احادیث درباره سجود و رکوع

اَلسُّجُودُ اَلْجِسْمَانِيُّ هُوَ وَضْعُ عَتَائِقِ اَلْوُجُوهِ عَلَى اَلتُّرَابِ وَ اِسْتِقْبَالُ اَلْأَرْضِ بِالرَّاحَتَيْنِ وَ اَلْكَفَّيْنِ وَ اَلرُّكْبَتَيْنِ وَ أَطْرَافِ اَلْقَدَمَيْنِ مَعَ خُشُوعِ اَلْقَلْبِ وَ إِخْلاَصِ اَلنِّيَّة

سجدۀ جسمانی، گزاردن محلهای نیکوی صورت بر روی زمین است، و روی بر زمین آوردن است در حالی که کفهای دست، دو زانو و کناره های پاها بر زمین باشد و دل فروتن و نیّت بی آلایش باشد.

اَلسُّجُودُ اَلنَّفْسَانِيُّ فَرَاغُ اَلْقَلْبِ مِنَ اَلْفَانِيَاتِ وَ اَلْإِقْبَالُ بِكُنْهِ اَلْهِمَّةِ عَلَى اَلْبَاقِيَاتِ وَ خَلْعُ اَلْكِبْرِ وَ اَلْحَمِيَّةِ وَ قَطْعُ اَلْعَلاَئِقِ اَلدُّنْيَوِيَّةِ وَ اَلتَّحَلِّي و التجلي بِالْخَلاَئِقِ اَلنَّبَوِيَّة

سجدۀ نفسانی، رهایی دل از نابود شدنی ها است و روی آوردن با تمام همّت، به جاویدانهاست، و برکندن خود پسندی و نخوت، و بریدن علاقه های دنیوی، و آراستن به اخلاق پیامبران است.

تَقَرَّبْ إِلَى اَللَّهِ سُبْحَانَهُ بِالسُّجُودِ وَ اَلرُّكُوعِ وَ اَلْخُضُوعِ لِعَظَمَتِهِ وَ اَلْخُشُوع

با سجده و رکوع و فروتنی کردن در مقابل خداوند، به او نزدیکی جویید.

طُولُ اَلْقُنُوتِ وَ اَلسُّجُودِ يُنْجِي مِنْ عَذَابِ اَلنَّار

به درازا کشانیدن قنوت و سجده انسان را از عذاب آتش رهایی می بخشد.

مَنْ رَغِبَ فِيمَا عِنْدَ اَللَّهِ كَثُرَ أكثر سُجُودُه

کسی شیفته است به آنچه در پیشگاه خداوند وجود دارد، سجود و رکوع او بسیار است.

نِعْمَ اَلْعِبَادَةُ اَلسُّجُودُ وَ اَلرُّكُوع

بهترین عبادت، سجود و رکوع است.

لاَ يُقَرِّبُ مِنَ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ إِلاَّ كَثْرَةُ اَلسُّجُودِ وَ اَلرُّكُوع

بنده را به خداوند نزدیک نمی کند، مگر با بسیاری سجود و رکوع.