قال الإمام عليّ عليه السلام

احادیث امام علی (ع)

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)

۱۴٬۳۱۸ حدیث · صفحه ۲۳ از ۱٬۱۹۴

إِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ يُحِبُّ اَلْعَقْلَ اَلْفِعْلَ اَلْقَوِيمَ وَ اَلْعَمَلَ اَلْمُسْتَقِيم

خداوند سبحان، خرد استوار و عمل معتدل را دوست دارد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 61

إِنَّ أَفْضَلَ اَلنَّاسِ عِنْدَ اَللَّهِ مَنْ أَحْيَا عَقْلَهُ وَ أَمَاتَ شَهْوَتَهُ وَ أَتْعَبَ نَفْسَهُ لِصَلاَحِ آخِرَتِه

البته برترین مردم نزد خداوند کسی است که زنده بدارد خرد خود را و بمیراند شهوت خود را، و برای نیکو گشتن آخرت خود، خویشتن را به سختی اندازد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 61

إذا أراد اللّه بعبد خيرا منحه عقلا قويما و عملا مستقيما

هر گاه خداوند نیکی برای بنده ای خواهد، خرد استوار و عمل معتدل به او دهد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 61

تَزْكِيَةُ اَلرَّجُلِ عَقْلُه

پاکیزگی مرد به خرد اوست.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 61

اَللَّئِيمُ يَجْفُو إِذَا اُسْتُعْطِفَ وَ يَلِينُ إِذَا عُنِّف

فرومایه هرگاه مهربانی شود جفا کند و هر گاه سخت گرفته شود نرم گردد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 340

اَللُّؤْمُ إِيثَارُ حُبِّ اَلْمَالِ عَلَى لَذَّةِ اَلْحَمْدِ وَ اَلثَّنَاء

انتخاب مال دوستی بر لذّت ستایش و سپاس دیگران ، فرومایگی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 340

اَللَّئِيمُ لاَ يَتْبَعُ لاَ يَتَّسِعُ إِلاَّ شَكْلَهُ وَ لاَ يَمِيلُ إِلاَّ إِلَى مِثْلِه

فرومایه پیروی نکند مگر مانند خود را و میل نکند مگر به سوی مثل خود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 340

اَللَّئِيمُ لاَ يُرْجَى خَيْرُهُ وَ لاَ يُسْلَمُ مِنْ شَرِّهِ وَ لاَ يُؤْمَنُ مِنْ غَوَائِلِه

به خوبی آدم فرومایه امیدی نیست و از بدی او کسی در امان نیست و از مصیبت او ایمنی نیست.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 340

اَللَّئِيمُ يَدَّرِعُ اَلْعَارَ وَ يُؤْذِي اَلْأَحْرَار

فرومایه لباس پستی می پوشد و آزادگان را اذیت می کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 340

اَللَّئِيمُ يَرَى سَوَالِفَ إِحْسَانِهِ دَيْنا لَهُ يَقْتَضِيه

فرومایه نیکی گذشتۀ خود را چون دینی می داند که باید پس بگیرد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 340

اَللَّئِيمُ اَلْحَلِيمُ يُعْلِي هِمَّتَهُ فِيمَا جُنِيَ عَلَيْهِ مِنْ طَلَبِ سُوءِ اَلْمُكَافَاة

همّت فرومایه بلند است اما در راه مجازات بد کردن کسی که به او بدی کرده.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 340

اللّئيم إذا احتاج إليك أجفاك أعياك و إذا

هر گاه فرومایه به تو نیازمند شود تو را به تعب اندازد تو را درمانده کند و هر گاه تو به او نیازمند شوی، تو را به رنج اندازد. اللّؤم مضاد

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 341
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه