احادیث درباره چشم نداشتن به مال مردم

اَلْيَأْسُ حُر

نومیدی، آزادی است.

اليأس عتق.

نومیدی، رهایی است.

اَلْيَأْسُ مَسْلاَة

نومیدی، تسلّی است.

اَلْيَأْسُ غَنَاءٌ حَاضِر

نومیدی، بی نیازی آماده است.

اَلْعِزُّ مَعَ اَلْيَأْس

ارجمندی با نومیدی است.

اَلْيَأْسُ يُرِيحُ مُرِيحُ اَلنَّفْس

نومیدی، نفس را راحت می کند.

اَلْيَأْسُ عِتْقٌ مُجَدَّدٌ مُحَدَّد

نومیدی، رهایی دوباره است.

اَلْيَأْسُ عِتْقٌ مُرِيح

نومیدی، رهایی راحت کننده است.

اَلْيَأْسُ يُعِزُّ يغر اَلْأَسِير

نومیدی، گرفتار را ارجمند سازد.

بِالْيَأْسِ يَكُونُ اَلْغَنَاءُ الفناء

بی نیازی، با نومیدی است.

تَحَلَّ بِالْيَأْسِ مِمَّا فِي أَيْدِي اَلنَّاسِ تَسْلَمْ مِنْ غَوَائِلِهِمْ وَ تُحْرِزِ اَلْمَوَدَّةَ مِنْهُم

به نومیدی از مال مردم خود را بیارای، تا از آفتهای آنان سالم مانی و دوستی آنان را فراهم آوری.

ظَلَفُ اَلنَّفْسِ عَمَّا فِي أَيْدِي اَلنَّاسِ هُوَ اَلْغِنَى اَلْمَوْجُود

نفس را از آنچه در دست مردم است بازداشتن، بی نیازی مهیّاست.