إنّ عیسی بنَ مَریمَ علیه السلام قالَ: داوَیتُ المَرْضی فشَفَیتُهُم بإذنِ اللّهِ، و أبْرَأتُ الأکمَهَ و الأبْرَصَ بإذنِ اللّهِ، و عالَجْتُ المَوْتی فأحْییتُهُم بإذنِ اللّهِ، و عالَجْتُ الأحمَقَ فلَم أقْدِرْ علی إصْلاحِهِ.
عیسی بن مریم فرمود: بیماران را طبابت کردم و به اذن خدا آنان را درمان کردم، کورانِ مادر زاد و مبتلایان به پیسی را به اذن خدا بهبود بخشیدم، و مردگان را به اذن خدا زنده کردم، اما احمق را نتوانستم اصلاح کنم.
قال رسول الله صلی الله علیه وآله- فی صفة علی علیه السلام-: یا أیهَا النّاسُ، إمْتَحِنُوا أوْلادَکمْ بِحُبِّهِ، فَإِنَّ عَلِیاً لا یدْعُو إلی ضَلالَةٍ وَ لایبْعُدُ عَنْ هدی، فَمَنْ أحَبَّهُ فَهُوَ مِنْکمْ، وَ مَنْ أبْغَضَهُ فَهُو لَیسَ مِنْکمْ.
رسول خدا صلی الله علیه وآله در صفت علی علیه السلام فرمود:
ای مردم! فرزندانتان را به دوستی علی علیه السلام آزمایش کنید، زیرا علی به گمراهی نمی خواند، و کسی را از هدایت دور نمی نماید، هر فرزندی او را دوست داشت از شماست (حلال زاده است) و هر فرزندی او را دشمن داشت، از آن شما نیست (نامشروع است).
- تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 225: 2/ 730. از محبوب بن ابی الزناد نقل است که گفت: انصار گفتند: ما فرزندان نامشروع را به سبب دشمنی با علی بن ابیطالب داشتند می شناختیم. تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 224: 2/ 729 و 728؛ و به سند دیگر در ح 737. و از شافعی نقل است که گفت: شنیدم مالک بن انس گفت: «ما میزانی برای شناخت فرزندتان نامشروع جز بغض و دشمنی آنان با علی بن ابی طالب در دست نداشتیم.» مناقب علی بن ابی طالب، ابن مردویه، 76/ 57. و انس گوید: «پس از جنگ خیبر، عادت چنان شده بود که مرد، فرزند خود را به دوش می گرفت و سر راه علی می ایستاد، چون چشمش به آن حضرت می افتاد صورتش را به سوی علی می نمودو با انگشت به سوی او اشاره می کرد و به فرزند خود می گفت: «فرزندم! آیا این مرد که می آید دوست داری؟» اگر کودک می گفت آری، او را در بر می گرفت و می بوسید، و اگر می گفت: نه، او را بر زمین گذاشته و می گفت: برو به (قوم) مادرت بپیوند. من فرزندی که علی را دوست ندارد نمی خواهم.» تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 224: 2/ 837.
عن علی علیه السلام: ان رسول الله صلی الله علیه وآله أخذ بید حسن و حسین فقال: مَنْ أحَبَّنی وَ أحَبَّ هذَینِ وَ أباهُما وَ أمَّهُما کانَ مَعِی فی دَرَجَتی یوْمَ القِیامَةِ.
از علی علیه السلام روایت است که رسول اکرم صلی الله علیه وآله دست حسن و حسین را گرفت و فرمود:
هر کس مرا و این دو نفر و پدر و مادرشان را دوست داشته باشد، در روز قیامت با من در یک رتبه خواهد بود.
- سنن ترمذی، 641: 5/ 37733؛ مسند احمد بن حنبل، 168: 1/ 576؛ فضائل الصحابة، 964: 2/ 1185؛ تاریخ بغداد، 287: 13؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 52/ 95 و 96؛ اسد الغابة، 29: 4.
عن أنس: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: ثَلاثَةٌ تَشْتاقُ إلَیهِمُ الجَنَّةُ: عَلی وَ عَمّارٌ وَ سَلْمانُ.
انس از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت کرده است که حضرت فرمود:
بهشت در آرزوی دیدار سه تن به سر می برد: علی، عمار و سلمان. [i]
- [i] الفردوس، 100: 2/ 2530، تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 2/ 178، 182/ 666؛ جواهر المطالب، 227: 1؛ فرائد السمطین، 292: 1. انس درضمن حدیثی روایت کرده که رسول اکرم صلی الله علیه وآله به علی علیه السلام فرمود: «به خدا سوگند تو نخستین آنهایی» و این را سه مرتبه بیان فرمود. علی سؤال کرد: پدر و مادرم به فدایت آن سه تن کیان اند؟ جواب داد: «مقداد و سلمان و ابوذر رضوان الله علیهم» مجمع الزوائد، 9/ 117. و از ابن عباس روایت شده که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: «از هیچ آسمانی نگذشتم جز آنکه اهل آن را در آرزوی دیدار علی بن ابی طالب یافتم. و هیچ پیامبری در بهشت نیست جز آنکه مشتاق علی بن ابی طالب است». جواهرالمطالب، 1/ 257.
رُبَّ أَخٍ لَمْ تَلِدْهُ أُمُّك
بسا برادری که مادر او را نزاییده.