احادیث درباره نکوهش خشم

اَلْغَضَبُ نَارُ اَلْقُلُوب

خشم، آتش دلهاست.

إِذَا أَبْغَضْتَ فَلاَ تَهْجُر

هر گاه دشمن شدی پس.

إِذَا تَسَلَّطَ عَلَيْكَ اَلْغَضَبُ فَاغْلِبْهُ بِالْحِلْمِ وَ اَلْوَقَار

هر گاه خشم بر تو مستولی شد، بر او با شکیبایی و وقار چیره شو.

رَأْسُ اَلْفَضَائِلِ مِلْكُ اَلْغَضَبِ وَ إِمَاتَةُ اَلشَّهْوَة

بالاترین فضیلتها، در اختیار داشتن خشم و میراندن شهوت است.

عُقُوبَةُ اَلْغَضُوبِ وَ اَلْحَقُودِ وَ اَلْحَسُودِ تُبْدَأُ بِأَنْفُسِهِم

مجازات خشم کننده و کینه کننده و حسود از خود آنها آغاز می شود.

اَلْغَضَبُ عَدُوٌّ فَلاَ تُمَلِّكْهُ نَفْسَك

خشم دشمنی است که نفس تو قادر نیست او را در اختیار گیرد.

اَلْحِدَّةُ ضَرْبٌ مِنَ اَلْجُنُونِ لِأَنَّ صَاحِبَهَا يَنْدَمُ فَإِنْ لَمْ يَنْدَمْ فَجُنُونُهُ مُسْتَحْكَم

تندی نوعی دیوانگی است به جهت این که صاحب آن پشیمان می شود.و اگر پشیمان نشود، پس دیوانگی او استوار است.

مِنْ طَبَائِعِ اَلْجُهَّالِ اَلتَّسَرُّعُ إِلَى اَلْغَضَبِ فِي كُلِّ حَال

از خلق و خوی نادانان این است که در هر حال به خشم شتاب می گیرند.

مَا أَقْبَحَ اَلسَّخَطَ وَ أَحْسَنَ اَلرِّضَى

چه زشت است خشمگینی و چه نیکوست خشنودی.

مَتَى أَشْفِي غَيْظِي إِذَا غَضِبْتُ أَ حِينَ أَعْجُزُ فَيُقَالُ لِي لَوْ صَبَرْتَ أَمْ حِينَ أَقْدِرُ فَيُقَالُ لِي لَوْ عَفَوْت

چه وقت خشم خود را هنگام خشمگینی فرو خورم؟آیا هنگامی که ناتوان باشم؟ پس به من گفته می شود:کاش صبر کرده بودی؛ یا هنگامی که توانایم؟پس به من گفته می شود: کاش در گذشته بودی.

اِحْتَجِبْ عَنِ اَلْغَضَبِ بِالْحِلْمِ وَ غُضَّ عَنِ اَلْوَهْمِ بِالْفَهْم

شکیبایی را مانع خشم خود قرار ده و با درک صحیح، از گمان چشم پوشی کن.

أَفْضَلُ اَلْمِلْكِ مِلْكُ اَلْغَضَب

برترین صاحب شدن، صاحب شدن خشم است.