احادیث درباره ناشکیبایی

اَلْجَزَعُ عِنْدَ اَلْمُصِيبَةِ أَشَدُّ مِنَ اَلْمُصِيبَة

ناشکیبایی هنگام مصیبت، سختتر از مصیبت است.

اَلْمُصِيبَةُ وَاحِدَةٌ وَ إِنْ جَزِعْتَ صَارَتِ كَانَتِ اِثْنَتَيْن

مصیبت یکی است اگر ناشکیبایی کنی، دو تا می گردد.

اَلْجَزَعُ لاَ يَدْفَعُ اَلْقَدَرَ وَ لَكِنْ يُحْبِطُ اَلْأَجْر

ناشکیبایی، قسمت را دفع نمی کند ولی پاداش را از بین می برد.

اَلْجَزَعُ اَلْفَزَعُ عِنْدَ اَلْمُصِيبَةِ يَزِيدُهَا وَ اَلصَّبْرُ عَلَيْهَا يُبِيدُهَا

ناشکیبایی هنگام مصیبت، آن را زیاد می کند ولی شکیبایی آن را کاهش می دهد.

اِغْلِبُوا اَلْجَزَعَ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ اَلْجَزَعَ يُحْبِطُ اَلْأَجْرَ وَ يُعْظِمُ اَلْفَجِيعَة

با شکیبایی بر جزع و فزع چیره شوید، زیرا جزع و فزع ثواب را از بین می برد و مصیبت را بزرگتر می کند.

إِنْ كُنْتَ جَازِعا عَلَى كُلِّ مَا يَفْلُتُ مِنْ يَدَيْكَ فَاجْزَعْ عَلَى مَا لَمْ يَصِلْ إِلَيْك

اگر بناست بر آنچه از گفت رفته ناشکیبا باشی، پس شایسته است به آنچه دست نیافته ای ناشکیبایی کن.

بِكَثْرَةِ اَلْجَزَعِ تَعْظُمُ اَلْفَجِيعَة

با ناشکیبایی بسیار، مصیبت بزرگ می گردد.

لَيْسَ مَعَ اَلْجَزَعِ مَثُوبَة

با ناشکیبایی، ثواب اخروی نیست.

مَنْ جَزَعَ عَظُمَتْ مُصِيبَتُه

کسی که ناشکیبایی کند، مصیبت او بزرگ گردد.

مَنْ مَلِكَهُ اَلْجَزَعُ حَرَمَ فَضِيلَةَ اَلصَّبْر

کسی که ناشکیبایی او را فراگیرد، از فضیلت صبر و شکیبایی محروم گردد.

مَنْ ضَرَبَ يَدَهُ عَلَى فَخْذِهِ عِنْدَ مُصِيبَةٍ فَقَدْ أَحْبَطَ أَجْرَه

کسی که هنگام مصیبت، دست بر ران خود بزند ناشکیبایی کند پس اجر و ثواب خود را از بین برده است.

مَنْ أَصْبَحَ يَشْكُو مُصِيبَة نَزَلَتْ بِهِ فَإِنَّمَا يَشْكُو رَبَّه

کسی که صبح کند و از مصیبتی که بر او فرود آمده است شکوه کند، پس همانا از خدای خود شکوه کرده است.