قال الإمام عليّ عليه السلام

احادیث درباره کار نیک از امام علی (ع)

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)

۳۸۴ حدیث · صفحه ۲۰ از ۳۲

لو انّ المروّة لم تشتدّ مؤنتها و يثقل محملها ما ترك اللئام الأغمار منها مبيت ليلة و لكنّها اشتدّت مؤنتها و ثقل محملها فحاد عنها اللّئام الأغمار و حملها الكرام الأخيار

اگر مردانگی سخت و سنگین نبود، پستان بی تجربه یک شب هم آن را رها نمی کردند؛ ولی چون سخت و سنگین است، پستان بی تجربه آن را رها کردند و بزرگان نیکوکار آن را برداشته اند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 336

يُسْتَدَلُّ عَلَى اَلْمُرُوَّةِ بِكَثْرَةِ اَلْحَيَاءِ وَ بَذْلِ اَلنَّدَى وَ كَفِّ اَلْأَذَى

برای مردانگی دلیل آورده می شود با بسیاری حیا و نیکوکاری و مردم ناآزاری.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 338

سُوءُ اَلظَّنِّ بِالْمُحْسِنِ شَرُّ اَلْإِثْمِ وَ أَقْبَحُ اَلظُّلْم

گمان بد به نیکوکار، بدترین گناه و زشت ترین ستم است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 345

اِقْصِرْ هِمَّتَكَ عَلَى مَا يَلْزَمُكَ وَ لاَ تَخُضْ فِيمَا لاَ يَعْنِيك

همّت خود را به آنچه برای تو لازم است به کار بند و آن را از آنچه به کارت ناید، فرو مبر.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 614

اِقْصِرْ رَأْيَكَ عَلَى مَا يَلْزَمُكَ تَسْلَمْ وَ دَعِ اَلْخَوْضَ فِيمَا لاَ يَعْنِيكَ تُكْرَم

رأی و اندیشۀ خود را در آنچه برای تو لازم است به کار بند، تا سالم بمانی و آن از فرو رفتن در آنچه به کارت نیاید، رها کن، تا گرامی شوی.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 614

بِتَرْكِ مَا لاَ يَعْنِيكَ يَتِمُّ لَكَ اَلْعَقْل

با فروگذاری کاری که برای تو فایده ندارد، خرد تو کامل می شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 615

دَعْ مَا لاَ يَعْنِيكَ وَ اِشْتَغِلْ بِمُهِمِّكَ اَلَّذِي يُنْجِيك

آنچه را به درد تو نمی خورد، رها کن و به کار مهمّی که تو را نجات می دهد، مشغول شو.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 615

لا تشتغل بما لا يعنيك و لا تتكلّف فوق ما يكفيك و اجعل كلّ همّك لما ينجيك.

به کاری که به درد تو نمی خورد مشغول مشو و بیش از اندازۀ کفایت، خود را به مشقّت مینداز و تمامی همّت خود را برای آنچه تو را نجات دهد، قرار ده.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 615

قَدْ أَصْبَحْنَا فِي زَمَانٍ عَنُودٍ وَ دَهْرٍ كَنُودٍ يُعَدُّ فِيهِ اَلْمُحْسِنُ مُسِيئا وَ يَزْدَادُ اَلظَّالِمُ فِيهِ عُتُوّا

ما در روزگاری نافرمان و زمانی ناسپاس برآمده ایم که در آن نیکوکار، گنهکار شمرده می شود و ستمکار تکبّر بسیار کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 157
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه