قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله

احادیث درباره ستم از پیامبر اکرم (ص)

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

۱۴۰ حدیث · صفحه ۱ از ۱۲

اَلْبَوْلُ قَائِماً مِنْ غَيْرِ عِلَّةٍ مِنَ اَلْجَفَاءِ وَ اَلاِسْتِنْجَاءُ بِالْيَمِينِ مِنَ اَلْجَفَاءِ.

رسول خدا(ص)فرمود: بدون جهت ایستاده ادرار کردن از اقسام ستم است و با دست راست محل مدفوع را شستن جفا است

الخصال، ج 2، ص 54

إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ نَادَى مُنَادٍ أَيْنَ اَلظَّلَمَةُ وَ أَعْوَانُهُمْ وَ مَنْ لاط لاَقَ لَهُمْ دَوَاةً وَ رَبَطَ كِيساً أَوْ مَدَّ لَهُمْ مرة مَدَّةَ قَلَمٍ فَاحْشُرُوهُمْ مَعَهُمْ.

امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: چون روز رستاخیز فرا رسد نداگری بانگ برآورد: کجایند ستم پیشگان و یاران آنان و کسانی که دواتی برایشان فراهم آورده اند یا کیسه ای برای آنها بسته اند و یا قلمی را برایشان اصلاح کرده اند؟ همه آنان را با ستم پیشگان در یک جا محشور کنید.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 260

مَا اِقْتَرَبَ عَبْدٌ مِنْ سُلْطَانٍ إِلاَّ تَبَاعَدَ مِنَ اَللَّهِ وَ لاَ كَثُرَ مَالُهُ إِلاَّ اِشْتَدَّ حِسَابُهُ وَ لاَ كَثُرَ تَبِعَتُهُ إِلاَّ كَثُرَتْ شَيَاطِينُهُ.

هیچ بنده ای به زمامداری ستمکار نزدیک نشود جز آنکه از خدا دور گردد، و دارایی اش فزونی نیابد جز آنکه حسابش سخت شود، و پیروانش زیاد نگردند جز آنکه شیطان هایش نیز فزونی گیرند.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 260

إِيَّاكُمْ وَ أَبْوَابَ اَلسُّلْطَانِ وَ حَوَاشِيَهَا فَإِنَّ أَقْرَبَكُمْ مِنْ أَبْوَابِ اَلسُّلْطَانِ وَ حَوَاشِيهَا أَبْعَدُكُمْ مِنَ اَللَّهِ تَعَالَى وَ مَنْ آثَرَ اَلسُّلْطَانَ عَلَى اَللَّهِ تَعَالَى أَذْهَبَ اَللَّهُ عَنْهُ اَلْوَرَعَ وَ جَعَلَهُ حَيْرَانَ.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: از دربار و نزدیکان زمامدار بپرهیزید که به راستی، نزدیک ترین شما به دربار و نزدیکان زمامدار، دورترین شما از خدای فرازمند است و هر که زمامداری را بر خدای گرامی و بزرگ ترجیح دهد خداوند پارسایی را از دلش بزداید و او را سرگشته واگذارد.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 260

إِنَّ أَسْرَعَ اَلْخَيْرِ ثَوَاباً اَلْبِرُّ وَ إِنَّ أَسْرَعَ اَلشَّرِّ عِقَاباً اَلْبَغْيُ وَ كَفَى بِالْمَرْءِ عَيْباً أَنْ يَنْظُرَ مِنَ اَلنَّاسِ إِلَى مَا يَعْمَى عَنْهُ مِنْ نَفْسِهِ وَ يُعَيِّرَ اَلنَّاسَ بِمَا لاَ يَسْتَطِيعُ تَرْكَهُ وَ يُؤْذِيَ جَلِيسَهُ بِمَا لاَ يَعْنِيهِ.

امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: به راستی، زود پاداش ترین خیر، نیکوکاری و احسان است و همانا زود کیفرترین بدی، بیدادگری و ستم است و در عیب مرد همین بس که عیبی را در مردم ببیند ولی همان عیب را در خویش نبیند و نادیده بگیرد و مردم را در عیبی سرزنش کند و خود توان رها کردن آن عیب را نداشته باشد و همنشین خویش را با بیهوده گویی بیازارد.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 275

لَوْ بَغَى جَبَلٌ عَلَى جَبَلٍ لَجَعَلَ اَللَّهُ اَلْبَاغِيَ مِنْهُمَا دَكّاً.

امام صادق علیه السلام از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: اگر بر فرض کوهی بر کوهی دیگر ستم کند بی گمان خدای گرامی و بزرگ کوه ستمگر را با خاک یکسان کند.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 275

إِنَّ أَعْجَلَ اَلشَّرِّ عُقُوبَةً اَلْبَغْيُ.

امام صادق از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: به راستی، زود کیفرترین بدی، کیفر ستم است.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 275

یا داودَ، إنّه لَیسَ مِن عَبدٍ یعِینُ مَظلوما أو یمشِی مَعَهُ فی مَظلِمَتِهِ إلّا اثَبِّتُ قَدَمَیهِ یومَ تَزِلُّ الأقدامُ.

خدای تعالی به داوود وحی فرمود که: «ای داوود! هیچ بنده ای نیست که ستمدیده ای را یاری رساند یا در ستمی که بر او رفته، با وی همدردی کند، مگر اینکه گام های او را در آن روزی که گام ها می لغزد، استوار نگه می دارم».

کنزالعمال، ج 15، ص872

اَفضَلُ الجِهادِ، مَن اَصبَحَ لا یهُمُّ بِظُلمِ اَحَدٍ.

برترین جهاد آن است که آدمی صبح کند و قصد ستم به کسی را نداشته باشد.

بحارالانوار، ج 98، ص258

أَنَّ بَعْضَ قُرَيْشٍ قَالَ لِرَسُولِ اَللَّهِ ص بِأَيِّ شَيْ ءٍ سَبَقْتَ اَلْأَنْبِيَاءَ وَ أَنْتَ بُعِثْتَ آخِرَهُمْ وَ خَاتَمَهُمْ قَالَ إِنِّي كُنْتُ أَوَّلَ مَنْ آمَنَ بِرَبِّي وَ أَوَّلَ مَنْ أَجَابَ حِينَ أَخَذَ اَللَّهُ مِيثاقَ اَلنَّبِيِّين وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى كُنْتُ أَنَا أَوَّلَ نَبِيٍّ قَالَ بَلَى فَسَبَقْتُهُمْ بِالْإِقْرَارِ بِاللَّهِ .

امام صادق علیه السلام فرمود: یکی از قریش برسول خدا صلی الله علیه و آله گفت: شما که آخرین و پایان پیغمبران هستی، بچه سبب(در مقام و رتبه)از همه پیش افتادی؟ فرمود: زیرا من نخستین کسی بودم که بپروردگارم ایمان آوردم و نخستین کسی که پاسخ گفت، زمانی که خدا از پیغمبران پیمان گرفت و آنها را بر خودشان گواه ساخت که مگر نه اینست که من پروردگار شما هستم؟ گفتند چرا، من نخستین پیغمبری بودم که چرا گفت: پس سبقت من بر پیغمبران بواسطه اقرار بخدا بود(که پیش از همه گفتم).

الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 441

إِنَّ اَللَّهَ مَثَّلَ لِي أُمَّتِي فِي اَلطِّينِ وَ عَلَّمَنِي أَسْمَاءَهُمْ كَمَا عَلَّمَ آدَمَ اَلْأَسْماءَ كُلَّها فَمَرَّ بِي أَصْحَابُ اَلرَّايَاتِ فَاسْتَغْفَرْتُ لِعَلِيٍّ وَ شِيعَتِهِ إِنَّ رَبِّي وَعَدَنِي فِي شِيعَةِ عَلِيٍّ خَصْلَةً قِيلَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ مَا هِيَ قَالَ اَلْمَغْفِرَةُ لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ وَ أَنْ لاَ يُغَادِرَ مِنْهُمْ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً لَهُمْ تَبَدُّلُ اَلسَّيِّئَاتِ حَسَنَاتٍ .

امام صادق علیه السلام فرمود: همانا رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خدا امت مرا در عالم طینت برایم مجسم کرد، و نامهای ایشان را بمن آموخت، چنان که همه نامها را بآدم آموخت، آنگاه پرچمداران(خلفا و زمامداران)بر من گذشتند. من برای علی و شیعیانش آمرزش خواستم، و پروردگارم یک مطلب را در باره شیعیان علی بمن وعده داد، عرض شد: یا رسول الله، آن مطلب چیست؟ فرمود: آمرزش برای ایمان آورندگانشان، و درگذشت از گناهان، برای کوچک و بزرگشان، و اینکه تبدیل گناه بحسنه و ثواب(که در آیه شریفه / یبدل الله سییاتهم حسنات / است)برای آنها باشد.

الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 443

خَطَبَ رَسُولُ اَللَّهِ ص اَلنَّاسَ ثُمَّ رَفَعَ يَدَهُ اَلْيُمْنَى قَابِضاً عَلَى كَفِّهِ ثُمَّ قَالَ أَ تَدْرُونَ أَيُّهَا اَلنَّاسُ مَا فِي كَفِّي قَالُوا اَللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ فَقَالَ فِيهَا أَسْمَاءُ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ وَ أَسْمَاءُ آبَائِهِمْ وَ قَبَائِلِهِمْ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ ثُمَّ رَفَعَ يَدَهُ اَلشِّمَالَ فَقَالَ أَيُّهَا اَلنَّاسُ أَ تَدْرُونَ مَا فِي كَفِّي قَالُوا اَللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ فَقَالَ أَسْمَاءُ أَهْلِ اَلنَّارِ وَ أَسْمَاءُ آبَائِهِمْ وَ قَبَائِلِهِمْ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ ثُمَّ قَالَ حَكَمَ اَللَّهُ وَ عَدَلَ حَكَمَ اَللَّهُ وَ عَدَلَ…

امام صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله برای مردم خطبه خواند، و سپس دست راست خود را مشت بسته بلند کرد، و فرمود: ای مردم می دانید در مشت من چیست؟ گفتند: خدا و پیغمبرش داناترند. فرمود: در آنست نامهای اهل بهشت و نامهای پدران و قبایل آنها تا روز قیامت، سپس دست چپش را بلند کرد و فرمود: ای مردم میدانید در این مشتم چیست؟ گفتند: خدا و پیغمبرش داناترند، فرمود: نامهای دوزخیان و نامهای پدران و قبایل آنهاست تا روز قیامت(یعنی مشخصات بهشتیان و دوزخیان برایم چنان روشن است که گویا در کف دستم موجود است)، سپس فرمود: خدا حکم فرموده و عدالت نموده، خدا حکم فرموده و عدالت نموده، گروهی در بهشت و گروهی در دوزخند.

الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 444
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه