كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص يَغْسِلُ رَأْسَهُ بِالسِّدْرِ وَ يَقُولُ اِغْسِلُوا رُءُوسَكُمْ بِوَرَقِ اَلسِّدْرِ فَإِنَّهُ قَدَّسَهُ كُلُّ مَلَكٍ مُقَرَّبٍ وَ كُلُّ نَبِيٍّ مُرْسَلٍ وَ مَنْ غَسَلَ رَأْسَهُ بِوَرَقِ اَلسِّدْرِ صَرَفَ اَللَّهُ عَنْهُ وَسْوَسَةَ اَلشَّيْطَانِ سَبْعِينَ يَوْماً وَ مَنْ صَرَفَ اَللَّهُ عَنْهُ وَسْوَسَةَ اَلشَّيْطَانِ سَبْعِينَ يَوْماً لَمْ يَعْصِ وَ مَنْ لَمْ يَعْصِ دَخَلَ اَلْجَنَّةَ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله سرش را پیوسته با سدر می شست و می فرمود: سرهای خویش را با برگ سدر بشویید؛ چرا که همه فرشتگان مقرب و پیامبران فرستاده شده آن را به پاکی ستوده اند و هر که سرش را با برگ سدر بشوید خداوند وسوسه شیطان را تا هفتاد روز از او دور بدارد و آن کس که خداوند وسوسه شیطان را هفتاد روز از او دور بدارد، نافرمانی نکند و هر که نافرمانی نکند به بهشت در آید.
دِرْهَمٌ فِي اَلْخِضَابِ أَفْضَلُ مِنْ نَفَقَةِ أَلْفِ دِرْهَمٍ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ وَ فِيهِ أَرْبَعَ عَشْرَةَ خَصْلَةً يَطْرُدُ اَلرِّيحَ مِنَ اَلْأُذُنَيْنِ وَ يَجْلُو اَلْغِشَاوَةَ مِنَ اَلْبَصَرِ وَ يُلَيِّنُ اَلْخَيَاشِيمَ وَ يُطَيِّبُ اَلنَّكْهَةَ وَ يَشُدُّ اَللِّثَةَ وَ يُذْهِبُ اَلصُّنَانَ وَ يُقِلُّ وَسْوَسَةَ اَلشَّيْطَانِ وَ تَفْرَحُ بِهِ اَلْمَلاَئِكَةُ وَ يَسْتَبْشِرُ بِهِ اَلْمُؤْمِنُ وَ يَغِيظُ بِهِ اَلْكَافِرَ وَ هِيَ زِينَةٌ وَ طِيبٌ وَ بَرَاءَةٌ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَ يَسْتَحْيِي مِنْهُ مُنْكَرٌ وَ نَكِيرٌ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خرج کردن یک سکه نقره برای خضاب نمودن، برتر از خرج کردن هزار سکه نقره در راه خداست. و در خضاب نمودن چهارده ویژگی باشد: باد گوش ها را از میان برد، بینایی دیده را روشنی بخشد، درون بینی را نرم کند، دهان را خوشبو گرداند، لثه را محکم کند، بوی بد زیر بغل را از میان برد، از وسوسه شیطان بکاهد، فرشتگان به آن شادمان گردند، برادر ایمانی از دیدار با خضاب کننده خوشحال شود، کافر خشم گیرد، آراستگی و عطر او باشد، موجب رهایی او از گور باشد، و نکیر و منکر از بازپرسی او شرم کنند.
لَمَّا حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ قَامَ رَسُولُ اَللَّهِ ص فَحَمِدَ اَللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا اَلنَّاسُ كَفَاكُمُ اَللَّهُ عَدُوَّكُمْ مِنَ اَلْجِنِّ وَ قَالَ اُدْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ َ وَعَدَكُمُ اَلْإِجَابَةَ أَلاَ وَ قَدْ وَكَّلَ اَللَّهُ بِكُلِّ شَيْطَانٍ مَرِيدٍ سَبْعَةً مِنْ مَلاَئِكَتِهِ فَلَيْسَ بمخلوق بِمَحْلُولٍ حَتَّى يَنْقَضِيَ شَهْرُكُمْ هَذَا أَلاَ وَ أَبْوَابُ اَلسَّمَاءِ مُفَتَّحَةٌ مِنْ أَوَّلِ لَيْلَةٍ مِنْهُ أَلاَ وَ اَلدُّعَاءُ فِيهِ مَقْبُولٌ .
امام علی علیه السلام فرمود: چون ماه رمضان فرا رسید پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به پا خاست و خداوند را سپاس داشت و ستود و پس آنگاه فرمود: ای مردم خداوند شما را از شر دشمنتان که از جنیان بودند نگاه داشت و فرمود: «مرا بخوانید تا شما را پاسخ گویم» غافر ، آیه 60 و شما را نوید پاسخ گویی داد. هان به راستی، خداوند بر هر شیطان رانده شده ای هفت فرشته را گمارد و آن شیطان ها رها نشوند تا آنگاه که ماه شما به پایان رسد. هان درهای آسمان از نخستین شب آن ماه گشوده شود. آگاه باشید که دعا در آن ماه پذیرفته آید.
سَأَلْتُ اِبْنَ عَبَّاسٍ مَا لِمَنْ صَامَ رَمَضَانَ وَ عَرَفَ حَقَّهُ قَالَ تَهَيَّأْ يَا اِبْنَ جُبَيْرٍ حَتَّى أُحَدِّثَكَ بِمَا لَمْ تَسْمَعْ أُذُنَاكَ وَ لَمْ يَمُرَّ عَلَى قَلْبِكَ فَرِّغْ نَفْسَكَ لِمَا سَأَلْتَنِي عَنْهُ فَمَا أَرَدْتَهُ إِلاَّ عِلْمَ اَلْأَوَّلِينَ وَ اَلْآخِرِينَ قَالَ سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهِ فَتَهَيَّأْتُ لَهُ مِنَ اَلْغَدِ فَبَكَّرْتُ إِلَيْهِ مِنْ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَصَلَّيْتُ اَلْفَجْرَ ثُمَّ ذَكَرَ اَلْحَدِيثَ فَحَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَيَّ فَقَالَ اِسْمَعْ مِنِّي مَا أَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ ص يَقُولُ لَوْ عَلِمْتُمْ مَا لَكُمْ فِي…
سعید بن جبیر گوید: از ابن عباس پرسیدم: آن کس که ماه رمضان را روزه بدارد و حق آن را بشناسد چه چیزی از آن اوست؟ ابن عباس گفت: ابن جبیر، خویش را آماده دار تا تو را سخنی باز گویم که گوش هایت آن را نشنیده اند و بر دلت خطور نکرده است و خویشتن را بر آنچه از من پرسیدی فارغ و آسوده بدار که آنچه جویا شدی، دانش نخستین و پایانی است. سعید گوید: از نزد او برون شدم و فردا از سپیده دمان خویش را آماده نمودم و به سوی او راهی شدم و نماز صبح را گزاردم و سخن دیروز را یادآوری نمودم. ابن عباس به من رو نمود و گفت: به آنچه می گویم گوش بسپار. از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود: اگر می دانستید که در ماه رمضان چه از آن شما می شود، بر سپاس گزاری خداوند می افزودید. چون شب نخستین آن ماه فرا رسد، خداوند…
ذَكَرَ رَسُولُ اَللَّهِ ص اَلْفُرُشَ فَقَالَ فِرَاشٌ لِلرَّجُلِ وَ فِرَاشٌ لِلْمَرْأَةِ وَ فِرَاشٌ لِلضَّيْفِ وَ اَلرَّابِعُ لِلشَّيْطَانِ .
جابر بن عبد الله گوید: رسول خدا(ص)سخن از بستر میگفت فرمود: بستری از آن مرد و بستری از آن زن و بستری از آن مهمان است و چهارمی از آن شیطان است.
اَلْأَنَاةُ مِنَ اَللَّهِ وَ اَلْعَجَلَةُ مِنَ اَلشَّيْطَانِ .
تانی از خداوند و شتاب از شیطان است.
إِذَا رَأَيْتُمُ اَلرَّجُلَ لاَ يُبَالِي مَا قَالَ أَوْ مَا قِيلَ فِيهِ فَإِنَّهُ لِبَغِيٍّ أَوْ شَيْطَانٍ.
چون دیدید مردی از آنچه می گوید یا به او گفته می شود، باکی ندارد بی خیال است و شخصیتی برای خود و دیگران قایل نیست ، بدانید که او ناپاک زاده است، و یا شیطان زاده.
إِنَّ اَللَّهَ حَرَّمَ اَلْجَنَّةَ عَلَى كُلِّ فَاحِشٍ بَذِي ءٍ قَلِيلِ اَلْحَيَاءِ لاَ يُبَالِي مَا قَالَ وَ مَا قِيلَ فِيهِ أَمَا إِنَّهُ إِنْ تَنْسُبْهُ لَمْ تَجِدْهُ إِلاَّ لِبَغِيٍّ أَوْ شِرْكِ شَيْطَانٍ قِيلَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ فِي اَلنَّاسِ شَيَاطِينُ قَالَ نَعَمْ أَ وَ مَا تَقْرَأُ قَوْلَ اَللَّهِ وَ شارِكْهُمْ فِي اَلْأَمْوالِ وَ اَلْأَوْلادِ .
همانا خدا بهشت را بر هر هرزه بدزبان کم حیایی که پروا ندارد چه گوید و چه در باره اش گویند، حرام ساخته است. هان به درستی اگر او را نسب شناسی نمایی می بینی یا زنازاده است یا شیطان در نطفه او شرکت داشته است. عرض شد: یا رسول الله آیا در میان مردم شیطان هم هست؟ فرمود: آری، آیا فرمایش خداوند متعال را نخوانده ای: « ای شیطان با آنان در اموال و اولاد شرکت کن». سوره اسرا ، آیه 64 .
وَ قَالَ ص يَوْماً أَيُّهَا اَلنَّاسُ مَا اَلرَّقُوبُ فِيكُمْ قَالُوا اَلرَّجُلُ يَمُوتُ وَ لَمْ يَتْرُكْ وَلَداً فَقَالَ ص بَلِ اَلرَّقُوبُ حَقُّ اَلرَّقُوبِ رَجُلٌ مَاتَ وَ لَمْ يُقَدِّمْ مِنْ وُلْدِهِ أَحَداً يَحْتَسِبُهُ عِنْدَ اَللَّهِ وَ إِنْ كَانُوا كَثِيراً بَعْدَهُ ثُمَّ قَالَ ص مَا اَلصُّعْلُوكُ فِيكُمْ قَالُوا اَلرَّجُلُ اَلَّذِي لاَ مَالَ لَهُ فَقَالَ ص بَلِ اَلصُّعْلُوكُ حَقُّ اَلصُّعْلُوكِ مَنْ لَمْ يُقَدِّمْ مِنْ مَالِهِ شَيْئاً يَحْتَسِبُهُ عِنْدَ اَللَّهِ وَ إِنْ كَانَ كَثِيراً مِنْ بَعْدِهِ ثُمَّ قَالَ ص مَا اَلصُّرَعَةُ فِيكُمْ قَالُوا اَلشَّدِيدُ اَلْقَوِيُّ اَلَّذِي لاَ…
روزی پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: ای مردم، رقوب به نظر شما چیست و کیست؟ گفتند: مردی که بمیرد و فرزند از خود باقی نگذارد. پیامبر فرمود: رقوب به معنای واقعی مردی است که بمیرد در حالی که از فرزندان خود کسی را پیش از خود تقدیم درگاه حضرت حق نکرده باشد تا نزد خود به حساب آورده شود، هر چند فرزندان بسیاری پس از مرگ خود داشته باشد، سپس فرمود: صعلوک در میان شما کیست؟ گفتند: آن مردی است که بینواست. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: بلکه بینوا به معنای واقعی کسی است که چیزی از مال و ثروت خود پیش از مرگش تقدیم درگاه الهی نکرده باشد تا نزد خدا به حساب آورده شود، هر چند مال و منال بسیاری از خود به جا بگذارد. سپس فرمود قهرمان کشتی نزد شما کیست؟ گفتند: مرد پر قدرت و پر توانی که پشتش را به خاک نرسانده…
إِذَا رَكِبَ اَلرَّجُلُ اَلدَّابَّةَ فَسَمَّى رَدِفَهُ مَلَكٌ يَحْفَظُهُ حَتَّى يَنْزِلَ فَإِنْ رَكِبَ وَ لَمْ يُسَمِّ رَدِفَهُ شَيْطَانٌ فَيَقُولُ لَهُ تَغَنَّ فَإِنْ قَالَ لاَ أُحْسِنُ قَالَ لَهُ تَمَنَّ فَلاَ يَزَالُ يَتَمَنَّى حَتَّى يَنْزِلَ وَ قَالَ مَنْ قَالَ إِذَا رَكِبَ اَلدَّابَّةَ ; بِاسْمِ اَللَّهِ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْحَمْدُ لِلّهِ اَلَّذِي هَدانا لِهذا وَ سُبْحانَ اَلَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنّا لَهُ مُقْرِنِين إِلاَّ حُفِظَتْ لَهُ نَفْسُهُ وَ دَابَّتُهُ حَتَّى يَنْزِلَ.
امام کاظم علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: چون مرد سوار بر چهارپا شود و نام خدا را برد فرشته ای پشت سرش سوار شود و او را محافظت کند تا از چهارپا فرود آید؛ پس اگر بر چهارپا سوار شود و نام خدا را نبرد شیطان پشت سرش سوار شود و او را گوید: آواز بخوان؛ پس اگر سوارکار گوید که نمی توانم به نیکی آواز بخوانم شیطان او را گوید: آرزو کن، و او پیوسته آرزو کند تا آنگاه که از چهارپا فرود آید. و نیز فرمود: هر که هنگام سوار شدن بر چهارپا گوید: «بسم الله و لا حول و لا قوه الا بالله، الحمد لله الذی هدانا لهذا و سبحان الذی سخر لنا هذا و ما کنا له مقرنین»، جان او و چهارپایش حفظ می شوند تا آنگاه که فرود آید.
لاَ يَزَالُ اَلشَّيْطَانُ هَائِباً لاِبْنِ آدَمَ ذَاعِراً مِنْهُ مَا صَلَّى اَلصَّلَوَاتِ اَلْخَمْسَ لِوَقْتِهِنَّ فَإِذَا ضَيَّعَهُنَّ اِجْتَرَى عَلَيْهِ فَأَدْخَلَهُ فِي اَلْعَظَائِمِ.
امام صادق از پدرانش علیهم السلام و آنان از امیر مومنان علیه السلام روایت نموده اند که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: تا آن هنگام که آدمیزاده نمازهای پنجگانه اش را در وقتش به جا آورد شیطان همواره از او هراسان و ترسان است، پس چون نمازها را تباه کند و در وقتش نگزارد شیطان جرات یابد و او را در گناهان بزرگ افکند.
مَا اِقْتَرَبَ عَبْدٌ مِنْ سُلْطَانٍ إِلاَّ تَبَاعَدَ مِنَ اَللَّهِ وَ لاَ كَثُرَ مَالُهُ إِلاَّ اِشْتَدَّ حِسَابُهُ وَ لاَ كَثُرَ تَبِعَتُهُ إِلاَّ كَثُرَتْ شَيَاطِينُهُ.
هیچ بنده ای به زمامداری ستمکار نزدیک نشود جز آنکه از خدا دور گردد، و دارایی اش فزونی نیابد جز آنکه حسابش سخت شود، و پیروانش زیاد نگردند جز آنکه شیطان هایش نیز فزونی گیرند.
