أَرْبَعُ خِصَالٍ وَاحِدَةٌ لِي وَ وَاحِدَةٌ لَكَ وَ وَاحِدَةٌ فِيمَا بَيْنِي وَ بَيْنَكَ وَ وَاحِدَةٌ فِيمَا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ عِبَادِي فَأَمَّا اَلَّتِي لِي فَتَعْبُدُنِي وَ لاَ تُشْرِكُ بِي شَيْئاً وَ أَمَّا اَلَّتِي لَكَ فَمَا عَمِلْتَ مِنْ خَيْرٍ جَزَيْتُكَ بِهِ وَ أَمَّا اَلَّتِي بَيْنِي وَ بَيْنَكَ فَمِنْكَ اَلدُّعَاءُ وَ عَلَيَّ اَلْإِجَابَةُ وَ أَمَّا اَلَّتِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَ عِبَادِي فَأَنْ تَرْضَى لَهُمْ مَا تَرْضَى لِنَفْسِكَ وَ لَمْ يَذْكُرْ آدَمَ فِي هَذَا اَلْحَدِيثِ.
انس بن مالک گوید: رسول خدا در ضمن روایتی که از پروردگار خود میکرد فرمود خداوند فرموده است که چهار خصلت است یکی راجع بمن و یکی راجع بتو و یکی راجع به آنچه میان من و تو است و یکی راجع به آنچه میان تو و بندگان من است اما آنچه راجع بمن است این که مرا بیگانگی بپرستی و اما آنچه راجع بتو است اینکه هر چه کار نیک انجام دهی پاداشت دهم و اما آنچه میان من و تو است این است که تو دعا کنی و من بپذیرم و اما آنچه میان تو و بندگان من است این است که از برای آنان به پسندی همان را که برای خود می پسندی و در این حدیث نامی از آدم برده نشده است.
وَ عِزَّتِي وَ عَظَمَتِي وَ جَلاَلِي وَ بَهَائِي وَ عُلُوِّي وَ اِرْتِفَاعِ مَكَانِي لاَ يُؤْثِرُ عَبْدٌ هَوَايَ عَلَى هَوَاهُ إِلاَّ جَعَلْتُ هَمَّهُ فِي آخِرَتِهِ وَ غِنَاهُ فِي قَلْبِهِ وَ كَفَفْتُ عَلَيْهِ صَنِيعَتَهُ وَ ضَمَّنْتُ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضَ رِزْقَهُ وَ آتيه أَتَتْهُ اَلدُّنْيَا وَ هِيَ رَاغِمَةٌ.
امام سجاد علیه السلام فرمود که خدای گرامی و بزرگ می فرماید: به عزت و بزرگی و شکوه و فروزندگی و فرازمندی و بلند مرتبتی خویش سوگند که بنده ای خواسته مرا بر خواسته و میل خویش ترجیح ندهد جز آنکه توجه و تلاش او را برای آخرتش قرار دهم و بی نیازی اش را در دلش نهم و دارایی اش را نگاه دارم و آسمان ها و زمین را ضامن فراهم آوردن روزی اش گردانم و دنیا به او روی آورد در حالی که او به آن میلی نداشته باشد.
لَأُعَذِّبَنَّ إن كانت كُلَّ رَعِيَّةٍ فِي اَلْإِسْلاَمِ أَطَاعَتْ إِمَاماً جَائِراً لَيْسَ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنْ كَانَتِ اَلرَّعِيَّةُ فِي أَعْمَالِهَا بَرَّةً تَقِيَّةً فلأعفون وَ لَأَعْفُوَنَّ عَنْ كُلِّ رَعِيَّةٍ فِي اَلْإِسْلاَمِ أَطَاعَتْ إِمَاماً هَادِياً مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنْ كَانَتِ اَلرَّعِيَّةُ فِي أَعْمَالِهَا ظَالِمَةً مُسِيئَةً.
امام باقر علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خدای گرامی و بزرگ فرمود: بی گمان مردمانی را که در اسلام از پیشوایی ستم پیشه که از سوی خدای گرامی و بزرگ نیست فرمان برند عذاب می کنم هر چند در اعمال خویش نیکوکارانی پرهیزکار باشند و بی تردید مردمانی را که در اسلام از پیشوایی راهبر که از سوی خدای گرامی و بزرگ باشد فرمان برند می بخشم هر چند در اعمال خویش ستم پیشه ای بدکار باشند.
إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارُ عُقُوبَةٍ عَاقَبْتُ فِيهَا آدَمَ عِنْدَ خَطِيئَتِهِ وَ جَعَلْتُهَا مَلْعُونَةً مَلْعُونٌ مَا فِيهَا إِلاَّ مَا كَانَ فِيهَا لِي يَا مُوسَى إِنَّ عِبَادِيَ اَلصَّالِحِينَ زَهِدُوا فِيهَا بِقَدْرِ عِلْمِهِمْ بِي وَ سَائِرَهُمْ مِنْ خَلْقِي رَغِبُوا فِيهَا بِقَدْرِ جَهْلِهِمْ بِي وَ مَا مِنْ خَلْقِي أَحَدٌ عَظَّمَهَا فَقَرَّتْ عَيْنُهُ وَ مَا يُحَقِّرُهَا أَحَدٌ إِلاَّ اِنْتَفَعَ بِهَا.
همانا خدای گرامی و بزرگ در نجوی های خویش با موسی علیه السلام فرمود: ای موسی به راستی، دنیا سرای کیفر است؛ آدم را بر خطایش کیفر دادم. دنیا و هر آنچه را که در آن است لعنت شده قرار دادم جز آنچه که برای من است. ای موسی به راستی، بندگان درستکارم به اندازه آگاهی خود نسبت به من، از دنیا دست کشیدند و سایر بندگان به اندازه نادانی خویش نسبت به من، مشتاق و آرزومند دنیا شدند. هیچ یک از بندگانم با بزرگ داشتن دنیا خرسند نشده است و هیچ کس دنیا را ناچیز نشمرده جز آنکه از آن بهره برده است.
لاَ أُنِيلُ رَحْمَتِي مَنْ تَعَرَّضَ الأيمان لِلْأَيْمَانِ اَلْكَاذِبَةِ وَ لاَ أُدْنِي مِنِّي مَنْ كَانَ زَانِياً.
خدای گرامی و بزرگ فرمود: هر که سوگند دروغ بخورد رحمت من به او نرسد و هر که زنا کند او را در روز رستاخیز به خویش نزدیک نگردانم.
لِيَأْذَنْ بِحَرْبٍ مِنِّي مَنْ أَذَلَّ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنَ وَ لْيَأْمَنْ غَضَبِي مَنْ أَكْرَمَ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنَ.
خدای گرامی و بزرگ می فرماید: هر که بنده مومنم را خوار سازد مرا به ستیز فرا خوانده است و هر که بنده مومنم را بزرگ دارد از خشمم در امان ماند.
يَحْزَنُ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنُ أَنْ أَصْرِفَ عَنْهُ اَلدُّنْيَا وَ ذَلِكَ أَحَبُّ مَا يَكُونُ إِلَيَّ وَ أَقْرَبُ مَا يَكُونُ مِنِّي وَ يَفْرَحُ أَنْ أُوَسِّعَ عَلَيْهِ فِي اَلدُّنْيَا وَ ذَلِكَ أَبْغَضُ مَا يَكُونُ إِلَيَّ وَ أَبْعَدُ مَا يَكُونُ مِنِّي.
و مسیح علیه السلام فرمود که خداوند تبارک و تعالی فرمود: بنده مومنم از اینکه دنیا را از او روی گردان کنم اندوهناک می گردد در حالی که تهیدستی او در پیشگاه من محبوب تر است، و چنانچه به او در دنیا گشادگی در روزی دهم شادمان می شود در حالی که گشاده روزی او مبغوض ترین حالت او در پیشگاه من است و او را از من دور می سازد. / و الحمد لله رب العالمین / و صلی الله علی محمد و آله و سلم تسلیما.
يَا مُوسَى لَوْ أَنَّ اَلسَّمَوَاتِ وَ عَامِرِيهِنَّ عِنْدِي وَ اَلْأَرَضِينَ اَلسَّبْعَ فِي كِفَّةٍ وَ ;لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ; فِي كِفَّةٍ مَالَتْ بِهِنَّ ;لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ; .
خداوند گرامی و بزرگ به موسی بن عمران علیه السلام فرمود: ای موسی اگر آسمان ها و ساکنان آن که در پیشگاه من هستند و زمین های هفت گانه در یک کفه و«لا اله الا الله»در کفه ای دیگر باشد، «لا اله الا الله»از کفه دیگر سنگین تر آید.
يَا اِبْنَ آدَمَ اِرْضَ بِمَا آتَيْتُكَ تَكُنْ مِنْ أَزْهَدِ اَلنَّاسِ اِبْنَ آدَمَ اِعْمَلْ بِمَا اِفْتَرَضْتُ عَلَيْكَ تَكُنْ مِنْ أَعْبَدِ اَلنَّاسِ اِبْنَ آدَمَ اِجْتَنِبْ مِمَّا حَرَّمْتُ عَلَيْكَ تَكُنْ مِنْ أَوْرَعِ اَلنَّاسِ.
امام سجاد علیه السلام فرمود: خداوند می فرماید که ای پسر آدم به آنچه تو را داده ام راضی باش تا زاهدترین مردم باشی. پسر آدم به آنچه بر تو واجب نموده ام عمل کن تا عابدترین مردم باشی. پسر آدم از آنچه بر تو حرام کرده ام برحذر باش تا پارساترین مردم باشی.
اِبْنَ آدَمَ اِجْتَنِبْ مَا حَرَّمْتُ عَلَيْكَ تَكُنْ مِنْ أَوْرَعِ اَلنَّاسِ.
خداوند می فرماید: ای فرزند آدم از آنچه بر تو حرام کردم دوری گزین تا از پارساترین مردم باشی.
قَالَ اَللَّهُ يَا اِبْنَ آدَمَ بِمَشِيئَتِي كُنْتَ أَنْتَ اَلَّذِي تَشَاءُ لِنَفْسِكَ مَا تَشَاءُ وَ بِقُوَّتِي أَدَّيْتَ فَرَائِضِي وَ بِنِعْمَتِي قَوِيتَ عَلَى مَعْصِيَتِي جَعَلْتُكَ سَمِيعاً بَصِيراً قَوِيّاً ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اَللّهِ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِك وَ ذَاكَ أَنِّي أَوْلَى بِحَسَنَاتِكَ مِنْكَ وَ أَنْتَ أَوْلَى بِسَيِّئَاتِكَ مِنِّي وَ ذَاكَ أَنَّنِي لاَ أُسْأَلُ عَمَّا أَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُون .
امام رضا علیه السلام فرمود: خدای تعالی فرماید: ای پسر آدم بخواست من است که تو هر چه برای خود خواهی توانی خواست و بنیروی من است که واجبات مرا انجام میدهی و بنعمت من است که بر نافرمانیم توانا میشوی، من ترا شنوا، بینا، توانا ساختم، هر نیکی که بتو رسد از جانب خداست و هر بدی که بتو رسد از خود تو است و این برای آنست که من بکارهای نیک تو از خودت سزاوارترم و تو بکارهای زشتت از من سزاوار تری و علت این آنست که من از آنچه میکنم بازخواست نشوم ولی مردم بازخواست شوند.
إِنَّ مِمَّا أَوْحَى اَللَّهُ إِلَى مُوسَى ع وَ أَنْزَلَ عَلَيْهِ فِي اَلتَّوْرَاةِ أَنِّي أَنَا اَللّهُ لا إِلهَ إِلاّ أَنَا خَلَقْتُ اَلْخَلْقَ وَ خَلَقْتُ اَلْخَيْرَ وَ أَجْرَيْتُهُ عَلَى يَدَيْ مَنْ أُحِبُّ فَطُوبَى لِمَنْ أَجْرَيْتُهُ عَلَى يَدَيْهِ وَ أَنَا اَللّهُ لا إِلهَ إِلاّ أَنَا لَقْتُ اَلْخَلْقَ وَ خَلَقْتُ اَلشَّرَّ وَ أَجْرَيْتُهُ عَلَى يَدَيْ مَنْ أُرِيدُهُ فَوَيْلٌ لِمَنْ أَجْرَيْتُهُ عَلَى يَدَيْهِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: از جمله آنچه خدا بجناب موسی علیه السلام وحی فرمود و در تورات بر او نازل شد این بود که: همانا منم خدا که جز من شایسته پرستشی نیست، مخلوق را آفریدم و نیکی را آفریدم و آن را بدست هر که دوست داشتم جاری ساختم، خوشا بحال آنکه نیکی را بدست او(بر مخلوقم) جاری ساختم. منم خدا و شایان پرستشی جز من نیست، مخلوق را آفریدم و بدی را آفریدم و آن را بدست هر که اراده کردم جاری ساختم.
