عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِذَا كَانَ مِنْ أَمْرِ اَللَّهِ أَنْ يُكْرِمَ عَبْدا وَ لَهُ ذَنْبٌ عِنْدَهُ اِبْتَلاَهُ بِالسُّقْمِ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ بِهِ اِبْتَلاَهُ بِالْحَاجَةِ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ بِهِ شَدَّدَ عَلَيْهِ عِنْدَ اَلْمَوْتِ لِيُكَافِيَهُ بِذَلِكَ اَلذَّنْبِ وَ إِذَا كَانَ مِنْ أَمْرِهِ أَنْ يُهِينَ عَبْدا وَ لَهُ عِنْدَهُ حَسَنَةٌ صَحَّحَ بَدَنَهُ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ بِهِ وَسَّعَ عَلَيْهِ فِي مَعِيشَتِهِ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ هَوَّنَ عَلَيْهِ مَوْتَهُ حَتَّى يُكَافِيَهُ بِتِلْكَ اَلْحَسَنَةِ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:هر گاه خداوند بخواهد بنده ای را که در پیشگاهش گنهکار است گرامی بدارد، او را گرفتار بیماری کند، اگر هم این کار را نکند به نیازمندی مبتلایش گرداند، و اگر این کار را هم نکرد مرگ را برایش دشوار سازد تا گناهانش را بدین وسیله جبران کند، و هر گاه بخواهد بنده ای را که نزدش کار نیکی دارد؛ خوار کند، بدنش را سالم سازد، و اگر این کار را در باره اش نکند، زندگیش را گشایش دهد، و اگر این کار را نکند مرگ را بر او آسان کند تا عمل نیکش را جبران نماید.
كُنْتُ جَلِيساً لِعُمَرَ بْنِ عَبْدِ اَلْعَزِيزِ حَيْثُ دَخَلَ اَلْمَدِينَةَ فَأَمَرَ مُنَادِيَهُ فَنَادَى مَنْ كَانَتْ لَهُ مَظْلِمَةٌ أَوْ ظُلاَمَةٌ فَلْيَأْتِ اَلْبَابَ فَأَتَى مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ يَعْنِي اَلْبَاقِرَ ع فَدَخَلَ إِلَيْهِ مَوْلاَهُ مُزَاحِمٌ فَقَالَ إِنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيِّ بِالْبَابِ فَقَالَ لَهُ أَدْخِلْهُ يَا مُزَاحِمُ قَالَ فَدَخَلَ وَ عُمَرُ يَمْسَحُ عَيْنَيْهِ مِنَ اَلدُّمُوعِ فَقَالَ لَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَا أَبْكَاكَ يَا عُمَرُ فَقَالَ هِشَامٌ أَبْكَاهُ كَذَا وَ كَذَا يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ يَا عُمَرُ إِنَّمَا…
هشام بن معاذ گوید: عمر بن عبد العزیز که بمدینه وارد شد با منش همنشینی بوده به جارچی اش دستور داد و او اعلام کرد هر کس را ستمی رسید، و یا شکایتی از کسی دارد بدر بار بیاید امام باقر تشریف آورد نوکر عمر: مزاحم وارد شد و گفت: که محمد بن علی(ع)بر در خانه است گفت: باندرونش راهنمایی کن گوید: امام هنگامی داخل شد که عمر اشک از چشمان خود پاک میکرد محمد بن علی(ع)فرمود چرا گریه کرده ای؟ هشام گفت: یا ابن رسول الله جهت گریه اش چنین و چنان است فرمود: ای عمر براستی که دنیا بازاری از بازارها است گروهی از این بازار بیرون شدند و متاعی سودمند تهیه کرده بودند و گروهی دیگر متاع زیان بخش، چه بسا مردمی که از کارهای روزمره ما زیان ها دیدند تا مرگشان فرا رسید و ریشه کن شدند و سر افکنده از دنیا بیرون رفتند زیرا نه…
صِلَةُ اَلْأَرْحَامِ تُزَكِّي اَلْأَعْمَالَ وَ تُنْمِي اَلْأَمْوَالَ وَ تَدْفَعُ اَلْبَلْوَى وَ تُيَسِّرُ اَلْحِسَابَ وَ تُنْسِئُ فِي اَلْأَجَلِ .
ارتباط خویشاوندی، کردارها را پاکیزه دارد و دارایی را فزون کند و گرفتاری را دور سازد و حساب روز جزا را آسان نماید و مرگ را عقب اندازد.
عَنْ أَبِي اَلْجَارُودِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالُوا قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ إِذَا قَارَفَ اَلذُّنُوبَ وَ اُبْتُلِيَ بِهَا اُبْتُلِيَ بِالْفَقْرِ فَإِنْ كَانَ فِي ذَلِكَ كَفَّارَةٌ لِذُنُوبِهِ وَ إِلاَّ اُبْتُلِيَ بِالْمَرَضِ فَإِنْ كَانَ فِي ذَلِكَ كَفَّارَةٌ لِذُنُوبِهِ وَ إِلاَّ اُبْتُلِيَ بِالْخَوْفِ مِنَ اَلسُّلْطَانِ يَطْلُبُهُ فَإِنْ كَانَ فِي ذَلِكَ كَفَّارَةٌ لِذُنُوبِهِ وَ إِلاَّ ضُيِّقَ عَلَيْهِ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسِهِ حَتَّى يَلْقَاهُ وَ مَا لَهُ مِنْ ذَنْبٍ يَدَّعِيهِ عَلَيْهِ فَيَأْمُرُ بِهِ…
امام باقر علیه السّلام از پدران بزرگوارش روایت می کند که فرموده اند:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله می فرمود:بندۀ مؤمن هر گاه به گناه نزدیک می شود و بدان مبتلا می گردد گرفتار فقر می گردد، اگر این گرفتاری کفّاره گناهانش محسوب شود خوب است و الاّ گرفتار بیماری می شود، اگر این هم برای کفّارۀ گناهانش باشد خوب است، و الاّ مبتلای به ترس از سلطانی می شود که او را احضار نموده، اگر این هم برای کفّارۀ گناهانش باشد خوب است، و الاّ هنگام مرگ بر او سخت گرفته می شود تا اینکه خدا را ملاقات کند در حالی که گناهانی نمانده باشد که خداوند به آن مؤاخذه اش نماید، آنگاه است که فرمان بهشت رفتن او را صادر می کند. لکن بر کافر و منافق هنگام جان دادن آسان گرفته می شود، تا پاداشی از کار نیکوئی برای آنان باقی نماند که بر…
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِذَا كَانَ مِنْ أَمْرِهِ أَنْ يُكْرِمَ عَبْدا وَ لَهُ ذَنْبٌ اِبْتَلاَهُ بِالسُّقْمِ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ بِهِ اِبْتَلاَهُ بِالْحَاجَةِ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ بِهِ شَدَّدَ عَلَيْهِ اَلْمَوْتَ لِيُكَافِيَهُ بِذَلِكَ اَلذَّنْبِ قَالَ وَ إِذَا كَانَ مِنْ أَمْرِهِ أَنْ يُهِينَ عَبْدا وَ لَهُ عِنْدَهُ حَسَنَةٌ صَحَّحَ بَدَنَهُ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ بِهِ وَسَّعَ لَهُ فِي رِزْقِهِ فَإِنْ هُوَ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ بِهِ هَوَّنَ عَلَيْهِ اَلْمَوْتَ لِيُكَافِيَهُ بِتِلْكَ اَلْحَسَنَةِ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:چون خدای عزّ و جل خواهد که بنده ای را که دارای گناهی است اکرام کند او را به بیماری مبتلا می کند، و اگر این کار را نکند به نیازمندی مبتلایش می کند، و اگر این کار را نکند مرگ را بر او سخت گرداند تا بدان واسطه گناهش را جبران کند. فرمود:و چون بخواهد بنده ای را که حسنه ای در نزدش دارد خوار سازد تنش را سالم کند، و اگر این کار را نکند روزیش را گشایش دهد، و اگر آن را هم در باره اش انجام ندهد مرگ را بر او آسان کند تا بدان سبب در عوض آن حسنه او را پاداش دهد.
