احادیث درباره پندهایی برای توانگران

اَلْمَالُ حِسَابٌ. اَلظُّلْمُ عِقَاب

دارایی، حساب دارد و ستم، کیفر.

اَلْمَالُ يُبْدِي جَوَاهِرَ اَلرِّجَالِ وَ خَلاَئِقَهَا

دارایی، جواهره و خلق و خوی مردان را آشکار می کند.

اَلزَّهْوُ اَلزُّهْدُ فِي اَلْغِنَى يُبَذِّرُ اَلذُّلَّ تُنْذِرُ بِالذُّلِّ فِي اَلْفَقْر

ستمگری بی رغبتی در توانگری، در ناداری خواری آورد از خواری خبر دهد .

اَلْغِنَى بِغَيْرِ اَللَّهِ أَعْظَمُ اَلْفَقْرِ وَ اَلشَّقَاء

توانگری به غیر خدا، بزرگترین تنگدستی و بدبختی است.

اِسْعَ فِي كَدْحِكَ وَ لاَ تَكُنْ خَازِنا لِغَيْرِك

در زندگی خود فراخی ده و برای دیگران جمع کننده مباش.

وَ لْيُرَ عَلَيْكَ أَثَرُ مَا أَنْعَمَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ بِهِ عَلَيْك

باید علائم نعمتهای خدا در تو دیده شود.

أَخْرِجْ مِنْ مَالِكَ اَلْحُقُوقَ وَ أَشْرِكْ فِيهِ اَلصَّدِيقَ وَ لْيَكُنْ كَلاَمُكَ فِي تَقْدِيرٍ وَ هِمَّتُكَ فِي تَفْكِيرٍ تَأْمَنِ اَلْمَلاَمَةَ وَ اَلنَّدَامَة

حقوق دیگران را از دارایی ات خارج کن و دوست را در آن شریک نما، به اندازه سخن بگو و به اندیشیدن همّت گمار، تا از سرزنش و پشیمانی در امان مانی.

إِيَّاكَ وَ اَلْإِمْسَاكَ فَإِنَّ مَا أَمْسَكْتَهُ فَوْقَ قُوتِ يَوْمِكَ كُنْتَ فِيهِ خَازِنا لِغَيْرِك

از نگاه داشتن بپرهیز؛ پس همانا هر آنچه از زیادی خوراک خود نگاه داری، پس خزانه دار دیگری بوده ای.

أَفْضَلُ اَلْغِنَى مَا صِينَ بِهِ اَلْعِرْض

فزونترین دارایی آن است که حافظ آبروی انسان باشد.

أَقَلُّ مَا يَجِبُ لِلْمُنْعِمِ أَنْ لاَ يُعْصَى بِنِعْمَتِه

کمترین چیزی که بر صاحب نعمت واجب است آن که با آن نافرمانی خدا نکند.

إِنَّ مَالَكَ لَحَامِدِكَ فِي حَيَاتِكَ وَ لَذَامِّكَ بَعْدَ وَفَاتِك

همانا دارایی تو برای ستایش کنندگان توست در حال حیات تو؛ و برای نکوهش کنندگان توست، پس از مرگ تو.

إِنَّ لِلَّهِ سُبْحَانَهُ عِبَادا يَخْتَصُّهُمْ بِالنِّعَمِ لِمَنَافِعِ اَلْعِبَادِ يُقِرُّهَا فِي أَيْدِيهِمْ مَا بَذَلُوهَا فَإِذَا مَنَعُوهَا نَزَعَهَا مِنْهُمْ وَ حَوَّلَهَا إِلَى غَيْرِهِم

خداوند را بندگانی است که به جهت نفع رسانیدن به دیگران، به آنها نعمت داده است. نعمت را در اختیار آنها نگاه خواهد داشت، آنچه را می بخشند.و هنگامی که از بخشش به دیگران سرباز زنند، از آنها خواهد گرفت و به دیگران محوّل خواهد داد.