امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
لاَ يَدْعُوَنَّكَ ضِيقٌ لَزِمَكَ فِي عَهْدِ اَللَّهِ إِلَى اَلنَّكْثِ فَإِنَّ صَبْرَكَ عَلَى ضِيقٍ تَرْجُو اِنْفِرَاجَهُ وَ فَضْلَ عَاقِبَتِهِ خَيْرٌ لَكَ مِنْ عُذْرٍ تَخَافُ تَبِعَتَهُ وَ تُحِيطُ بِكَ مِنَ اَللَّهِ لِأَجْلِهِ اَلْعُقُوبَة
مبادا سختی تو را به شکستن پیمان به خداوند خواند؛ همانا شکیبایی تو بر سختی که امید فراخی و سرانجام برتر آن می رود بهتر است برای تو از عذری که از دنبالۀ آن بترسی و به جهت آن مجازات الهی تو را فرا گیرد.
اَلصَّبْرُ صَبْرَانِ صَبْرٌ فِي اَلْبَلاَءِ حَسَنٌ جَمِيلٌ وَ أَحْسَنُ مِنْهُ اَلصَّبْرُ عَنِ اَلْمَحَارِم
شکیبایی دو گونه است:شکیبایی در بلا که نیکو و زیباست؛ و نیکوتر از آن، شکیبایی از حرامهاست.
أَفْضَلُ اَلصَّبْرِ اَلصَّبْرُ عَنِ اَلْمَحْبُوب
برترین شکیبایی، شکیبایی از دوست داشتنیهاست.
إِنَّكَ لَنْ تُدْرِكَ مَا تُحِبُّ مِنْ رَبِّكَ إِلاَّ بِالصَّبْرِ عَمَّا تَشْتَهِي
همانا نخواهی یافت آنچه را از خداوند انتظار داری، مگر با شکیبایی در مقابل خواهشهای خود.
الصّبر على طاعة اللّه أهون الصّبر على عقوبته.
شکیبایی بر طاعت خداوند آسانتر است از شکیبایی بر مجازات او.
اِصْبِرْ عَلَى عَمَلٍ لاَ بُدَّ لَكَ مِنْ ثَوَابِهِ وَ عَنْ عَمَلٍ لاَ صَبْرَ لَكَ عَلَى عِقَابِه
شکیبایی کن بر عملی که ناگزیر پاداش آن از آن توست و از عملی که تحمّل مجازات آن را نخواهی داشت.
اِسْتَتِمُّوا استمتعوا نِعَمَ اَللَّهِ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ عَلَى طَاعَتِهِ وَ اَلْمُحَافَظَةِ عَلَى مَا اِسْتَحْفَظَكُمْ مِنْ كِتَابِه
با شکیبایی در طاعت پروردگار، نعمتهای او را بر خود کامل نمایید از نعمتهای او بهره برید و از کتاب او که نگاهداری آن از شما خواسته شده محافظت نمایید.
مَنْ صَبَرَ عَلَى طَاعَةِ اَللَّهِ وَ عَنْ مَعَاصِيهِ فَهُوَ اَلْمُجَاهِدُ اَلصَّبُور
هر که بر طاعت و معصیت خداوند شکیبایی کند، او مبارز شکیباست.
اَلصَّبْرُ ظَفَرٌ. اَلْعَجَلُ خَطَر
شکیبایی، پیروزی و شتاب، خطر است.
عِنْدَ نُزُولِ اَلْمَصَائِبِ وَ تَعَاقُبِ اَلنَّوَائِبِ تَظْهَرُ فَضِيلَةُ اَلصَّبْر
هنگام فرود آمدن مصیبتها و پی در پی رسیدن ماتمها، ارزش صبر آشکار می شود.
اَلْمُصِيبَةُ بِالصَّبْرِ أَعْظَمُ اَلْمُصِيبَتَيْن
مصیبتها به شکیبایی، از بزرگترین دو قسم مصیبت است.
إِنَّ لِلْمِحَنِ غَايَاتٍ وَ لِلْغَايَاتِ نِهَايَاتٍ فَاصْبِرُوا لَهَا حَتَّى تَبْلُغَ نِهَايَاتُهَا فَالتَّحَرُّكُ لَهَا قَبْلَ اِنْقِضَائِهَا زِيَادَةٌ لَهَا
بدرستی که برای محنتها مقصدهایی است و برای مقصدها فرجامهایی.پس بر آن بردباری کنید تا به پایان خود رسد، و تلاش در مقابل آنها قبل از سپری شدن مدّتشان، بر محنت افزودن است.
