پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
إِذَا کانَ آخِرُ اللَّیلِ یقُولُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ: هَلْ مِنْ دَاعٍ فَأُجِیبَهُ؟ هَلْ مِنْ سَائِلٍ فَأُعْطِیهُ سُؤْلَهُ؟ هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ فَأَغْفِرَ لَهُ؟ هَلْ مِنْ تَائِبٍ فَأَتُوبَ عَلَیهِ؟.
وقتی که شب به آخر می رسد، خداوند می فرماید: آیا کسی هست که دعا کند تا من اجابت نمایم؟ آیا کسی هست که چیزی از من بخواهد تا من خواسته وی را عطا کنم؟ آیا کسی هست که از من طلب مغفرت نماید تا من او را ببخشم؟ آیا کسی هست که توبه کند و من توبه او را قبول نمایم؟.
وَ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِذَا رَأَى أَهْلَ قَرْيَةٍ قَدْ أَصْرَفُوا فِي اَلْمَعَاصِي وَ فِيهَا ثَلاَثُ نَفَرٍ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ نَادَاهُمْ جَلَّ جَلاَلُهُ وَ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ يَا أَهْلَ مَعْصِيَتِي لَوْ لاَ مَنْ فِيكُمْ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ اَلْمُتَحَابِّينَ لِجَلاَلِي اَلْعَامِرِينَ بِصَلاَتِهِمْ أَرْضِي وَ مَسَاجِدِي وَ اَلْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحٰارِ : خَوْفا مِنِّي لَأَنْزَلْتُ بِكُمْ عَذَابِي ثُمَّ لاَ أُبَالِي.
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:خداوند تبارک و تعالی هر گاه اهل آبادی را ببیند که در گناهان زیاده روی کردند و در بین آنها سه نفر از مؤمنین هست، خداوند جلّ جلاله و تقدّست اسماؤه آنها را می خواند:ای کسانی که معصیت مرا می کنید اگر نبودند در بین شما مؤمنینی که دوستدار جلالت من هستند، و با نماز خواندنشان زمین و مساجدم را آباد نمی کردند، و سحرها از ترس طلب مغفرت نمی کردند، به حقیقت عذابم را بر شما می فرستادم، و از آن باکی نداشتم.
مِنْ كِتَابِ زُهْدِ اَلنَّبِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى أَنَا أَعْلَمُ بِمَا يَصْلُحُ عَلَيْهِ أَمْرُ دِينِ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ يَجْتَهِدُ فِي عِبَادَتِي فَيَقُومُ مِنْ رُقَادِهِ وَ لَذِيذِ وِسَادِهِ فَيَتَهَجَّدُ لِيَ اَللَّيَالِيَ فَيُتْعِبُ نَفْسَهُ فِي عِبَادَتِي فَأَضْرِبُهُ بِالنُّعَاسِ اَللَّيْلَةَ وَ اَللَّيْلَتَيْنِ نَظَرا مِنِّي لَهُ وَ إِبْقَاء عَلَيْهِ فَيَنَامُ حَتَّى يُصْبِحَ فَيَقُومُ وَ هُوَ مَاقِتٌ لِنَفْسِهِ زَارٍ عَلَيْهَا وَ لَوْ أُخَلِّي بَيْنَهُ وَ بَيْنَ مَا يُرِيدُ مِنْ عِبَادَتِي لَدَخَلَهُ مِنْ ذَلِكَ…
امام باقر علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:خداوند متعال می فرماید:من به آنچه امر دینم را اصلاح می کند داناترم، بعضی از بندگان مؤمنم کسانیند که در عبادتم کوشش می کنند، شبها از بستر خواب خویش و بالش لطیفش بر می خیزد و برایم شب زنده داری می کند، و خودش را برای عبادتم به زحمت می اندازد، پس یک یا دو شب او را به چرت وامی دارم، به خاطر علاقه ام به او و سلامتیش، او نیز تا صبح به خواب می رود، وقتی برخاست نفس خویش را سرزنش و توبیخ می کند، در حالی که اگر او را واگذارم تا هر چه می خواهد عبادتم کند، در اعمالش خود بین شود، و در این صورت به هلاکت افتد، و این به خاطر عجب و از خود راضی بودنش می باشد به حدّی که گمان می کند از همۀ عبادت کنندگان برتر است، و در عبادتش از حدّ تقصیر گذشته…
