احادیث امام زمان (عج)

أنَا الَّذی أخرُجُ بِهذَا السَیفِ فَأملاَ الاَرضَ عَدلا وَ قِسطاً کَما مُلِئَت ظُلْماً وَ جَوراً.

من کسی هستم که با این شمشیر- ذوالفقار- ظهور و خروج می کنم و زمین را پر از عدل و داد می نمایم همان گونه که پُر از ظلم و جور شده است.

إِذَا قَامَ القَائِمُ حَکمَ بِالْعَدْلِ وَ ارْتَفَعَ فِی أَیامِهِ الْجَوْرُ وَ أَمَنَتْ بِهِ السُّبُلُ وَ أَخْرَجَتِ الأرْضُ بَرَکاتِهَا وَ رُدَّ کلُّ حَقٍّ إِلَی أَهْلِهِ وَ لَمْ یبْقَ أَهْلُ دَینٍ حَتَّی یظْهَرَ الإِسْلَامُ وَ یعْتَرِفُوا بِالإِیمَانِ

زمانی که حضرت حجّت (عج) ظهور کند به عدالت حکم می کند و کسی نمی تواند به دیگری جور و ستم روا دارد و راه ها به وسیله او امن می گردد، و زمین برکاتش را برای استفاده مردم خارج می کند و امور را به دست اهلش می سپارد و هیچ دینی غیر از اسلام باقی نمی ماند و همه به اسلام گرایش پیدا می کنند و به ایمان اعتراف می کنند.

1. بحارالأنوار، ج 52، ص 338.

لأَندُبَنَّک صَباحاً و مَساءً و لأَبکینَّ عَلَیک بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً.

هر صبح و شام بر تو گریه و شیون می کنم و در مصیبت تو به جای اشک، خون می گریم.

لا یُنازِعُنا مَوْضِعَهُ إلاّ ظالِمٌ آثِمٌ، وَ لا یَدَّعیهِ إلاّ جاحِدٌ کافِرٌ.

کسی با ما، در رابطه با مقام ولایت و امامت مشاجره و منازعه نمی کند مگر آن که ستمگر و معصیت کار باشد، همچنین کسی مدّعی ولایت و خلافت نمی شود مگر کسی که منکر و کافر باشد.