احادیث درباره ناشکیبایی

مَنْ كَشَفَ ضُرَّهُ لِلنَّاسِ عَذَّبَ نَفْسَه

کسی که سختی حال خود را بر دیگران آشکار کند، خود را عذاب داده است.

مَنْ شَكَا ضُرَّهُ إِلَى مُؤْمِنٍ فَكَأَنَّمَا شَكَا اَللَّهَ سُبْحَانَه

کسی که از سختی حال خود، نزد فرد با ایمانی شکوه برد پس مانند آن است که به خداوند شکوه کرده است.

مَنْ جَزَعَ فَنَفْسَهُ عَذَّبَ وَ أَمْرَ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ أَضَاعَ وَ ثَوَابَهُ بَاع

کسی که ناشکیبایی کند پس نفس خود را عذاب داده و تقدیر خداوند را ضایع کرده و پاداش آن را فروخته است.

لاَ تَجْزَعُوا مِنْ قَلِيلِ مَا أَكْرَهَكُمْ فَيُوقِعَكُمْ ذَلِكَ فِي كَثِيرٍ مِمَّا تَكْرَهُون

ناشکیبایی مکنید از چیزی که کمی آن را ناپسند می دارید، زیرا این کار شما را به آنچه زیاد ناپسند می دارید می اندازد.

لاَ يَجْتَمِعُ اَلصَّبْرُ وَ اَلْجَزَع

شکیبایی با ناشکیبایی جمع نمی شوند.

اَلْجَزَعُ هَلاَك

ناشکیبایی، سبب تباهی است.

اَلْجَزَعُ مَنْقَصَة

ناشکیبایی، سبب کاستی است.

اَلْجَزَعُ مِنْ أَعْوَانِ اَلزَّمَان

ناشکیبایی، از یاران روزگار است.

اَلْجَزَعُ يُعَظِّمُ اَلْمِحْنَة

ناشکیبایی، بلا را بزرگتر می کند.

اَلْجَزَعُ أَتْعَبُ مِنَ اَلصَّبْر

رنج ناشکیبایی بیشتر از شکیبایی است.

اَلْحُزْنُ وَ اَلْجَزَعُ لاَ يَرُدَّانِ اَلْفَائِت

اندوه و ناشکیبایی، از دست رفته را باز نمی گردانند.

اَلْجَزَعُ عِنْدَ اَلْبَلاَءِ مِنْ تَمَامِ اَلْمِحْنَة

ناشکیبایی هنگام بلا، مصیبت را کامل می کند.