ إِنَّا لاَ نَعْلَمُ اَلْغَيْبَ فَقَالَ فَيَقُولُ اُكْتُبُوهَا كَمَا قَالَهَا عَبْدِي وَ عَلَيَّ ثَوَابُهَا .
هر که«الحمد لله کما هو اهله»گوید، نویسندگان آسمان(فرشتگان)از نوشتن پاداش او درمانده شوند. عرض کردم: چگونه نویسندگان آسمان درمانده شوند؟ امام علیه السلام فرمود: فرشتگان گویند: خداوندا ما از نهان آگاه نیستیم، و خداوند فرماید: همان گونه که بنده ام این ذکر را می گوید بنویسید و پاداش آن بر من است
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع عَلِّمْنِي دُعَاءً أَسْتَنْزِلُ بِهِ اَلرِّزْقَ فَقَالَ لِي خُذْ مِنْ شَارِبِكَ وَ أَظْفَارِكَ وَ لْيَكُنْ ذَلِكَ فِي يَوْمِ اَلْجُمُعَةِ .
ابی کهمس گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: مرا دعایی بیاموز که به سبب آن جویای روزی شوم. امام علیه السلام به من فرمود: سبیل و ناخن های خود را کوتاه کن، ولی این کار در روز جمعه باشد. شیخ صدوق، گردآورنده این کتاب، گوید: پدرم رحمه الله علیه در یکی از سفارش های خویش به من فرمود: ناخن هایت را بگیر و سبیل خود را کوتاه کن و از انگشت کوچک دست راست آغاز کن و آن هنگام که بر آن شدی که ناخن ها را بگیری یا سبیل خود را کوتاه کنی بگو: «بسم الله و بالله و علی مله رسول الله صلی الله علیه و آله»؛ چرا که هر که این گونه کند، خداوند برای هر چیده ناخن و سبیل پاداش آزاد نمودن بنده ای بنویسد و بیمار نشود جز بیماری ای که با آن بیماری جان سپارد
