وَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ وَ لاَ مُؤْمِنَةٍ يَضَعُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ يَتِيمٍ تَرَحُّماً لَهُ إِلاَّ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ مَرَّتْ يَدُهُ عَلَيْهَا حَسَنَةً.
امام صادق از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که امیر مومنان علی علیه السلام فرمود: هیچ مرد و زن مومنی نباشد که دست مهر و نوازش خویش را بر سر یتیمی کشد جز آنکه خداوند به تعداد هر مویی که از زیر دست او بگذرد برای او حسنه ای بنویسد.
مَا مِنْ عَبْدٍ مَسَحَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ يَتِيمٍ رَحْمَةً لَهُ إِلاَّ أَعْطَاهُ اَللَّهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ نُوراً يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: بنده ای نباشد که دست مهر و نوازش بر سر یتیمی کشد جز آنکه خداوند به تعداد هر مویی، نوری به او در روز رستاخیز عطا فرماید.
مَنْ أَنْكَرَ مِنْكُمْ قَسْوَةَ قَلْبِهِ فَلْيَدْنُ يَتِيماً فَيُلاَطِفُهُ وَ لْيَمْسَحْ رَأْسَهُ يَلِينُ قَلْبُهُ بِإِذْنِ اَللَّهِ إِنَّ لِلْيَتِيمِ حَقّاً وَ قَالَ فِي حَدِيثٍ آخَرَ يُقْعِدُهُ فِي خِوَانِهِ وَ يَمْسَحُ رَأْسَهُ يَلِينُ قَلْبُهُ فَإِنَّهُ إِذَا فَعَلَ ذَلِكَ لاَنَ قَلْبُهُ بِإِذْنِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.
امام باقر علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که از سنگدلی خویش ناراحت باشد نزد یتیمی رود و به او مهربانی کند و دست نوازش بر سرش کشد تا دلش به اذن خدا نرم شود؛ همانا یتیم را بر گردن دیگران حقی است. و در حدیثی دیگر فرمود: یتیم را بر سر سفره خویش نشاند و دست نوازش بر سرش کشد تا دلش نرم شود؛ زیرا به راستی، هر که چنین کند دلش به اذن خدای گرامی و بزرگ نرم گردد.